II SA/Gl 514/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza J. M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Uzasadniając swój wniosek, skarżący wskazał, że w dopowiedzi na skargę, pełnomocnik organu powołał się na szereg przepisów, z których treścią skarżący nie miał możliwości zapoznania, co w jego ocenie uzasadnia otrzymanie pomocy w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. Z treści formularza wynika, że J. M. prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze swoją małżonką – H. M. utrzymując się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 3328 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów, których wartość przekracza 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego J. M. dostarczył szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika (adwokata) z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza informacji dotyczących stanu majątkowego skarżącego pozwoliła stwierdzić, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Uzyskane informacje pozwoliły ustalić, że łączny dochód J. M. i jego małżonki wynosi 2780 zł netto miesięcznie. Stałe wydatki, obejmujące koszty zakupu gazu, energii elektrycznej, usług telekomunikacyjnych, czynszu za lokal mieszkalny, zakupu lekarstw kształtują się na poziomie około 1000 - 1200 zł (w ujęciu miesięcznym). Oznacza to, że do dyspozycji rodziny skarżącego pozostaje kwota 1500 - 1600 zł. Nie można tym samym stwierdzić, że stan majątkowy wnioskodawcy jest na tyle ciężki, aby uzasadnionym było wyłożenie ze środków publicznych kwoty pozwalającej pokryć koszty udziału fachowego pełnomocnika. Do tego dodać przyjdzie, że Sąd rozpoznaje skargę w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 3 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.