II SA/Gl 483/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.),, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda,, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant Marta Guzik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K. L. i J. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] r., wydaną w ramach ponownego postępowania w sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. umorzył postępowanie w sprawie rozdzielenia dylatacyjnego pokrycia dachów budynków mieszkalnych przy ul. [...] w R. Jednocześnie, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 7 tegoż artykułu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. 2013, poz. 1409 z późn. zm.) nakazał "właścicielom obiektu K. i J. L. zam. w R., ul. [...] doprowadzenie w terminie do dnia 30-06-2015 r. budynku mieszkalnego 1-rodzinnego przy ul. [...] (działka nr 1) w R. do stanu poprzedniego poprzez przywrócenie poprzedniego sposobu odprowadzenia wód opadowych z dachu tego budynku w taki sposób, aby możliwe było odprowadzanie wód opadowych z dachu budynku nr [...] do istniejącej kanalizacji istniejącymi wspólnymi rurami spustowymi znajdującymi się na ścianach między budynkami nr [...]. Wymaga to demontażu denek (zaślepek) z rynien budynku nr [...], regulacji spadków rynien oraz połączenia tych rynien z rynnami sąsiedniego budynku nr [...]". W uzasadnieniu PINB wskazał m.in., iż ciąg budynków w zabudowie zwartej - szeregowej o numerach segmentów od [...] (numery parzyste) został wykonany przed 1939 r. Po 1945 r. obiekty te stały się własnością "A" ([...]). Obiekty i poszczególne segmenty zostały wyposażone w połączone ze sobą rynny dachowe, z których wody opadowe były odprowadzane do rur spustowych z wpustami do kanalizacji deszczowej wykonanych tylko na niektórych segmentach. Dla budynków (segmentów) nr [...] wspólne rury spustowe pierwotnie znajdowały się i od strony ul. [...] i od strony ogrodów między budynkami (segmentami) nr [...]. Następnie poszczególne budynki (segmenty) zostały nabyte przez ich dotychczasowych najemców. W odniesieniu do zmiany sposobu odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku nr [...] na skutek przeróbki rynien w budynku nr [...] ustalono, że po nabyciu nieruchomości właściciele budynku (segmentu) nr [...] wykonali w październiku 1997 r. roboty budowlane polegające na całkowitej wymianie pokrycia dachu i rynien odprowadzających wody opadowe z dachu własnego budynku (segmentu), w toku których dokonano zmiany dotychczasowej konstrukcji tych rynien. Podczas robót odcięto istniejący odpływ wód opadowych z rynien dachów głównych budynków (segmentów) nr [...] wykonując wewnątrz własnych rynien - na ich końcach denka (zaślepki) uniemożliwiające przepływ wody między rynnami sąsiednich budynków (segmentów). Pozbawiono w ten sposób możliwości odprowadzania wód opadowych z dachów głównych sąsiednich budynków (segmentów) nr [...] poprzez rury spustowe do kanalizacji z wpustami znajdującymi się między budynkami (segmentami) nr [...]. PINB opisał w tej mierze wynik przeprowadzonych dwukrotnie oględzin wskazując, że skutkiem wykonanych robót jest przelewanie się wody opadowej przez rynny z zablokowanym odpływem i zalewanie ścian zewnętrznych w budynkach nr [...]. Wskazał też, na postawie przeprowadzonych badań, że aktualnie ze względu na zablokowanie odpływu instalacji deszczowej w gruncie przez ziemię, podłączenie odpływu z rury spustowej od strony ulicy odprowadzane jest na nawierzchnię terenu. Na podstawie analizy wyników ww. badań uznano za udowodnione, iż przed przeróbką rynien w budynku nr [...] i przed zablokowaniem odpływu wody opadowe z rury spustowej znajdującej się między budynkami nr [...] odpływały do kanalizacji w ul. [...]. Pierwotnie ciąg budynków w zabudowie zwartej stanowił jedną nieruchomość będącą własnością jednego właściciela, posiadającą wspólne odpływy z poszczególnych części do kanalizacji wspólnej. W dacie zakupu nieruchomości właściciele budynku nr [...] nabyli prawo do odprowadzania wód opadowych do kanalizacji poprzez rynny sąsiedniego budynku nr [...] i rury spustowe łączące rynny budynku nr [...] z kanalizacją uliczną. Prawo to nie zostało skutecznie zakwestionowane w dacie zakupu nieruchomości nr [...]. Jak wskazał PINB, roboty wykonane przez właścicieli budynku nr [...] naruszyły prawidłowość istniejącej instalacji - uniemożliwiły dotychczasowe działanie prawidłowego odprowadzania wód opadowych z dachów budynków nr [...]. Pozbawienie właścicieli budynku możliwości odpływu wód rurami spustowymi do kanalizacji deszczowej nastąpiło z naruszeniem art. 5 ust. 1 pkt 9 w związku z ust. 2 pkt 2a ustawy Prawo budowlane w stanie prawnym obowiązującym w czasie wykonania robót (październik 1997 r.)., co uznano za przesłankę określoną w art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w stanie prawnym obowiązującym w czasie wykonania robót. Pozbawienie możliwości korzystania z kanalizacji deszczowej w wyniku wykonania ww. robót budowlanych uznano nadto za naruszenie uzasadnionych interesów osób trzecich chronionych przez art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, co z kolei uznano za wykonanie ww. robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane) w stanie prawnym na czas wykonania robót (październik 1997 r.). Ustalony stan faktyczny ściśle odpowiada sytuacji określonej w art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w obowiązującym stanie prawnym. Odwołanie od ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w części nakazującej doprowadzenie, budynku do stanu poprzedniego poprzez przywrócenie poprzedniego sposobu odprowadzenia wód opadowych z dachu tego budynku w taki sposób, aby możliwe było odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku nr [...] do istniejącej kanalizacji (...) złożyli K. i J. L., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania podnieśli m.in., że od czasu wykonanego remontu w październiku 1997 r. i założeniu denka na wymienionej rynnie, do 2003 r. nie było skarg na brak odpływu wód opadowych z dachów budynków nr [...] i nie występowały też żadne szkody na elewacji, które byłyby wynikiem zalewania ich przez wody dachowe. Problem odwodnienia dachów budynków nr [...] pojawił się w 2003 r., po likwidacji rury spustowej na budynku nr [...]. Jest to dowód na to, że wody opadowe z dachu budynku nr [...] odprowadzane były w kierunku budynku nr [...], przez rynny budynku nr [...], a nie jak ustalił organ I instancji w kierunku budynku nr [...]. W zaistniałym stanie faktycznym właściciele budynków (segmentów) nr [...] "solidarnie odwrócili spadki rynien" w kierunku posesji odwołujących się. Ponieważ jednak rynna miała zaślepkę, natrafiająca na nią woda - dopiero od tego czasu - zaczęła zalewać elewację. W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w części zaskarżonej decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. W uzasadnieniu obszernie zrelacjonował dotychczasowy przebieg postepowania administracyjnego, podzielając dokonane przez organ I instancji ustalenia. Wskazał następnie, iż kontrola zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego jest podstawowym zadaniem organów nadzoru budowlanego wyrażonym w art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Negatywny wynik takiej kontroli obliguje organ do podjęcia działań w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Organ odwoławczy przytoczył kolejno art. 5 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w czasie wykonania robót tj. w 1997 r. wskazując, że dokonując w 1997 r. remontu budynku, nawet tak jak w tym przypadku stanowiącego odrębną nieruchomość, należało zapewnić bezpieczeństwo ludzi i mienia również w jego sąsiedztwie oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich obejmującą także ochronę przed pozbawieniem możliwości korzystania z kanalizacji. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że w pasie ulicy Pomnikowej w R. wody opadowe z dachów zespołu czterech budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej przy ul. [...] odprowadzane były do tej kanalizacji za pomocą rur spustowych usytuowanych w granicy budynków nr [...], po obu stronach tych budynków. Dokonując wymiany rynien budynku nr [...] należało zatem odpowiednio dobrać ich parametry i prawidłowo połączyć z rynnami budynku nr [...], tak aby możliwy był swobodny odpływ wód opadowych z rynien sąsiedniego budynku. Jest bezsporne, że tego nie zrobiono. Wręcz przeciwnie, inwestorzy nie tylko nie połączyli nowych rynien z rynnami sąsiada, ale je na końcu zaślepili, czym pozbawili właścicieli budynków nr [...] dostępu do kanalizacji deszczowej. Działanie takie jest sprzeczne z obowiązującymi w dacie orzekania