II SA/Gl 5/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2005 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy B. nakazał J. W. rozbiórkę obiektu budowlanego stanowiącego dobudowaną część budynku będącego jego własnością położonego w B. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, że dobudowę przeprowadzono bez zgłoszenia takiego zamiaru właściwemu organowi, bez przedłożenia wymaganej dokumentacji, a zatem w świetle art. 48 ustawy Prawo budowlane musi to skutkować orzeczeniem nakazu rozbiórki. W dniu [...] J. W. skierował pismo do Wojewody, wnosząc w nim prośbę o ponowne przeanalizowanie sprawy dobudowanego przez niego pomieszczenia gospodarczego, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Podniósł, że został poinformowany przez urzędników gminy, iż pomieszczenia do 35 m2 powierzchni nie wymagają pozwolenia na budowę. Dodał, że właściwie wykorzystał tylko istniejące już budowle, przystosowując je do nowej funkcji. Wskazał, że rozbiórkę uważa za bezzasadną i bardzo go krzywdzącą. Pismo to Wojewoda potraktował jako odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej i postanowieniem z dnia [...] stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 ( 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, że przedmiotową decyzję odwołujący się otrzymał w dniu [...] (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru), odwołanie zaś złożył w dniu [...] pomimo pouczenia w zaskarżonej decyzji, że należy je złożyć w ciągu 14 dni od daty otrzymania. Złożona przez J. W. skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie została odrzucona wobec nieuiszczenia należnego wpisu. W tym stanie rzeczy organy administracyjne - organy nadzoru budowlanego w celu wykonania przedmiotowej decyzji wystosowały do J. W. upomnienie z dnia [...] wzywające go do dokonania rozbiórki dobudowanego budynku gospodarczego. W odpowiedzi na powyższe upomnienie, J. W. w dniu[...] . zwrócił się z pismem do Wojewody Ś. wnosząc o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Nr [...]. W piśmie tym podkreślił, że przed rozpoczęciem dobudowy, w rozmowie z Wójtem uzyskał zapewnienie, że zabudowa w gospodarstwie rozwojowym do 35 m2 może być prowadzona bez zezwolenia (w myśl art. 29 ust 1 pkt 1a ustawy - Prawo budowlane). Stanowczo stwierdził, że nie przekroczył swoich uprawnień. Postanowieniem z dnia 30 października 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu B., przywołując w podstawie prawnej art. 149 ( i ( 2 oraz art. 150 ( 1 w związku z art. 145 ( 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznowił postępowanie w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, stanowiącego dobudowaną część budynku położonego w B. przy ulicy [...]. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] powołując się na art. 151 ( 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu B. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy w B. z dnia [...] Nr [...] nakazującej dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego stanowiącego dobudowaną część budynku na [...] przy ulicy [...] w B. W uzasadnieniu podkreślił, iż w trakcie wszczętego na żądanie zobowiązanego, postępowania nie ustalono nowych dowodów w sprawie. Również zainteresowany nie przedłożył żadnych nowych dowodów mogących mieć wpływ na zmianę rozstrzygnięcia w sprawie. Dlatego też nie stwierdzając okoliczności uzasadniających uchylenie decyzji Wójta B., orzeczono jak w sentencji. Od decyzji odwołanie złożył J. W.. Wyjaśnił, że budowę rozpoczął pod koniec [...] i prowadził ją sposobem gospodarczym, w różnym czasie w miarę jak posiadał na to środki. Dodał, że nie rozpoczął nowej budowy, tylko wykorzystując wcześniejsze fundamenty częściowo je nakrył dla uzyskania pomieszczenia gospodarczego. Podkreślił, że sąsiad utrudnia mu codzienne życie i stale zgłasza zastrzeżenia do jego działań. Rozpatrując powyższe odwołanie, Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, w podstawie prawnej powołując art. 138 ( 1 pkt 1 w związku art. 151 ( 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu podkreślił, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu B. zgodna jest z prawem. W trakcie prowadzonego postępowania po jego wznowieniu, nie stwierdzono bowiem nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zainteresowany nie przedstawił żadnych nowych dowodów, czyli nie stwierdzono istnienia podstaw wymienionych w art. 145 ( 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, dających podstawę do uchylenia kwestionowanej decyzji Wójta Gminy B. