II SA/Gl 503/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie cofnięcia T. G. uprawnień do kierowania pojazdami. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 30 maja 2016r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została wysłana na adres wskazany w skardze i doręczona skarżącemu w dniu 21 czerwca 2016 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 28 czerwca 2016 r. Skarżący T. G. mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.