przepisami - art. 5 Prawa budowlanego oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz.U. z 1999 r. Nr 74, poz. 836 ze zm.), który stanowi, iż wszelkie zmiany w stosunku do istniejących rozwiązań, dokonywane w związku z wykonywaniem robót remontowych, nie powinny powodować pogorszenia stanu technicznego i właściwości użytkowych elementów budynku oraz naruszać interesów użytkowników lokali lub osób trzecich. W przypadku zaś braku woli inwestora do naprawienia wadliwie wykonanych robót budowlanych organ nadzoru budowlanego ma obowiązek przymuszenia go przy pomocy dostępnych mu środków ustawowych do usunięcia stanu niezgodnego z prawem. W ocenie organu odwoławczego decyzja PINB nr [...], w części zaskarżonej przez K. i J. L., jest prawidłowa. PINB udowodnił w sposób nie budzący wątpliwości, że zarówno od strony frontowej jak i od strony podwórek obie ww. rury spustowe mają przyłącza do kanalizacji deszczowej przebiegającej w pasie ulicy [...]. Podniesioną natomiast przez odwołujących się sprawę wymiany instalacji odprowadzającej wody opadowe z budynku przy ul. [...] PINB zakończył ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] umarzającą to postępowanie. Pismem z dnia 11 kwietnia 2015 r. K. i J. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na ww. decyzję [...]WINB wnosząc o jej uchylenie i uchylenie w zaskarżonej części decyzji PINB. Zarzucili, iż organ II instancji nie przeanalizował zgłoszonych dowodów w sprawie, zwłaszcza dotyczących solidarnego odwrócenia spadków rynien w budynkach [...] w 2004 r., które mają kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia, a tym samym naruszył w szczególności przepis art. 107 k.p.a. Potwierdził tym samym błędnie ustalony stan faktyczny dokonany przez organ I instancji. Zdaniem skarżących ten błędnie ustalony stan faktyczny został narzucony od samego początku postępowania, a jego cyt. "autorem" był L. K., poprzedni Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., spokrewniony z jedną ze stron, na pewnym etapie postępowania odsunięty z tego powodu od sprawy. Pomimo zmiany na stanowisku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. sprawę prowadził i w konsekwencji rozpoznawał ten sam zespół ludzi (pracowników), którzy wypracowali pierwotne decyzje, wielokrotnie uchylane. Istota błędnie ustalonego stanu faktycznego sprowadza się do tego, iż organ II instancji bezkrytycznie przyjął, że wody opadowe z dachu budynku nr [...] odprowadzane były w kierunku budynku nr [...], a nie w kierunku budynku nr [...] przez rynny budynku nr [...]. Dokumentują to, zdaniem skarżących, nie tylko załączone do odwołania zdjęcia, ale nadto protokół rozprawy administracyjnej z dnia [...] r., podczas której H. R. między innymi stwierdził cyt.: "Podczas naszej nieobecności spadki rynien w naszym budynku zostały zmienione - wyprofilowane w kierunku posesji nr [...] przez pracowników". Potwierdzeniem tego, że organ I jak i II instancji orzekał na bazie błędnie ustalonego stanu faktycznego jest, zdaniem skarżących, również decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], wydana w sprawie odwołania B. i K. R. Wykazana powyżej błędna ocena stanu faktycznego, ma bezpośrednie przełożenie na niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 5 Prawa budowlanego i § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, które w tej sprawie nie znajdują zastosowania, bowiem przepisów tych nie skarżący, ich zdaniem, nie naruszyli. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowym pismem procesowym z dnia 19 maja 2015 r.. skarżący rozszerzyli żądania skargi zarzucając zaskarżonej decyzji nieważność w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. z uwagi na wydanie decyzji bez podstawy prawnej, ewentualnie z rażącym naruszeniem prawa. Zarzut nieważności decyzji oparli na zarzucie naruszenia przez organ administracji art. 5 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w 1997 r. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. (Dz. U. Nr 80, poz. 718) o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw - przez ich niewłaściwe zastosowanie. Organ II instancji w zaskarżonej decyzji, w ślad za organem I instancji, jako materialnoprawną podstawę decyzji przyjął art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w chwili dokonywania remontu w 1997 r. - stanowiący, że obiekt budowlany należy projektować, budować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający, m. in. ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Jednakże zgodnie z nowelizacją Prawa budowlanego,, która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., przepis art. 5 Prawa budowlanego uległ zasadniczej zmianie. Pojęcie "ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich" zastąpiono pojęciem "poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej". W sposób wyraźny ograniczono też obowiązek poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich jedynie do etapu powstawania obiektu budowlanego. Samo zaś pojęcie "poszanowania interesów" jest znaczeniowo węższe od pojęcia "ochrona interesów". Mając na względzie zmieniony w tym czasie stan prawny, organ II instancji w sposób całkowicie bezzasadny zastosował w niniejszej sprawie brzmienie art. 5 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, obowiązujące w 1997 r., ignorując w tym zakresie nowelizację z 2003 r. Stanowi to oczywiste naruszenie prawa materialnego. Uzupełniając zaś zarzuty naruszenia przez organ II instancji przepisów postępowania, skarżący podnieśli także naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, odpowiada obowiązującemu prawu, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem składu orzekającego, nie może zostać uwzględniona. Słusznie bowiem [...]WINB podkreśla, iż dokonywanie zmian i przeróbek w istniejącej zabudowie jest dopuszczalne pod warunkiem wykonania ich zgodnie z przepisami. Nie jest zatem możliwe odstąpienie przez organ nadzoru budowlanego od zastrzeżeń w stosunku do robót budowlanych, które powodują zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia bądź zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach. Kontrola zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego jest podstawowym zadaniem organów nadzoru budowlanego wyrażonym w art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Negatywny wynik takiej kontroli obliguje organ do podjęcia działań w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Zgodnie z art. 5 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w czasie wykonania robót tj. w 1997 r. obiekt budowlany należy projektować, budować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający m.in. bezpieczeństwo ludzi i mienia, warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. W konsekwencji podzielić należy poczynione w trakcie postępowania przez obydwa orzekające w sprawie organy, że dokonując w 1997 r. remontu należącego do skarżących segmentu należało zapewnić bezpieczeństwo ludzi i mienia również w jego sąsiedztwie oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich obejmującą także ochronę przed pozbawieniem możliwości korzystania z kanalizacji. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że do czasu remontu wody opadowe z dachów zespołu czterech budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej przy ul. [...] odprowadzane były do tej kanalizacji za pomocą rur spustowych usytuowanych w granicy budynków nr [...], po obu stronach tych budynków. Dokonując wymiany rynien budynku nr [...]należało zatem odpowiednio dobrać ich parametry i prawidłowo połączyć z rynnami budynku nr [...], tak aby możliwy był swobodny odpływ wód opadowych z rynien sąsiedniego budynku. Jak podkreśla [...]WINB bezspornym jest, że tego nie zrobiono. Wręcz przeciwnie, inwestorzy nie tylko, że nie połączyli nowych rynien z rynnami sąsiada, ale je na końcu zaślepili, czym pozbawili właścicieli budynków nr [...] dostępu do kanalizacji deszczowej. Fakt przeprowadzenia ww. robót skarżący przyznają. Trafnie [...]WINB wskazał, że działanie takie było sprzeczne z obowiązującymi w dacie orzekania przepisami - art. 5 Prawa budowlanego oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. Sąd nie dopatrzył się także zarzucanego przez skarżących naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. Postępowanie w sprawie było bowiem prowadzone, zdaniem Sądu, wszechstronnie i wnikliwie, a wydana decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane w art. 107 § 3 k.p.a. Poczynione przez organy ustalenia faktyczne zostały nadto oparte nie tylko na przeprowadzonych w roku 2010 i 2014 oględzinach lecz także, jak wskazał organ I instancji, specjalistycznych badaniach, które pod kierunkiem PINB i przy