II SA/Gl 501/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego kwotę 3427 zł (trzy tysiące czterysta dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. W. R. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Decyzją z dnia [...] r., nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uwzględniło skargę w całości, uchylając zarówno zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. O powyższym poinformowano Sąd w piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r. Do akt dołączono również decyzję wydaną w trybie autokontroli, która nie została zaskarżona do sądu administracyjnego (vide: pismo organu II instancji z dnia 29 maja 2014 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Wobec umorzenia postępowania, na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. należało zasądzić od organu, którego decyzję zaskarżono, na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 3427 zł. Na zasądzoną kwotę składa się wpis sądowy w wysokości 1010 zł, wynagrodzenie adwokata w kwocie 2400 zł, tj. w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a) w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.