II SA/Gl 515/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R i J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z synem i córką, a w skład ich majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. 50 m2 oraz budynek mieszkalny (w budowie) o pow. 200 m2. Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawców sąd dochody uzyskiwane ze stosunku pracy przez Z. i J. R. w łącznej wysokości 3900 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawcy przedstawili szereg dokumentów obrazujących ich sytuację materialną. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na względzie treść przywołanego przepisu oraz podane przez skarżących informacje, dotyczące ich stanu majątkowego, nie można uznać, że zaistniały podstawy do przyznania im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że pomimo wyraźnego wezwania Z. i J. R. nie podali, czy ich pełnoletnie dzieci pracują, czy też kontynuują naukę. Okoliczność ta ma zaś istotne znaczenie do ustalenia, czy i w jakim ewentualnie zakresie powiększony jest dochód rodziny skarżących. Mając bowiem na względzie wyłącznie wysokość zadeklarowanych dochodów poważne wątpliwości budzi możliwość utrzymania lokalu mieszkalnego oraz kontynuacja budowy budynku mieszkalnego o pow. 200 m2. Miesięczne, stałe wydatki wnioskodawców kształtują się bowiem na poziomie około 1000 zł (co zostało potwierdzone za pomocą stosownych dokumentów. Wspomniane zastrzeżenia nie pozwalają bezkrytycznie przyjąć, że sytuacja materialna wnioskodawców uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku i ponoszenie ze środków publicznych kosztów udziału fachowego pełnomocnika w toczącym się postępowaniu Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.