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. W. zwrócił się o uchylenie błędnej decyzji wydanej przez Wójta Gminy B. Powtórzył, ze nie rozpoczął nowej budowy, ale kontynuował budowę rozpoczętą w [...] która z powodu trudnej sytuacji finansowej prowadzona była z długimi przerwami i właściwie trwa do dnia dzisiejszego. Nadto podkreślił, że obowiązujące prawo budowlane zezwala na budowę do 35 m2 powierzchni bez zezwolenia, a jego dobudowa ma tylko 24 m2. W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu ponownie wyjaśnił, że wznowione z wniosku J. W. postępowanie w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego nie ujawniło żadnych nowych dowodów, mogących mieć wpływ na zmianę rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że mimo, iż skarga została wniesiona w dniu 1 września 2003 r. pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), to jednak rozpoznać należało ją w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U . Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Postępowanie takie wynika z art. 97 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (z. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm), który stanowi, że "sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" . Skarga w niniejszej sprawie nie jest zasadna. Należy pokreślić, że zaskarżona decyzja wydana została w trybie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną Wójta Gminy B. z dnia [...] nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego stanowiącego dobudowaną część budynku położonego w B. przy ulicy [...]. Należy zatem podkreślić, że Sąd nie bada w niniejszej sprawie zgodności z prawem ostatecznej decyzji o rozbiórce i dlatego zgłoszone w skardze zarzuty odnoszące się do tej decyzji pozostają bez rozpatrzenia. Przedmiotem rozpoznania Sądu pozostaje sam fakt zasadności wydania przez organy decyzji o odmowie uchylenia wnioskowanej decyzji po wznowienia postępowania. Podstawą prawną tej zaskarżonej decyzji był przepis art. 151 ( 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który przewiduje, że organ administracji publicznej odmawia uchylenia dotychczasowej decyzji, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia określonych w art. 145. Jeżeli zatem organ administracji ustali, że żadna z podstaw wznowienia postępowania nie występuje, nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy, nie może bowiem, nawet w przypadku, gdy stwierdzi innego rodzaju wadliwości decyzji, uchylić jej w tym trybie. Podstawy wznowienia postępowania zostały bowiem wyczerpujące wyliczone w cytowanym artykule Kodeksu postępowania administracyjnego, a wyjście poza nie jest rażącym naruszeniem prawa będącym podstawą do stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Dlatego w przypadku stwierdzenia braku podstaw określonych w art. 145 ( 1 lub art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji nie może wydać innej decyzji i podejmuje decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. W przedmiotowym przypadku, wznowienie postępowania oparte zostało na art. 145 ( 1 pkt 5 - a mianowicie, kiedy wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, które wydał taką decyzję. Przeprowadzone po wznowieniu postępowanie nie potwierdziło jednak istnienia takich okoliczności. Nie można bowiem uznać za nową okoliczność faktu, na który powołuje się strona skarżąca, że miejscowy urzędnik wprowadził go w błąd informując, że na budowę pomieszczeń do 35 m2 powierzchni nie jest wymagane pozwolenia na budowę, tym bardziej, że twierdzenia te nie zostały poparte żadnymi dowodami. Odmowa uchylenia decyzji Wójta Gminy B. w trybie wznowienia postępowania w sprawie, nie oznacza jednak, że kwestionowana decyzja jest legalna i nie podlega wzruszeniu w innym postępowaniu. Taką możliwość jej kwestionowania stwarza już postępowanie egzekucyjne, gdzie można zgłosić zarzut braku możliwości wykonania tej decyzji. Odrębną drogą może być stwierdzenie nieważności tej decyzji na podstawie art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z podanych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę.