II SA/Gl 504/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) Protokolant referent Katarzyna Wajs po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2009 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie legalności budowy budynku gospodarczego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. (dalej PINB) działając w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie realizacji budynku gospodarczego na parceli nr A przy ul. [...] w T.. W uzasadnieniu podał, że postępowanie w sprawie legalności wykonania przez E. i P. W. budynku gospodarczego wszczął w związku z pismami B. G., właścicielki nieruchomości oznaczonej jako parcela nr B przy ul. [...] w T.. W toku tego postępowania ustalił, że przedmiotowy obiekt został wybudowany w oparciu o zgłoszenie z dnia [...] r. przyjęte bez sprzeciwu przez Wydział Architektury Urzędu Miasta w T.. Zgłoszenie to zostało następnie uzupełnione pismem z dnia [...] stanowiącym aneks do poprzedniego zgłoszenia. Decyzja umarzająca postępowanie w sprawie przedmiotowego budynku była już trzecim orzeczeniem tej treści wydanym przez PINB, bowiem poprzednie decyzje tego organu z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. zostały uchylone przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej ŚWINB) odpowiednio decyzjami z dnia [...] r. i z dnia [...] r. Podtrzymując stanowisko zajęte w swoich poprzednich orzeczeniach organ I instancji wskazał, że zebrane w sprawie materiały dowodowe (protokoły oględzin, przedłożona przez inwestorów dokumentacja projektowa i inne dokumenty) nie potwierdziły zasadności zarzutów inicjatorki postępowania. W szczególności nie potwierdził się zarzut, że w trakcie budowy przedmiotowego obiektu doszło do przekroczenia granicy jej działki nr B. Organ stwierdził także, że objęty zgłoszeniem budynek gospodarczy został zrealizowany zgodnie z dokumentacją projektową dołączoną w formie załączników do dokonanych zgłoszeń. Analiza tej dokumentacji dowodzi ponadto, że między budynkami gospodarczymi B. G. oraz E. i P. W. przewidziana została przerwa dylatacyjna o szerokości ok. [...] cm. PINB stwierdził również, że brak zgody właścicielki działki nr B na budowę w granicy działek nie miał wpływu na ocenę legalności przedmiotowej budowy. Wskazał wreszcie, że sprawa dotycząca realizacji przedmiotowego budynku gospodarczego na linii kabla energetycznego zasilającego budynek mieszkalny na parceli nr B, która stanowiła jedną z kwestii spornych między stronami, została rozpatrzona w odrębnym postępowaniu. W tym odrębnym postępowaniu ustalono, że przedmiotowa linia energetyczna biegnie wzdłuż granicy działek nr A i nr B pod fundamentem ogrodzenia oraz pod fundamentem ściany spornego budynku. Z zeznań stron postępowania wynika, że przebieg linii kablowej wzdłuż granicy posesji został uzgodniony między sąsiadami przed jej położeniem. Linia ta miała przebiegać pod ogrodzeniem, którego budowa w [...] r. była wspólną inwestycją właścicieli obu posesji. W trakcie budowy budynku gospodarczego na działce nr A doszło jednak do rozbiórki fragmentu murowanego ogrodzenia, a istniejący fundament ogrodzenia wykorzystano do posadowienia ściany bocznej realizowanego obiektu. Biorąc pod uwagę te okoliczności organ uznał, że kwestie sporne dotyczące braku dopełnienia spraw formalno-prawnych między właścicielami budynku gospodarczego, a właścicielką linii kablowej zasilającej budynek mieszkalny nie mogą być w chwili obecnej rozwiązane przez organy nadzoru budowlanego i winny zostać załatwione zgodnie z przepisami prawa cywilnego w drodze porozumienia stron. Budowa budynku gospodarczego na linii kabla energetycznego może stanowić także – w opinii PINB - podstawę dochodzenia roszczeń z tego tytułu przed sądem powszechnym, lecz nie daje przesłanek do prowadzenia sprawy przed organami nadzoru budowlanego w oparciu o przepisy art. 49 b czy art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm. – dalej Prawo budowlane). Organ stwierdził wreszcie, że podczas budowy przedmiotowego budynku gospodarczego nastąpiło naruszenie przepisów, które należało jednak uznać za nieistotne. Uznał także, ze stwierdzone naruszenia nie miały wpływu na bezpieczeństwo ludzi, mienia czy zagrożenia środowiska, a zatem dalsze prowadzenie postępowania uznał za niezasadne. Odwołanie od tej decyzji wraz z odwołaniem od drugiej decyzji PINB, którą umorzone zostało postępowanie w sprawie realizacji przez P. W. przebudowy linii kablowej na parceli nr B, wniosła jednym pismem B. G. Wskazała, że mimo prowadzenia postępowania od [...] r. PINB nie poczynił żadnych postępów w wyjaśnieniu zarówno sprawy przebudowy przyłącza linii kablowej zasilającej jej budynek mieszkalny, jak i naruszenia przez sąsiadów w trakcie budowy budynku gospodarczego przepisów prawa budowlanego. W szczególności, w jej ocenie, PINB nie zastosował się do zaleceń zawartych w poprzednich decyzjach kasacyjnych ŚWINB. W kwestiach związanych z umorzeniem postępowania dotyczącego realizacji budynku gospodarczego podała, że ŚWINB dwukrotnie stwierdził, że decyzje organu I instancji oparte zostały na prowadzonym w sposób nieprawidłowy postępowaniu. Z treści zaś ostatniej decyzji wynika, że organ I instancji zapoznał się jedynie z dokumentacją projektową z dnia [...] r. oraz aneksem do zgłoszenia z dnia [...] r. Odwołująca się poruszyła także kwestie realizacji budynku gospodarczego na linii kablowej prowadzącej do jej budynku, a także naruszenia granicy jej nieruchomości. W związku z tym zarzuciła posłużenie się przez inwestora przy zgłaszaniu budowy spornego budynku nieaktualną mapą do celów projektowych. Na mapie tej nie uwzględniono bowiem rzeczywistego stanu obiektów na nieruchomości, a zwłaszcza przebiegu linii kablowej zasilającej jej budynek biegnącej wzdłuż granicy obu działek. Po wykonaniu przez P. W. przebudowy przyłącza energetycznego nie wykonał on bowiem inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej tych robót budowlanych. Dodatkowo zauważyła, że inwestor zmienił trasę przyłącza naruszając przez to ustalenia projektu. W tej sytuacji, w ocenie odwołującej się, PINB powinien domagać się od inwestora wykonania ciążących na nim obowiązków, a nie przyczyniać się do utrwalania stanu nieprawidłowego zagospodarowania nieruchomości i w konsekwencji podejmowania przez organy administracji architektoniczno-budowlanej błędnych decyzji. W tym stanie rzeczy powoływanie się przez PINB na zgodność zrealizowanej inwestycji z dokumentacją projektową dołączoną do zgłoszenia oraz projektem zamieszczonym w aneksie do tego zgłoszenia było bezzasadne, bowiem dokumentacja ta nie uwzględniała położenia na posesji inwestora kabla zasilającego jej budynek. Wydział Architektury nie dysponując zaś zaktualizowaną mapą nie miał podstaw do wniesienia sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia. Zdaniem B. G. inwestor mając świadomość innego przebiegu przyłącza energetycznego do jej budynku celowo zatem wprowadził w błąd Wydział Architektury, chcąc wymóc na tym organie pozwolenie na realizację budynku gospodarczego na kablu energetycznym. Autorka odwołania uzasadniając zarzut naruszenia granicy jej działki sporną budową powołała się na operat geodezyjny z [...] r sporządzony w ramach postępowania w sprawie wznowienia granic działki nr B. Operat ten, jak wskazała, zawiera wyniki pomiarów wszystkich odległości, w tym usytuowanie jej budynku gospodarczego w stosunku do granicy działki. W oparciu o te dane zakwestionowała ustalenia PINB dotyczące zachowania [...] cm przerwy dylatacyjnej między jej budynkiem gospodarczym, a budynkiem położonym na działce sąsiedniej. W tej kwestii organ, w jej opinii, poprzestał jedynie na domysłach i nie dokonał oględzin i pomiarów wykluczających ten stan rzeczy. Reasumując zgłoszone zarzuty odwołująca się wskazała, że: - decyzja PINB nie zawiera sensownych argumentów i została oparta na niekompletnym materiale dowodowym, - dokumentacja projektowa dołączona do zgłoszenia budowy przedmiotowego obiektu zawiera wady i nie daje prawdziwego obrazu sytuacji przestrzennej nieruchomości, - organ nie odniósł się do treści dokumentów, a wyjaśnienia i materiał dowodowy na którym oparta została decyzja jest pozorowany, niesprawdzony i nieprawdziwy, - wreszcie PINB nie podjął działań w celu wyjaśnienia kwestii naruszenia granicy. Zaskarżoną decyzją Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że decyzja o umorzeniu postępowania jest przedwczesna, bowiem nie zostały w sposób należyty wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy. ŚWINB podał, że jak wynika ze znajdujących się aktach sprawy dokumentów na parceli nr A zbudowano budynek gospodarczy o powierzchni ok. [...] m², który został zblokowany z wiatą o powierzchni [...] m², co daje łączną zrealizowaną powierzchnię zabudowy ok. [...] m². W tej sytuacji, zdaniem organu II instancji, należało uznać, że zgłoszenie robót budowlanych nie zostało przyjęte prawidłowo. Nie można także jednoznacznie stwierdzić, że posadowienie budynku gospodarczego na kablu energetycznym nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowania tego obiektu oraz, że nie stwarza niedogodności w zapewnieniu dostawy energii elektrycznej do budynku skarżącej i pozwala na usuwanie skutków ewentualnej awarii. Wszystkie te kwestie powinny zostać rozstrzygnięte w postępowaniu naprawczym prowadzonym w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. W kwestii kolizji kabla z obiektem kubaturowym winien się wypowiedzieć rzeczoznawca o odpowiedniej specjalności w sporządzonej w tym celu ekspertyzie. Dla potrzeb tej ekspertyzy niezbędnym jest wykonanie pełnej inwentaryzacji zagospodarowania terenu wraz z naniesieniem na mapę zasadniczą przedmiotowego kabla na całym jego przebiegu, jak i innego uzbrojenia terenu nieruchomości. W związku z tym, że PINB prowadzi także równoległe postępowanie w sprawie prawidłowości budowy spornego kabla, jako wybudowanego i oddanego do użytku niezgodnie z warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę, to ekspertyza, o której była mowa wyżej rozstrzygnąć winna kwestię prawidłowości jego budowy oraz możliwości dalszego jego użytkowania. Odpowiadając na zarzut odwołującej się dotyczący kwestii naruszenia granicy jej nieruchomości ŚWINB podał, że okoliczność związana z dobudowaniem spornego budynku gospodarczego do ściany jej budynku znajdującego się w odległości [...] cm od granicy działki nie może być skutecznie podnoszona w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego. Zauważył także, że sporządzony w [...] r. operat geodezyjny ze wznowienia granic, który powołany został w odwołaniu, nie został uwidoczniony na mapie zasadniczej. Wskazał wreszcie, że spór co do granic nieruchomości może być toczony z powództwa cywilnego przed sądem powszechnym. Skargę na tę decyzję wniósł P. W. domagając się jej uchylenia. W jego ocenie decyzja organu I instancji była słuszna, a tym samym brak było podstaw do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Uzasadniając zgłoszone żądanie skarżący podał, że w trakcie prowadzonego postępowania organy nie stwierdziły niezgodności zrealizowanego przez niego budynku z przedłożoną wcześniej dokumentacją. Jako inwestor dopełnił także wszystkich obowiązków związanych z realizacją tego obiektu. W szczególności na dołączonym do projektu planie zagospodarowania działki zaznaczone zostało przyłącze energetyczne zasilające budynek gospodarczy. Przyłącze to biegnie pod ścianą budynku równolegle z linią energetyczną zasilającą budynek mieszkalny na sąsiedniej działce. Przebieg tego przyłącza został zaaprobowany przez Urząd w chwili przyjęcia wniosku. Dla celów związanych z budową budynku gospodarczego posłużył się on się mapą do celów projektowych oraz dostarczył wszelkich wymaganych prawem uzgodnień.Tym samym brak jest uzasadnienia dla stanowiska organu odwoławczego twierdzącego, że przebudowa przyłącza energetycznego wykonana została z istotnymi odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę, a wykonane przyłącze kablowe nie zostało prawidłowo zinwentaryzowane i wniesione do zasobów mapowych. Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, zdaniem skarżącego, sąsiadka nie może domagać się ochrony prawnej odcinka przyłącza energetycznego zasilającego jej budynek, a znajdującego się pod jego budynkiem gospodarczym. Posadowienie na jego gruncie przyłącza zasilającego sąsiedni budynek nie wynika bowiem z żadnej zawartej z nim umowy i nie jest on zainteresowany dalszym jego funkcjonowaniem. Skarżący podniósł też, że lokalizacja obcych urządzeń na jego gruncie narusza przysługujące mu prawo własności. Wreszcie stwierdził, że nie powinien być obciążony ciężarem przeprowadzenia dowodu z ekspertyzy bowiem jest pozwanym w sprawie, a dowód taki powinna przeprowadzić strona powodowa, czyli B. G. W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie. Podał, że świetle poczynionych ustaleń budynek gospodarczy zrealizowany przez skarżącego nie może zostać sklasyfikowany jako obiekt, o jakim mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Ponadto jak wynika z materiałów toczącego się równolegle postępowania obiekt ten został zrealizowany na zlokalizowanym w granicy przyłączu energetycznym zasilającym budynek mieszkalny na sąsiedniej parceli. Przebieg tego kabla nie został zaś uwidoczniony na mapie zasadniczej, a tym samym lokalizacja budynku gospodarczego nie była uzgadniana na okoliczność kolizji z tym kablem. Inwentaryzacja geodezyjna kabla należy do skarżącego, gdyż był on inwestorem. To on otrzymał bowiem pozwolenie (decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. ) na budowę tej linii kablowej ramach przebudowy linii napowietrznej zasilającej budynek na parceli nr B, która to linia kolidowała z lokalizacją realizowanego przez niego budynku mieszkalnego. Tym samym skarżący nie może skutecznie podnosić zarzutów dotyczących udzielania ochrony prawnej odcinkowi kabla zrealizowanego z pogwałceniem przepisów. Nie może odwoływać się także, w związku z przebiegiem kabla po jego nieruchomości, do argumentów dotyczących ochrony jego własności do czasu, aż ten kabel nie zostanie naniesiony na mapę ewidencyjną oraz do czasu, gdy na tej mapie nie zostanie uwidoczniony prawidłowy przebieg granicy z sąsiednią działką. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku zaskarżona decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie narusza bowiem prawa materialnego, a także prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istoty wpływ na wynik sprawy. Skarżącemu należy na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...) (art. 1 § 1). Kontrola o jakiej mowa wyżej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2) i polega na zbadaniu czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, Sąd dokonuje oceny wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Dodać należy, iż powyższych ustaleń Sąd dokonuje wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd władny jest uchylić zaskarżony akt w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i wreszcie naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Z kolei w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Przystępując w opisanych ramach do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy wskazać, że stosownie do art. 28 ust 1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 – 31. Skarżący przed przystąpieniem do budowy budynku gospodarczego skorzystał z przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane zwalniającego od uzyskania pozwolenia na budowę wolnostojących parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 25 m². Zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 1 tej ustawy był on jednak zobowiązany dopełnić obowiązku zgłoszenia projektowanej budowy. Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta T., działający jako organ administracji architektoniczno-budowlanej, dwukrotnie w trybie art. 30 ust. 2 i ust. 5 Prawa budowlanego wniósł sprzeciw do zgłoszeń dokonanych przez skarżącego pismami z dnia [...] r. i [...] r., które dotyczyły zamiaru przystąpienia do budowy budynku gospodarczego na parceli nr A. Jednym z powodów wydania decyzji o sprzeciwie do pierwszego zgłoszenia było niezastosowanie się przez skarżącego do nałożonych na niego postanowieniem z dnia [...] r. obowiązków dotyczących dostosowania powierzchni zabudowy projektowanego budynku do wymogów wynikających z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz przedłożenia projektu zagospodarowania działki ("z domiarowaniem" projektowanego budynku gospodarczego do granic działki). Powodem wydania zaś drugiej decyzji o sprzeciwie było niewywiązanie się przez inwestora z obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...] r. polegających m.in. na dostosowaniu rozwiązania projektowego do wymogów wynikających z § 235 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w zakresie wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Dopiero trzecie zgłoszenie zamiaru budowy dokonane przez skarżącego w dniu [...] r. zostało uznane przez organ za spełniające wymogi art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Z dołączonego do tego zgłoszenia projektu budowlanego wynikało, że obiekt ten spełniać miał wymogi wynikające z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Następnie jednak pismem z dnia [...] r. skarżący uzupełnił swoje poprzednie zgłoszenie wskazując, że ma zamiar dobudować do budynku gospodarczego przewidzianego w poprzednio złożonym projekcie "ściany przyległej do budynku sąsiada także w części nieużytkowej zadaszenia, wybudowania węglarka oraz zastąpienia pokrycia dachowego z blachodachowki na dachówkę ceramiczną". W oparciu o to ostatnie zgłoszenie inwestor dobudował do zrealizowanego przez siebie budynku gospodarczego wiatę opartą o mur dobudowany do budynku gospodarczego na sąsiedniej działce. W efekcie powiększył więc powierzchnię zabudowy o dodatkowe, jak wyliczył ŚWINB, [...] m². Posługując się dwoma zgłoszeniami skarżący zrealizował zatem w podstawowym zarysie swój pierwotny projekt budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy znacznie odbiegającej od wymogów przewidzianych przepisem art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zauważyć jednocześnie należy, że przywołany wyżej art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zezwala na realizację na jednej działce większej liczby parterowych budynków gospodarczych wiat i altan oraz przydomowych oranżerii o powierzchni zabudowy do 25 m² , jednak zamierzenie takie można zrealizować pod warunkiem spełnienia dwóch przesłanek. Mogą to być bowiem jedynie obiekty wolnostojące, a ich łączna liczba nie może przekraczać dwóch na każde 500 m² powierzchni działki. Przepisy ustawy Prawo budowlane nie zawierają definicji wiaty, którą skarżący zrealizował w oparciu o "aneks" do zgłoszenia dokonany pismem z dnia [...] r. Wydaje się jednak, że obiektu tego typu nie można traktować jako synonimu budynku gospodarczego, gdyż w analizowanym wyżej przepisie art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego ustawodawca odróżnił w sposób wyraźny te dwa obiekty. Przywołać tutaj należy także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2007 r., II OSK 1740/06, [w:] LEX Nr 426917 w którym wskazano, że budynek w odróżnieniu od wiaty stanowi obszar zamknięty z każdej strony przegrodami oraz posiadający zamykane drzwi. Ustalenia te prowadzą do wniosku, że skarżący mógł w oparciu o dwa bądź jedno zgłoszenie wybudować na działce nr A wolnostojący budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 25 m² i wolnostojącą wiatę o powierzchni zabudowy do 25 m². Nie mógł jednak zrealizować w oparciu o zgłoszenie oparte na przepisie art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego obiektu składającego się z budynku gospodarczego z dobudowaną do niego wiatą o powierzchni zabudowy znacznie przekraczającej 25 m². Nie może zatem ulegać wątpliwości, że Prezydent Miasta T. nie wnosząc sprzeciwu do zgłoszenia dokonanego przez skarżącego pismem z dnia [...] r. naruszył dyspozycję art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego. Tryb postępowania przewidziany w art. 30 Prawa budowlanego, a w szczególności podejmowanie rozstrzygnięć nie w trybie decyzji administracyjnej lecz poprzez milczenie organu powoduje, że instytucja zgłoszenia zamiaru robót budowlanych nie jest zwykłą sprawą administracyjną, w której co do zasady mają zastosowanie wszelkie regulacje określone w Kodeksie postępowania administracyjnego ( vide: wyrok NSA z dnia 17 listopada 2005 r., II OSK 197/05, [w:] LEX nr 196647). Wśród regulacji przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, których nie można zastosować w celu wyrugowania z obrotu prawnego przyjętego, w wyniku milczenia organu, zgłoszenia dokonanego z naruszeniem prawa należą przepisy dotyczące nadzwyczajnych trybów postępowania. Postępowania tego rodzaju można bowiem uruchomić jedynie w sprawach zakończonych decyzjami administracyjnymi oraz postanowieniami, na które przysługiwało zażalenie. Sytuacja ta nie powoduje jednak, jak błędnie uznał organ I instancji, że zrealizowane na podstawie wadliwie przyjętego zgłoszenia roboty budowlane należy uznać za legalne. W przypadku wykonania robót budowlanych na podstawie zgłoszenia dokonanego z naruszeniem art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, od którego nie został skutecznie wniesiony sprzeciw, organy nadzoru budowlanego są zobowiązane uruchomić postępowanie naprawcze w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 3 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Nie ulega także wątpliwości, że w toku takiego postępowania organy te są uprawnione do nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zawierającego m.in. projekt zagospodarowania działki, który zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1) Prawa budowlanego winien być sporządzony na aktualnej mapie, i obejmować: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. W przedłożonym do zatwierdzenia w trybie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego projekcie budowlanym winna zostać rozwiązana, w oparciu o stosowną ekspertyzę, także kwestia ewentualnych zagrożeń związanych z kolizją linii energetycznej niskiego napięcia ze zrealizowanym przez skarżącego budynkiem gospodarczym. Zauważyć także należy, że w przypadku powstania uzasadnionych wątpliwości dotyczących jakości zrealizowanych robót budowlanych, czy stanu technicznego obiektu budowlanego, organ niezależnie od wskazanych wyżej działań, jest uprawniony również do nałożenia, w trybie postanowienia opartego na przepisie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, obowiązku dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. W świetle przeprowadzonych rozważań zaakceptować zatem należało w całej rozciągłości stanowisko zajęte przez ŚWINB, co powoduje, że skarga na decyzję kasacyjną tego organu podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a..