II SA/Gl 511/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 marca 2014 r. M. K. wniosła w imieniu M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie altany letniskowej w M. na działce o nr 1. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2014 r. wezwał M. K. do wykazania, że należy ona do kręgu osób uprawnionych, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do występowania w charakterze pełnomocnika procesowego skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym – pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze pełnomocnika skarżącego. Jednocześnie M. K. także zobowiązana została, pod rygorem odrzucenia skargi (o ile może być pełnomocnikiem skarżącego w myśl powołanej regulacji prawnej), do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub odpisu pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, a nadto wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin licząc od dnia doręczenia wezwań. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwania odebrała w dniu 5 maja 2014 r. w imieniu M. K. - jako dorosły domownik, M. C. W świetle przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwania, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 3 czerwca 2014 r. wezwał skarżącego (na wskazany w skardze adres do korespondencji w B.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do jej podpisania, a tym samym potwierdzenia czynności wniesienia skargi przez występującą w jego imieniu M. K. Poinformowano skarżącego, że brak podpisu na skardze może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie jej odpisu własnoręcznie podpisanego bądź przez podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono jednocześnie skarżącemu, że M. K. nie wykazała, że należy do kręgu osób mogących występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika procesowego skarżącego, wobec czego Sąd odmówił dopuszczenia jej do udziału w tym charakterze. Wskazane wezwania nie doręczono skarżącemu, jak wynika z adnotacji pracownika poczty – pod wskazanym adresem adresat jest nieznany. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał skarżącego jak w powołanych zarządzeniach z dnia 3 czerwca 2014 r. Korespondencja sądowa skierowana została do skarżącego na podany w skardze adres zamieszkania w M. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna nadto spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwania z dnia 30 czerwca 2014 r. wobec niezastania skarżącego bezskutecznie dwukrotnie awizowano (po raz pierwszy w dniu 3 lipca 2014 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W myśl art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Mając powyższe na względzie, należało przyjąć, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 lipca 2014 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza). Oznacza to, że wyznaczony termin do dokonania wymaganych czynności upłynął w dniu 24 lipca 2014 r. (tj. w czwartek). Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie uiścił należnej opłaty sądowej, ani też nie podpisał skargi. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.