udziale stron postępowania przeprowadziły służby techniczne Zakładów Wodociągów i Kanalizacji w R. dysponujące sprzętem specjalistycznym. Wyniki badań udokumentowano protokolarnie. Badania polegały na wprowadzeniu do instalacji i sieci węża podłączonego do urządzenia służącego do zadymiania sieci kanalizacyjnej, którym pompowano dym wytwarzany przez agregat dymotwórczy. Następnie do rury spustowej znajdującej się między budynkami od strony ogrodów wprowadzono wąż podłączony do samochodu marki Jelcz przeznaczonego do czyszczenia przewodów sieci kanalizacyjnych pod ciśnieniem, z którego wtłoczono do instalacji wodę z wapnem pod ciśnieniem. Następnie poprzez studzienkę kanalizacyjną znajdującą się w ulicy [...], do sieci ulicznej wprowadzono kamerę przemysłową przeznaczoną do monitoringu przewodów sieci kanalizacyjnych. Badania wykazały, że odprowadzenie wód opadowych z przedmiotowych dachów jest systemem instalacji połączonych, odprowadzonych do sieci kanalizacyjnej znajdującej się w ul. [...]. Aktualnie ze względu na zablokowanie odpływu instalacji deszczowej w gruncie przez ziemię, podłączenie odpływu z rury spustowej od strony ulicy odprowadzane jest na nawierzchnię terenu. Na podstawie analizy wyników ww. badań uznano za udowodnione, iż przed przeróbką rynien w budynku nr [...] i przed zablokowaniem odpływu wody opadowe z rury spustowej znajdującej się między budynkami nr [...] odpływały do kanalizacji ulicznej w ul. [...]. W konsekwencji zasadnie organ I instancji nałożył na inwestorów określone w decyzji obowiązki, zasadnie też organ odwoławczy decyzję tę w zaskarżonej części utrzymał w mocy. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi oraz zarzutów sformułowanych w piśmie procesowym z dnia 19 maja 2015 r. Sąd zauważa, że wobec ustalonej przez organy niezgodności z przepisami wykonanych w 1997 r. robót bez znaczenia pozostają argumenty skarżących, że początkowo właściciele sąsiednich budynków nie zgłaszali szkód, a w roku 2004 także dokonali robót w zakresie rynien. Oczywistym jest bowiem, że zaślepienie rynien przez które odprowadzana była woda z kompleksu budynków pozostawało w niezgodzie z przepisami prawa i musiało naruszyć możliwość odpływu wody z innych budynków. Ocenie zaś w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym podlegały jedynie roboty wykonane przez skarżących, nie zaś innych uczestników. Ocena tych robót musi nadto wbrew skarżącym być dokonana na podstawie przepisów obowiązujących w dacie robót, dopiero ich skutki mogą być rozważane wedle prawa obowiązującego w dacie orzekania. Słusznie w tej mierze [..]WINB wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zarówno art. 5 Prawa budowlanego w dawnym brzmieniu jak i w dacie orzekania, wyprowadzając z ich treści prawidłowe wnioski. W konsekwencji zarzut rażącego naruszenia prawa wskutek oceny robót wedle norm obowiązujących w dacie ich wykonania uznać należy za oczywiście niezasadny. Błędnie też skarżący wywodzą, że organ II instancji w zaskarżonej decyzji, w ślad za organem I instancji, jako materialnoprawną podstawę decyzji przyjął art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w chwili dokonywania remontu w 1997 r. Jak to zostało wyżej wyjaśnione przepis ten służył jedynie ocenie sposobu wykonania robót, decyzja zaś organu I instancji wydana została na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 tegoż artykułu. Niezrozumiałe są też wywody skarżących dotyczące zmian w treści art. 5 Prawa budowlanego albowiem zarówno w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania jak i w dacie wykonania robót budowlanych istota przepisu była co do zasady analogiczna chroniąc osoby trzecie przed naruszaniem ich uzasadnionych interesów przez inwestorów. Zarówno bowiem w pojęciu "ochrony" jak i "poszanowania interesów" niewątpliwie, zdaniem Sądu, mieści się obowiązek prowadzenia robót tak by nie uniemożliwić osobom trzecim odprowadzania wód deszczowych i nie powodować tym samym zalewania ich nieruchomości. Bez znaczenia pozostają także zdjęcia obrazujące, zdaniem skarżących, dbałość o budynki poszczególnych właścicieli, a także przywoływane rozstrzygnięcie Wojewody [...] odnoszące się do innych osób i innej sprawy administracyjnej. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi uznając ją za niezasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.