II SA/Gl 511/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 9 maja 2018 r. C. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Jednocześnie pismem z dnia [...] r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że organ pouczył go o możliwości wniesienia sprzeciwu w terminie 14-stu dni, tymczasem od ww. decyzji przysługuje skarga, którą wnosi się w terminie 30 dni. Skarżący myślał, że nastąpiła zmiana przepisów stąd zmiana terminu wniesienia środka zaskarżenia. Dodał, że obecnie powziął informację, że termin na złożenie skargi to 30 dni. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 czerwca 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez nadesłanie 5 jego odpisów – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto, wezwano skarżącego do wskazania, kiedy powziął wiedzę o możliwości wniesienia skargi do WSA w Gliwicach. W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nadesłał 5 odpisów wniosku oraz wskazał, że o możliwości wniesienia skargi dowiedział się w dniu 8 maja 2018 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 lipca 2018 r. zwrócono się do organu i uczestników postępowania o ustosunkowanie się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w terminie 5 dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na powyższe organ przyznał, że faktycznie błędnie pouczono stronę o przysługującym środku zaskarżenia, jednak skarga została złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 130., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a). W niniejszej sprawie wniosek skarżącego został wniesiony za pośrednictwem organu odwoławczego z dochowaniem powyższego terminu, albowiem przyczyna uchybienia terminu ustała w dacie powzięcia informacji o możliwości wniesienia skargi tj. w dniu 8 maja 2018 r. Ponadto, wraz z wnioskiem skarżący złożył również skargę. Przechodząc do oceny okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu Sąd uznał, że skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Zauważyć wymaga, że zaskarżona decyzja znajdująca się w aktach administracyjnych zawiera pouczenie o możliwości wniesienia sprzeciwu do WSA w Gliwicach w terminie 14 dni, co oznacza, że zawiera ona błędne pouczenie bowiem od decyzji organu drugiej instancji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji przysługuje skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu. Wobec powyższego Sąd uznał te okoliczności za wystarczające do uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi na decyzję organu drugiej instancji. W świetle powyższego oraz mając na uwadze konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić termin do wniesienia skargi na decyzję organu drugiej instancji w oparciu o regulację art. 86 § 1 P.p.s.a