II SA/Gl 51/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 9 grudnia 2008 r., podczas gdy przedmiotowa skarga została w dniu 3 grudnia 2008 r. wysłana za pośrednictwem poczty bezpośrednio do sądu, a jej przekazanie organowi odwoławczemu nastąpiło w dniu 11 grudnia 2008 r. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącej Wspólnocie do rąk Zarządu w dniu 23 marca 2009 r., zaś wnioskiem nadanym w dniu 30 marca 2009 r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśniając że skarga z dobrze oznaczonym w jej treści adresem, została przesłana na omyłkowo wpisany na kopercie adres WSA, zamiast na adres SKO i na skutek opieszałości poczty dotarła do Sądu na tyle późno, że jej przesłanie do organu nastąpiło dopiero dwa dni po terminie. Zarząd Wspólnoty powołał się przy tym na dochowanie przez siebie należytej staranności, uważając że błąd był wynikiem braku doświadczenia pomagającego im prawnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przesłanką przywrócenia na wniosek strony uchybionego terminu, jest brak winy, który oznacza dochowanie należytej staranności w dopełnieniu w terminie czynności. Okoliczności te należy odnieść nie tylko do samej strony (jej przedstawiciela), lecz także pracowników i innych osób, którym podmioty te powierzają wykonanie określonych czynności procesowych. Przytoczone we wniosku okoliczności co do omyłkowego zaadresowania koperty – przy prawidłowym oznaczeniu adresata w treści samej skargi, zgodnie z prawidłowym pouczeniem co do trybu wniesienia skargi za pośrednictwem organu, zawartym w zaskarżonej decyzji, nie mogą być jednak zakwalifikowane jako brak winy. Tego rodzaju błąd w oznaczeniu adresata (różnica w treści samej skargi oraz na kopercie), mógł być z łatwością zauważony, zwłaszcza przez osoby pełniące funkcję Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej jako obeznane z dokumentacją i załatwianiem spraw urzędowych. Powierzenie opracowania skargi osobie nie będącej fachowym pełnomocnikiem, obligowało przedstawicieli skarżącego podmiotu do sprawdzenia prawidłowości tych dokumentów. Nie mógł też odnieść skutku zarzut co do opieszałości poczty. Przesyłka polecona nadana w dniu 3 grudnia 2008 r., wpłynęła do tut. Sądu w dniu 9 grudnia 2008 r. Obieg poczty nie może być uznany za nadmierny w stosunku do powszechnie znanych terminów dostarczania tego rodzaju przesyłek. Stąd też w niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne nadzwyczajnie i nieprzewidziane okoliczności – poza błędem przedstawicieli skarżącej Wspólnoty i niedochowaniem należytej staranności, której łatwo można było zapobiec. Zatem z braku ustawowej przesłanki w postaci braku winy w uchybieniu terminu, wniosek należało oddalić jako nieuzasadniony. Wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym uzasadnił przepis art. 86 § 1 zd. 1 ustawy. SW