II SA/Gl 49/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] oraz działając na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290) nakazał W. G. jako inwestorowi, rozbiórkę tarasu dobudowanego do budynku mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w S. (działka nr [...] obręb [...] S.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosła W. G. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie E.G. Jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody i możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (rozebranie położonych płytek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżąca uprawdopodobniła bowiem, że wykonanie decyzji nakładającej na nią obowiązek rozbiórki tarasu dobudowanego do budynku mieszkalnego, stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodzić się bowiem należy, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącą wskutek rozbiórki obiektu, wiązałaby się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową obiektu, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Niewykonanie obowiązku nałożonego na stronę skarżącą skutkowałoby natomiast wszczęciem postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie nakazu rozbiórki. Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.