II SA/Gl 496/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą [...] Sp. z o.o. w M. odroczenia terminu płatności podwyższonej opłaty za wprowadzanie ścieków do potoku [...] oraz rzeki [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, iż wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej mogłoby spowodować poważne straty dla strony skarżącej, albowiem Spółka ta realizuje w ramach Funduszu Spójności Unii Europejskiej przedsięwzięcie mające na celu poprawę warunków wodnych i sanitarnych mieszkańców M., z czym wiążą się duże nakłady finansowe, w odniesieniu do których i tak nastąpiło już przekroczenie wstępnych założeń i szacunków. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do powyższego wniosku. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Jednocześnie przywołana regulacja wskazuje, iż wstrzymanie aktu lub czynności dotyczy jedynie tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Będąca przedmiotem rozpatrywanego wniosku decyzja, utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Marszałka Województwa, na mocy którego odmówiono skarżącej odroczenia terminu płatności podwyższonej opłaty nie należy zatem do aktów podlegających wykonaniu w rozumieniu art. 61 ustawy. Zauważyć wymaga, iż powyższy ustawowy "warunek wykonalności" spełnia natomiast decyzja nakładająca na skarżącą obowiązek uiszczenia podwyższonej opłaty. Jednakże akt ten nie stanowił przedmiotu wniosku skarżącej, ponadto nie jest objęty zakresem rozpatrywanej sprawy, albowiem ten obejmuje jedynie kwestię odmowy odroczenia terminu płatności tej opłaty. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.