II SA/Gl 489/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2010 r. sprawy ze skargi T.P. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o wymeldowaniu T.P. z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w K. Decyzja powyższa zawiera prawidłowe pouczenie o dopuszczalności wniesienia odwołania oraz o terminie i sposobie jego wniesienia. Została ona doręczona T.P. w dniu [...] roku. T. P. od powyższej decyzji złożył odwołanie w dniu [...] roku, co potwierdza pieczęć wpływu na tym piśmie. Data [...]r., jak wynika z odwołania jest również datą jego sporządzenia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu od wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. W uzasadnieniu organ przytoczył art. 129 § 2 kpa z którego wynika, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skoro decyzja organu I instancji została stronie doręczona w dniu [...] roku to termin do złożenia odwołania upłynął w dniu [...] roku. Odwołujący się złożył prośby o przywrócenie uchybionego terminu a w związku z tym organ był zobowiązany do stwierdzenia, że zostało ono złożone z uchybieniem terminu. W skardze do Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący T. P. zwrócił się o "pozytywne rozpatrzenie... sprawy". Podał, że nie świadomie przekroczył termin do złożenia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z uwagi na treść skargi należy przede wszystkim stwierdzić, że jej przedmiotem, a w związku z tym i przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] roku stwierdzające uchybienie do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] roku, a nie ta decyzja. Ustalenia faktyczne, które stały się podstawą stwierdzenia uchybienia przedmiotowego terminu wynikają z akt sprawy i nie są kwestionowane przez skarżącego. Decyzja organu I instancji, zawierająca pouczenia o sposobie i terminie złożenia odwołania, została skarżącemu doręczona w dniu [...]. Skarżący sporządził i złożył odwołanie w dniu [...]roku. Ponieważ zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, odwołanie z [...] roku zostało złożone z uchybieniem terminu wypływającego z art. 129 § 2 kpa ( termin upłynął w dniu [...]roku). Czynność procesowa, jaką jest wniesienie odwołania stała się więc nieskuteczną. Uchybienie ustawowego terminu z art. 129 § 2 kpa powoduje bowiem bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa ( art. 156 § 1 pkt 2 ). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (art. 16 § 1 kpa ). W związku z tym organ odwoławczy do którego wpłynęło odwołanie obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. W przypadku stwierdzenia, jak w niniejszej sprawie, że odwołanie zostało złożone po terminie, a nie towarzyszył mu wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, organ ma obowiązek wydać postanowienie o uchybieniu terminu na podstawie art. 134 kpa. Postanowienie to jest ostateczne, a jego wydanie nie zależy od uznania organu, ale wyłącznie od spełnienia się przesłanki w postaci złożenia odwołania po terminie. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu ( art. 134 kpa ) co przesądza o bezzasadności skargi. Dlatego skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) podlegała oddaleniu.