II SA/Gl 503/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant Referent - stażysta Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. M. i T. Ż. na akt Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Prezydenta Miasta J. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100.00 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] r. M. M. i T. Ż. wystąpili do Prezydenta Miasta J. o zwrot nadpłaty w wysokości 425 zł, za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki "A", zarejestrowany pod numerem rejestracyjnym [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta J. poinformował, iż zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu można dochodzić na drodze sądowej. Kolejnym pismem z dnia [...]r. M. M. i T. Ż. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc, iż nie zostali poinformowani o przysługującym im prawie odwołania i dochodzenia przedstawionego roszczenia. Dodali, iż przedmiotową, wymaganą wówczas, kwotę 500 zł przelali na konto miejscowego Urzędu w dniu [...]r., który tą zawyżoną opłatą dysponował przez cały czas, stąd też słuszne jest domaganie się także odsetek od nienależnej kwoty 425 zł. Zwracili się więc o wydanie stosownej decyzji przez Prezydenta Miasta J., względnie o pouczenie w przedmiocie możliwości dochodzenia zwrotu tej kwoty wraz z odsetkami. Udzielając odpowiedzi na powyższe wezwanie Prezydent wyjaśnił, iż wyraża zgodę się na wypłatę kwoty 425 zł, stanowiącej w świetle orzecznictwa sądowego bezpodstawne wzbogacenie Miasta, natomiast nie uznaje roszczenia o odsetki. W przypadku podtrzymania roszczenia o zwrot należności wraz z odsetkami, pouczył o możliwości skorzystania z drogi sądowej, tak przed sądem cywilnym jak i administracyjnym. Dodatkowo wskazał, że w przypadku wybrania skargi do sądu administracyjnego, obowiązuje 30 dniowy termin na złożenie takiej skargi, licząc od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ takiej odpowiedzi nie udzieli – to w terminie 60 dni od daty wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W dniu [...]r. M. M. i T. Ż. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach domagając się rozpoznania sprawy o zwrot nadpłaty 425 zł wraz z odsetkami i uchylenia aktu Prezydenta Miasta J.. Podnieśli, iż wyrażając zgodę na zwrot przedmiotowej nadpłaty, odmówiono im prawa do odsetek, a prawo do ich uzyskania jest w ich ocenie obligatoryjne. Dodatkowo powtórzyli wskazane już w poprzednich pismach argumenty, podnosząc, iż mają prawo do uzyskania zwrotu nadpłaconej kwoty wraz z odsetkami. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta J. wniósł o odrzucenie złożonej skargi, względnie jej oddalenie. W zakresie wniosku o odrzucenie skargi organ wyjaśnił, że skarżący, pomimo pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, względnie, gdyby organ takiej odpowiedzi nie udzieli w terminie 60 dni od dnia wniesienia takiego wezwania, przedmiotowego wezwania organu do usunięcia prawa nie złożyli, kierując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W ocenie organu nie wyczerpali zatem toku postępowania administracyjnego umożliwiającego wystąpienie na drogę sądową, stąd wniosek o odrzucenie skargi jest zasadny. Na wypadek jednak, gdyby odrzucenie to nie miało miejsca, wniósł o oddalenie skargi. Pismem procesowym z dnia [...]r., nazwanym "odpowiedź na skargę" pełnomocnik Prezydenta Miasta J. wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że wnosząc skargę na akt Prezydenta Miasta z dnia [...]r. w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu skarżący M. M. i T. Ż. jednocześnie wystąpili przeciwko Miastu J. na drodze postępowania cywilnego przed Sądem Rejonowym w J. z powództwem o zapłatę 425 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem opłaty za wydanie karty pojazdu. Na rozprawie w dniu [...]r. strony tego postępowania zawarły ugodę, mocą której Miasta J. zobowiązało się do zapłaty na rzecz powodów kwotę 425 zł w terminie 7 dniu od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w uchybieniu powyższego terminu. Sąd Rejonowy umorzył zatem postępowanie, a postanowienie stało się prawomocne. W dniu [...]r. Miasto dokonało przelewu na rzecz M. M. i T. Ż. wymaganej kwoty. W tej sytuacji skoro z orzecznictwa zarówno Sądu Najwyższego jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że dopuszczalne jest dochodzenie żądania zwrotu opłaty karty pojazdu na drodze administracyjnej, jak i na drodze postępowania przed sądem powszechnym, stąd rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy w którymś z tych postępowań musi skutkować powagą rzeczy osądzonej w drugiej z toczących się spraw. Stąd wniosek o odrzucenie skargi jest w pełni zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z kolei z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 do 3 - akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 stwierdził, ze skierowane do organu administracji żądanie zwrotu części opłaty za kartę pojazdu, uiszczoną na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu administracyjnego lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznać trzeba, że jednocześnie wobec wnoszenia spraw o zwrot tej opłaty do sądów powszechnych, w jednej z takich spraw Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 16 maja 2007 r. sygn. akt III CZP 24/07 zajął stanowisko, że dla dochodzenia roszczenia o zapłatę, którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu, droga sądowa jest dopuszczalna. W obowiązującym zatem stanie, w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu dopuszczalne jest zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, jak i postępowanie przed sądem powszechnym. W analizowanej sprawie skarżący w dniu [...]r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na akt Prezydenta Miasta . . W tym momencie, momencie jej wnoszenia, skarga miała swój przedmiot i mogła być zasadna. Wbrew twierdzeniom organu dodać trzeba, że spełnione zostały warunki formalne do rozpoznania skargi na akt Prezydenta Miasta J. , bowiem skarga została poprzedzona stosownym wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w myśl art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie przedłożonych akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia [...]r. skarżący zwrócili się o zwrot nadpłaty za wydanie karty pojazdu, a pismem z dnia [...], po otrzymaniu pisma organu z dnia [...]r., wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże, jak wynika z przedłożonych do akt sprawy dokumentów, już w dniu [...]r. skarżący złożyli także pozew do Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny w J., gdzie w toczącym się tam postępowaniu w dniu [...]r. zawarli ugodę, w zakresie wnoszonego roszczenia- zwrotu kwoty 425 zł. Wskutek powyższego postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt [...] umorzono postępowanie w sprawie wobec zawarcia powyższej ugody. Skarżący w piśmie z dnia [...]r. wyjaśnili, że niniejsza ugoda została zawarta w związku z roszczeniem o wypłatę 425 zł z tytułu opłaty karty pojazdu. Potwierdzili także, że organ wypłacił im przedmiotową sumę, a postępowanie przed sądem zakończyło się wymienionym powyżej postanowieniem. Przyjdzie zatem w tych okolicznościach zauważyć, że powyżej opisana sytuacja stanowi okoliczność, która wypełnia dyspozycję art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z przywołanym przepisem sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z "innych przyczyn" mamy do czynienia wtedy, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja niewątpliwie zachodzi w rozpatrywanej sprawie, gdzie organ w postępowaniu przed sądem powszechnym uznał zasadność roszczenia, zawierając wskazywaną powyżej ugodę. Tym samym przedmiot skargi, wniesionej w dniu [...]r., został zrealizowany. Skutkiem zastosowania w sprawie art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy jest nie tylko umorzenie postępowania w sprawie, ale także zwrot skarżącym kosztów postępowania sądowego przysługującego im od organu, którego akt został zaskarżony, jakie poniósł wnosząc skargę do sądu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 ( 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy.