II SA/Gl 487/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Wójta Gminy P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku w sprawie odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 marca 2012 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę za pośrednictwem Wójta Gminy P. na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...], zgodnie z którym organ orzekł o zwrocie wniosku z dnia 18 listopada 2011 r. o wypłatę odszkodowania za utratę wartości nieruchomości położonej w S., gmina P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis, na który powołał się organ w odpowiedzi na skargę stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Mając na względzie treść powołanych wyżej przepisów Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W niniejszej sprawie wskazać należy, że rozpatrywana skarga S. K. dotyczy postanowienia wydanego w pierwszej instancji, od której stronie przysługiwało zażalenie, o którym mowa w art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA). Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należało więc wystąpić do organu wyższego stopnia, którym było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., o czym strona została prawidłowo pouczona w treści zaskarżonego postanowienia. Podkreślić w tym miejscu należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana w art. 15 KPA. Jej istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu przez organ administracyjny, który za każdym razem winem wydać stosowne rozstrzygnięcie, natomiast ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej w administracyjnym toku instancji (art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji - Wójta Gminy P. - należy uznać za niedopuszczalne, a w konsekwencji skarga S. K. musi zostać odrzucona. Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.