II SA/Gl 50/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. i B. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...]r. sygn. akt [...] w sprawie ze skargi I.P. i B. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżących od kosztów sądowych w całości Na drukach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy I. i B. P. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych, wniosek ów motywując bardzo trudną sytuacją materialną. Z treści formularza wynika, że mieszkają wspólnie wraz z trójką dzieci, utrzymując się z renty inwalidzkiej B. P. – [...] zł oraz wynagrodzenia za praktyki M. P. (syna wnioskodawców) w wysokości [...]zł. I. P. jest natomiast osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Skarżący nie posiadają jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej [...]euro. Okoliczności dotyczące dochodów stron znalazły potwierdzenie w dokumentach nadesłanych przy wniosku. Rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Osobie fizycznej, która wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych prawo pomocy może być przyznane wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów należało stwierdzić, że w świetle okoliczności powołanych przez stronę skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Rzeczywiście bowiem poziom uzyskiwanych dochodów, przy uwzględnieniu liczby członków rodziny wskazuje na to, że pozwalają one jedynie na pokrycie najpilniejszych potrzeb. Tym samym nie ma mowy o wygospodarowaniu jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie dysponują przy tym żadnymi przedmiotami, których zbycie mogłoby przynieść dochód, a w konsekwencji umożliwiłoby poniesienie kosztów sądowych. Dodatkowo zauważyć przyjdzie, że w odniesieniu do stron zapadł wyrok orzekający eksmisję z zajmowanego dotychczas lokalu, co niewątpliwie pogarsza ich i tak trudną sytuację materialną. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.