II SA/Gl 515/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], odmówiono "A" Sp. z o.o. w K. stwierdzenia nieważności pkt 1.2 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew. Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w K. wystąpiła do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpoznanie przedmiotowej sprawy. Postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium wyznaczyło nowy termin załatwienia powyższej sprawy do dnia [...] r., a następnie postanowieniem z dnia [...]r. termin ten został przedłużony do dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r., sprecyzowanym pismem z dnia [...]r., "A" Sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę m.in. na powołaną na wstępie decyzję Kolegium z dnia [...] r. wnioskując o stwierdzenie jej nieważności względnie uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że złożony przez Spółkę wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy nie został jeszcze przez ten organ rozpoznany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także rozpatrywanej sprawy. Jak wynika bowiem z treści art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest jednak równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Od decyzji tej, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, stronie przysługiwało prawo złożenia do tego organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Strona skarżąca skorzystała z tego uprawnienia i złożyła w ustawowym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże przed rozpoznaniem tego wniosku przez organ, w dniu [...] r. złożyła do Sądu skargę na decyzję z dnia [...] r. Tym samym skarżąca Spółka niedochowała ustawowego wymogu z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak wyczerpania środków zaskarżenia, jak wskazano powyżej, ma bowiem miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego, po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ administracyjny. W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.