II SA/Gl 513/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-08-08
Skład orzekający: Łukasz Strzępek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna i osobista skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu?Ratio decidendi
Sytuacja materialna i osobista skarżącego, potwierdzona dokumentami takimi jak zaświadczenie GOPS, orzeczenie o niepełnosprawności oraz karta leczenia szpitalnego ojca, uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w pełnym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.Stan faktyczny
Skarżący E. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Wnioskodawca wykazał trudną sytuację materialną i osobistą, wynikającą z niskiego dochodu (zasiłek MOPS w wysokości 350 zł), sprawowania opieki nad obłożnie chorym ojcem oraz własnej niepełnosprawności. Do wniosku dołączono dokumenty potwierdzające jego sytuację.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, mieszka w należącym do rodziców budynku mieszkalnym, w którym sprawuje opiekę nad obłożnie chorym ojcem. Źródłem utrzymania się strony jest zasiłek MOPS w wysokości 350 zł. Do druku formularza dołączono zaświadczenie wystawione przez pracownika GOPS w L., z którego wynika, że skarżący jest objęty programem pomocy społecznej, jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, nie pracuje i zamieszkuje w budynku należącym do ojca, gdzie prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Dodatkowo do druku formularza dołączono kopię orzeczenia o niepełnosprawności, fakturę za lekarstwa opiewającą na kwotę 124 zł, kartę informacyjną z leczenia szpitalnego ojca strony oraz pismo stanowiące korespondencję z Wojewódzkim Ośrodkiem Medycyny Pracy w K.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Przedstawione przez stronę dokumenty, a zwłaszcza zaświadczenie GOPS w L. przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Skarżący jako podopieczny ośrodka podlega bowiem okresowej kontroli jego pracowników, co bezsprzecznie uwiarygadnia powołane przez stronę okoliczności. Znalazły one również potwierdzenie w innych dokumentach – orzeczeniu o niepełnosprawności oraz karcie leczenia szpitalnego ojca skarżącego. Bez wątpienia sytuacja materialna i osobista strony uzasadniania uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło