II SA/Gl 483/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa pod realizację inwestycji w zakresie dróg publicznych w kwestii wniosku skarżącej W. K.o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1200 zł. W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, W. K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza strona zaznaczyła, że jest osobą w podeszłym wieku (75 lat), która zamieszkuje wraz z małżonkiem oraz córką w budynku mieszkalnym o pow. 100 m2. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem uzyskują świadczenia emerytalne w wysokości 2607 zł brutto miesięcznie. Na ich utrzymaniu znajduje się pełnoletnia córka, która dopiero niedawno rozpoczęła działalność jako rolnik ryczałtowy. Rodzina skarżącej nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. W tym miejscu zauważyć przyjdzie, że storna udzieliła wyjaśnień odnośnie swojej sytuacji materialnej w postępowaniu pod sygn. akt II SA/Gl 134/10. Z tego też względu, posiłkując się zebranym w tamtej sprawie materiałem dowodowym ustalono stan majątkowy strony. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza okoliczności dotyczących stanu majątkowego W. K. pozwoliła stwierdzić, że jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługiwał na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zauważyć przyjdzie, że skarżąca co prawda dysponuje stałym źródłem dochodu (emerytura), nie mniej jednak jego wysokość, przy uwzględnienie stałych wydatków, nie pozwala na wygospodarowanie środków na potrzeby pokrycie kosztów sądowych. Łączny dochód w rodzinie wnioskodawczyni wynosi bowiem 2607 zł. Co prawda jej córka uzyskuje dochód z prowadzonej działalności rolniczej, nie mniej jednak skarżąca wskazała, że zatrudnienie znalazła niedawno, zaś jego charakter pozwala założyć, że dochód ten jest okresowy. Stałe wydatki kształtują się na poziomie około 1000 zł, zaś wśród nich znaczącą pozycję zajmuje koszt zakupu niezbędnych lekarstw, co skarżąca udokumentowała nadsyłając kserokopie faktur - za miesiąc kwiecień opiewają one na kwotę 322 zł. Stąd też uznano, że skarżąca może mieć realne problemy z pokryciem kosztów sądowych, a zwłaszcza wpisu od skargi we wskazanej wyżej wysokości, co uzasadnia uwzględnienie złożonego w tym zakresie wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.