II SA/Gl 514/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.) Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2006 r. sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C., działając w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz.1071 ze zm.), nakazał Z. S. doprowadzenie ogrodzenia wybudowanego w miejscowości O. od strony drogi publicznej ul. P. do stanu zgodnego z przepisami poprzez wykonanie: dokumentacji powykonawczej tegoż ogrodzenia z uwzględnieniem ewentualnych zmian i przeróbek uzgodnionych z zarządcą drogi; oceny stanu technicznego w/w ogrodzenia sporządzonej przez osobę uprawnioną oraz inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej. Decyzja ta wraz z decyzją o nr [...] oraz postanowieniem o nr [...] została doręczona stronie w dniu 24 lutego 2005r., o czym świadczy własnoręczny podpis jej córki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Na wymienioną na wstępie decyzję odwołanie, datowane własnoręcznie przez skarżącą z dnia [...], zostało złożone osobiście przez Z. S. w siedzibie organu I instancji w dniu 17 marca 2005r., co potwierdza pieczęć wpływu do organu. Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] o nr [...], na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowo określonego terminu. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu I instancji została doręczona stronie odwołującej w dniu 24 lutego 2005r., a odwołanie złożono w dniu 17 marca 2005r., czyli z przekroczeniem ustawowo określonego czternastodniowego terminu. Z takim rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodziła się skarżąca, która w dniu [...] wniosła skargę do Sądu. Podkreśliła, że po śmierci jej męża w dniu [...] jej dzieci nabyły prawo do gospodarstwa i też powinni być traktowani jako strony postępowania, a nie zostały powiadomione o toczących się postępowaniach dotyczących ogrodzeń przy budynku gospodarczym i budynku mieszkalnym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i odwołał się do argumentacji jaką zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W trakcie rozprawy pełnomocnik skarżącej – jej syn E. S. - oświadczył, że istotnie odwołanie nie zostało złożone w terminie. Nadto wyjaśnił, że J. S., która odebrała decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] jest córką skarżącej, osobą pełnoletnią i mieszka z matką prowadząc z nią wspólne gospodarstwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. z 2002 nr 153, poz.1269 ze zm./ sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola dopuszczalności odwołania jest pierwszą czynnością jaką podejmuje organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania, a merytoryczne rozpatrzenie określonej sprawy przez tenże organ może nastąpić dopiero wówczas jeśli po wstępnej kontroli odwołania okaże się, że jest ono dopuszczalne i zostało wniesione z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Zważyć przy tym należy, że stwierdzenie niedopuszczalności określonego odwołania, wyłącza badanie zachowania terminu do jego wniesienia. W myśl art. 29 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz.1071 ze zm. – zwany dalej kpa) stronami postępowania administracyjnego mogą być: 1) osoby fizyczne, 2) osoby prawne, czyli Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną, 3) jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej ale jedynie wówczas, gdy posiadają status: a) państwowej jednostki organizacyjnej, b) samorządowej jednostki organizacyjnej, c) organizacji społecznej. Zatem Z. S. - jako osobie fizycznej - doręczanie wszelkich pism i decyzji winno następować w trybie art. 42 i nast. kpa. W myśl przepisu art. 42 kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy /§ 1/. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej /§ 2/. Natomiast w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie /§ 3/. Zaś zgodnie z art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. W rozpatrywanej sprawie doręczenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. nr [...] z dnia [...] nastąpiło w dniu 24 lutego 2005r. do rąk córki skarżącej – J. S., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru tejże decyzji. Nadto – jak wyjaśnił pełnomocnik skarżącej – J. S. jest osobą pełnoletnią, mieszka z matką i prowadzi z nią wspólne gospodarstwo domowe. Zatem doręczenie powyższej decyzji nastąpiło skutecznie w tymże dniu i od tej daty należało liczyć upływ 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 kpa. Termin ten upływał z dniem 10 marca 2005r. (piątek). Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 kpa jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 zd. 2 kpa). Reasumując powyższe okoliczności faktyczne i prawne należało uznać, że organ odwoławczy zasadnie stwierdził w zaskarżonym do Sądu postanowieniu z dnia [...] o nr [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa, że odwołanie Z. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. nr [...] z dnia [...] wniesione zostało z uchybieniem ustawowo określonego terminu. Ponadto strona w żaden sposób nie usprawiedliwiła przyczyny zwłoki ani nie zgłosiła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe zaś uniemożliwiło merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.