II SA/Gl 515/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. W wyniku kontroli przedsiębiorcy, decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącą Spółkę "A" Sp. z o.o. w C. karę pieniężną w kwocie [...] zł, z tytułu następujących naruszeń ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.): 1) niezgłoszenie organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie (lp. 1.4 zł. nr 3 do ustawy) – kwota [...] zł, 2) nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za każdy dzień (lp. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy) – kwota [...] zł, 3) skrócenie dziennego czasu odpoczynku (lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 zał. nr 3 do ustawy) – kwota [...] zł, 4) używanie tej samej wykresówki lub karty kierowcy przez kilku kierowców (lp. 6.3.4 zał. nr 3 do ustawy) – kwota [...] zł, 5) okazanie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę (lp. 6.3.8 zał. nr 3 do ustawy) – kwota [...] zł, 6) naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy – za każdego kierowcę (lp. 6.3.11 zał. nr 3 do ustawy) – kwota [...] zł. W pozostałym zakresie organ umorzył postępowanie do naruszeń z lp. 5.2.1, 5.2.2, 6.2.1 i 6.3.11 zał. nr 3 do ustawy, opisanych w protokole kontroli z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ I instancji powołał się na ustalenia protokołu kontroli w zakresie opisanych wyżej naruszeń. Podczas kontroli ustalono, że spółka zbyła pojazd o numerze rejestracyjnym [...] w dniu [...] r., zaprzestała użytkowania pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] i pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], nie dokonując zgłoszenia zmiany tych danych organowi, który wydał spółce licencje na wykonywanie transportu drogowego. Stwierdzono również, że spółka nie okazała do kontroli wykresówki kierowcy G. C. z dnia [...] r. i wykresówek M. S. z dnia [...] r. oraz brak wykresówki kierowcy użytkującego pojazd o numerze rejestracyjnym [...] od stanu licznika [...] km. do stanu licznika [...] km. Ponadto w skontrolowanym okresie kierowcy: M. S., W. K. i Z. J. skrócili dzienny czas odpoczynku. Kontrola wykazała również, że w dniu [...] r. kierowca A. D. i Z. O. używali tej samej wykresówki. Stwierdzono także, że wykresówka kierowcy W. K. z dnia [...] r. i wykresówka kierowcy Z. J. z dni [...] r., nie zawierają danych o wszystkich okresach aktywności kierowców w wymienionych dniach, Ponadto, przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku systematycznego pobierania danych z kart kierowców: Z. B., L. K., W. K., T. L., M. S., A. W. i M. W. Przebieg i wyniki kontroli zostały utrwalone w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] r. W toku postępowania strona w piśmie z dnia [...] r. przedłożyła dokumenty dotyczące części naruszeń opisanych w protokole kontroli i złożyła wyjaśnienia podnosząc, że P. T. popełnił błąd podczas operowania selektorem. Natomiast M. W. w dniu wskazanym w protokole kontroli w pkt 3.3 nie prowadził jej autokaru. Także M. S. i Z. J. nie naruszyli przepisów, kończąc pracę przed upływem 21 godzin. Odstąpienie od norm czasu pracy W. K. uzasadnił na wydruku z tachografu. Strona wskazała również, że terminowo wczytywała dane z kart kierowców, ale na skutek awarii zegara błędnie były odczytywane daty pobrań danych. Natomiast kierowca S. nie mogąc zalogować swojej karty w autobusie, którym jechał do miejsca prowadzenia innego autobusu, opisał swoją aktywność na wykresówce. Stwierdzone podczas kontroli używanie wykresówek przez kilku kierowców było wynikiem pomyłki kierowców. Strona wyjaśniła również, że wykresówek M. S. nie mogła okazać do kontroli, ponieważ kierowca ich nie zdał i nie odebrał pisma wzywającego do ich zwrotu. Organ podał też, że nie uwzględnił powyższych wyjaśnień przedsiębiorcy. Gdy idzie o naruszenia opisane w pkt 2, organ stwierdził, że bez znaczenia jest fakt, że mimo ustnych zobowiązań kierowca M. S. nie zdał wykresówki, zaś dosłana wykresówka kierowcy G. C. nie dotyczyła dnia [...] r., lecz [...] r. W zakresie naruszeń z pkt 3 co do kierowców M. S. i Z. J. organ podał, że przedsiębiorca nie uwzględnił wpisu manualnego kierowcy o dojeździe do miejsca podstoju od g. 7:00, a nie – jak twierdzi strona od g. 8:00. Kierowca W. K. na okazanej wykresówce nie opisał zaś przyczyny przekroczenia czasu pracy, a jedynie odnotował taki fakt. Zdaniem organu, nie mogła też odnieść skutku argumentacja strony co do pomyłki kierowców, którzy prowadząc pojazd w załodze dwuosobowej nie dokonali zmiany wykresówek, co opisano na rewersach (pkt 4). Odnosząc się do stanowiska strony co do pkt 6, iż awarii uległ układ zegara czasu rzeczywistego, organ zauważył, że dopiero w dniu [...] r. zgłoszono wykonanie usługi serwisowej urządzenia do wczytywania danych, podczas gdy naruszenie dotyczy okresu od [...] do [...] r. Co do pozostałych naruszeń strona nie złożyła wyjaśnień. Nadto, organ I instancji nie stwierdził przesłanek z art. 92b i art. 92c ustawy o transporcie drogowym, co skutkowało nałożeniem kary w trybie art. 92a ust. 1 i 3 oraz art. 93 ust. 1. W odwołaniu od decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy z powodu nieumorzenia postępowania z uwagi na znaczny upływ czasu, bowiem jej zdaniem kontrola mogła dotyczyć jedynie tarcz (plików) wydruków z tachografów do 28 dni poprzedzających dzień kontroli. Tymczasem w niniejszej sprawie od dnia kontroli do wszczęcia postępowania upłynęło ponad 6 miesięcy, co uniemożliwiło przedstawienie okoliczności świadczących na korzyść strony. Nadto, Spółka powołała się na prawidłową organizację pracy i szkolenie kierowców oraz zasady wynagradzania i powierzenie rozliczania czasu pracy oraz szkoleń wyspecjalizowanej firmie. Odwołująca się podtrzymała też dotychczasową argumentację, kwestionując naruszenia z lp. 1.4; 5.3.1; 5.3.2; 6.3.4; 6.3.7; 6.3.8 i 6.3.11 zał. nr 3 do ustawy. Dodatkowo podała, że zmniejszenie liczby pojazdów nie podlega sankcji, gdyż przedsiębiorca nie musi dokumentować sytuacji finansowej zgodnie z celem przepisów rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 (pkt1). Z naruszeniem art. 75 kpa, organ nie przesłuchał też kierowców w charakterze świadków celem wyjaśnienia okoliczności sprawy oraz nie uwzględnił stanowiska strony, przekraczając zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 7, 77 i 80 kpa). W sytuacji, gdy kierowca nie zwrócił wykresówek, strona nie miała możliwości ich przedłożenia w toku kontroli. Nie uwzględniono też przyczyn wydłużenia czasu z powodu wzmożonego ruchu i przedłużającej się odprawy granicznej, co odnotowano na wydruku kierowcy W. K. Stwierdzone użycie dwóch wykresówek było wyłącznie pomyłką kierowców, którzy dopiero po pewnym czasie zorientowali się i niezwłocznie przestawili tarcze na prawidłowe położenie. Na powstanie naruszenia strona nie miała zatem wpływu. Przyczyny niezarejestrowania aktywności w miesiącu [...] r. należało zaś wyjaśnić w oparciu o dowód z przesłuchania kierowców. Z uwagi na uszkodzenie układu zegara czasu rzeczywistego, przestawiono zaś dane w formie płyty CD. Tymczasem organ I instancji nie podął, na czym polegała ponowna analiza danych i czy została dokonana, co stanowi o bezzasadności kary z pkt 6. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu I instancji i orzekł o nałożeniu na przedsiębiorcę kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Po ponownej analizie materiału dowodowego organ II instancji uznał za zasadną argumentację strony co do braku podstaw do nałożenia kary za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty M. W. z uwagi na upływ 27 dni kalendarzowych. Zatem brak było podstaw do nałożenia z tego tytułu kary w kwocie [...] zł. W pozostałym zakresie organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i pogląd organu I instancji w zakresie stwierdzonych naruszeń, które opisano w decyzji. Odnośnie naruszenia z lp. 1.4 zał. nr 3 do ustawy, organ odwoławczy ustalił, że strona nie zgłosiła zmiany danych dwóch pojazdów. Zaprzestanie używania jednego z tych pojazdów zgłoszono po upływie 28 dni. Zatem kara winna wynieść [...] zł, lecz z uwagi na treść art. 139 kpa, organ odwoławczy uznał, że nie jest możliwe działanie na niekorzyść strony w sytuacji, gdy organ I instancji nałożył karę w kwocie [...] zł. Co do naruszenia z lp. 5.3.1 i 5.3.2, organ odwoławczy uznał, że wzmożony ruch uliczny nie jest przesłanką z art. 12 rozporządzenia 561/2006 i nie jest dopuszczalne przesłuchanie kierowców na okoliczności wymienione w tym przepisie. Przedsiębiorcę obciążają też skutki pomyłki kierowców w zakresie używania wykresówek (lp. 6.3.4 zał. nr 3 do ustawy). Co do naruszenia z lp. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy, organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców, (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 ze zm.), przedsiębiorca ma obowiązek nie tylko prowadzenia dokumentacji, ale także przechowywania jej przez okres 3 lat. Powinien też wykorzystywać środki dyscyplinujące w celu zapewnienia zwracania wykresówek przez kierowców (vide: wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 563/13). Nie jest dopuszczalne zastępowanie wykresówek zeznaniami kierowców (lp. 6.3.8 zał. nr 3 do ustawy). Zdaniem organu odwoławczego, awaria zegara nie miała też żadnego wpływu na ustalenie obowiązku wczytywania danych, gdyż uwzględniono jedynie okresy zarejestrowanej aktywności kierowców. Nadto, reklamacja miała miejsce po upływie kilku miesięcy od okresu, za który stwierdzono naruszenie z lp. 6.3.11 zał. nr 3 do ustawy. Zdaniem organu odwoławczego, strona nie wykazała zatem przesłanek z art. 92b i art. 92c ustawy, które to przepisy odnoszą się do wyjątkowych sytuacji. W skardze do sądu administracyjnego Spółka ponowiła zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodatkowo zarzuciła naruszenie art. 136 w zw. z art. 75 kpa poprzez nieprzeprowadzenie przez organ odwoławczy dowodu z zeznań kierowców w charakterze świadków oraz art. 10 § 1 kpa z powodu uniemożliwienia wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Na tej podstawie skarżąca domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. W toku rozprawy sądowej pełnomocnik skarżącej zwrócił uwagę na praktyczne aspekty prowadzenia działalności, które nie wykluczają różnych zdarzeń. Podał też, że kontrola obejmowała okres związany z największym szczytem aktywności przedsiębiorstwa, tj. miesiące lipiec i sierpień. Dla zapewnienia ciągłości działalności korzysta z licencji dodatkowych i z tego powodu jedna z licencji nie została zdana. Jednakże, Spółka czyni wszelkie starania, aby kierowcy dochowywali wymogów prawa. Za użycie tej samej kierowcy zostali ukarani karą upomnienia i mandatem w kwocie [...] zł. Przy wczytywaniu danych z kart kierowców nie sprawdzono na komputerze zawartości wczytywanych kart, stąd też dopiero później zorientowali się, że zegar był niesprawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. W oparciu o należycie zebrany i oceniony materiał dowodowy, trafnie organ odwoławczy stwierdził opisane wyżej naruszenia ustawy o transporcie drogowym. Zasadnie też organ ten uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 92b i art. 92c ustawy, wyżej powołanej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1907), uzasadniające umorzenie postępowania. Nie doszło też do naruszenia reguł procedury z powodu odmowy przesłuchania kierowców w charakterze świadków na okoliczność stwierdzonych naruszeń. Brak nadto podstaw do ferowania zarzutu naruszenia gwarancji procesowych przez organ odwoławczy, bowiem w postępowaniu przed tym organem nie przeprowadzono nowych dowodów. Całość materiału znana była skarżącej i mogła się do niego odnieść w postępowaniu przed organem I instancji oraz w odwołaniu od decyzji. Gdy idzie o naruszenie z lp. 1.4 zał. nr 3 do ustawy, skarżąca nie kwestionuje, że w wymaganym terminie nie zgłosiła zmiany liczby wykorzystywanych pojazdów (dwa przypadki). Doszło wówczas do zmniejszenia liczby pojazdów. Jak wyjaśniono w toku rozprawy sądowej, związane to było z potrzebą zapewnienia ciągłości działalności i dlatego nie zdano jednej z licencji. Tego rodzaju okoliczności nie mają jednak znaczenia prawnego. Zmniejszenie liczby pojazdów świadczy o sytuacji przewoźnika, który może posługiwać się jedynie taką liczbą odpisów licencji, jaka odpowiada ilości pojazdów, którymi dysponuje z tytułów prawnych, które zgłosił organowi. Wszelkie zmiany podlegają zgłoszeniu z mocy art. 14 ust. 1 w zw. z art. 7a ust. 2 pkt 6 oraz ust. 7 pkt 5 ustawy. Wniosek taki wynika z treści art. 11a ust. 1 ustawy, wprowadzającego zakaz posługiwania się większą liczbą wypisów z licencji niż posiadana liczba pojazdów oraz art. 14 ust. 3 i 4 ustawy, wprowadzającego dodatkowe wymogi udokumentowania zdolności finansowej w czasie zwiększania liczby pojazdów, w terminie 28 dni. Niewątpliwie w przypadku pojazdu nr rej. [...], nastąpiło przekroczenie ustawowego terminu na zgłoszenie faktu jego zbycia. Konieczność zapewnienia ciągłości działalności jest bez znaczenia. Zachodziła zatem podstawa prawna do nałożenia z tego tytułu kary w wysokości [...] zł za każdy przypadek, lecz z korzyścią dla strony, organ I instancji nałożył tylko jedną karę. Jest poza sporem, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie przedstawiono wszystkich wykresówek, obejmujących kontrolowany okres. Nie mogły jednak odnieść skutku wyjaśnienia, że przyczyną takiego stanu rzeczy było ich niezwrócenie przez kierowców, których należało przesłuchać w charakterze świadków. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest przechowywanie dokumentacji (art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców, wyżej powołanej). Przedsiębiorca winien podjąć wszelkie dostępne kroki prawne w celu odzyskania wykresówek. Tak więc, w stosunku do pracowników należało zastosować kary dyscyplinarne, zaś po zakończeniu stosunku pracy, powiadomić organy ścigania. Tymczasem skarżąca w toku postępowania przed organami administracyjnymi, ani nawet w skardze do sądu, nie przedstawiła żadnych dowodów, potwierdzających podjęcie działań, mających na celu odzyskanie dokumentacji. Nie negując zatem jej twierdzeń co do przyczyny nieokazania w toku kontroli wykresówek, sąd administracyjny uznał, że przesłuchanie kierowców jest zbędne, gdyż nie ma żadnego znaczenia prawnego dla odpowiedzialności administracyjnej przedsiębiorcy w świetle art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Nie jest to bowiem okoliczność, której przedsiębiorca nie mógł przewidzieć, ani jej zapobiec i przezwyciężyć. Nie można bowiem wykluczyć, że zastosowanie kar dyscyplinarnych, czy powiadomienie organów ścigania, spowodowałoby odzyskanie dokumentacji czasu pracy kierowców. Zasadnie zatem nałożono karę pieniężną z tytułu naruszeń z lp. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy, w kwocie [...] zł (3 przypadki). Gdy idzie o naruszenie z lp. 5.3 zał. nr 3 do ustawy (naruszenie norm czasu pracy, wymaganych przerw i odpoczynków), prawidłowo uznały organy administracji, że z mocy art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, wyłącznym środkiem dowodowym jest adnotacja kierowcy na wydruku, opisująca precyzyjnie przyczyny przekroczenia norm. Nie jest zatem wystarczające podanie (opisanie wydruku) przez kierowcę, że do przekroczenia czasu pracy doszło, lecz wskazanie przyczyn, aby możliwa była weryfikacja takiego stanu rzeczy przez organ kontroli. Odstępstwo od norm dopuszczalne jest zaś tylko w sytuacjach wyjątkowych. Przedsiębiorca winien zaplanować zadanie przewozowe i przewidzieć czas, niezbędny do przeprowadzenia odprawy granicznej oraz wzmożony ruch uliczny, zwłaszcza w szczycie sezonu urlopowego. Nie są to bowiem żadne zdarzenia nadzwyczajne, lecz typowe sytuacje w ruchu drogowym i granicznym. Skarżąca nie zaoferowała zaś żadnych dowodów dla wykazania prawidłowej organizacji pracy i zaplanowania konkretnych zadań przewozowych w dniach naruszeń. Brak zatem przesłanek z art. 92b ustawy, wyłączających odpowiedzialność przedsiębiorcy. Jest zatem poza sporem, że w dniu [...] r. kierowcy w załodze dwuosobowej używali tej samek wykresówki. Potwierdzają to ich adnotacje na wykresówce. Taki stan rzeczy podpada niewątpliwie pod sankcje z lp. 6.3.4 zał. nr 3 do ustawy. Potwierdza to wyrok sądu karnego, na które przedstawiciel spółki powołał się w toku rozprawy sądowej. Kierowcy nie zostali wszak uniewinnieni od zarzutu popełnienia wykroczeń, lecz wymierzono im kary nagany i grzywny. Zdaniem skarżącej, nie miała ona jednak wpływu na powstanie naruszenia, gdyż doszło do pomyłki kierowców, którzy przez przeoczenie nie przestawili tarcz, co spowodowało błędne przypisanie im czasu aktywności. Jednakże zdaniem sądu administracyjnego, pomyłka kierowców obciąża skarżącą jako przedsiębiorcę. Można przewidzieć tego rodzaju pomyłkę, a obowiązkiem przedsiębiorcy jest nadzór nad pracą kierowców. Zdarzenie to nie spotkało się zaś z żadną reakcją ze strony skarżącej i zastosowaniem kar dyscyplinarnych. Wykluczenie odpowiedzialności przedsiębiorcy z mocy art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy, może dotyczyć jedynie sytuacji wyjątkowych, do których nie należą pomyłki. Kierowcy winni dochować wszelkich form ostrożności i upewnić się przed rozpoczęciem jazdy, że ich czas pracy zostanie prawidłowo zarejestrowany. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest zaś kontrola i nadzór nad pracą kierowców. Zatem spełnione zostały ustawowe przesłanki do nałożenia kary pieniężnej w kwocie – [...] zł. Bezpodstawny jest też zarzut skarżącego co do nałożenia kary z tytułu naruszenia z lp. 6.3.8 zał. nr 3 do ustawy. Jest poza sporem, że na okazanej do kontroli wykresówce nie zarejestrowano wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Wykresówka dotyczyła miesiąca [...] r. Zdaniem skarżącej, organ administracji winien przesłuchać kierowcę celem wyjaśnienia stanu faktycznego. Wniosek taki organ odwoławczy zasadnie wykluczył. Zeznaniami kierowcy nie można bowiem zastępować danych, zawartych na wykresówce. Gdyby skarżąca dopełniła ustawowych obowiązków w zakresie nadzoru nad pracą kierowców i terminowego wczytywania danych, zauważyłaby wadliwość. Jej obowiązkiem, było dyscyplinowanie pracowników. Wyjaśnienia strony nie podpadają pod przesłanki z art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy. Ewidentne jest też naruszenie z lp. 6.3.11 zał. nr 3 do ustawy. W toku rozprawy sądowej pełnomocnik Spółki przyznał wprost, że nie sprawdzano zawartości wczytywanych kart, stąd dopiero później zorientowano się, że doszło do awarii zegara. Tymczasem naruszenie terminowego wczytywania danych dotyczyło okresu od [...] do [...] r. Maksymalne okresy na wczytywanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz z kart kierowców reguluje § 4 rozp. Min. Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. Nr 159, poz. 1128 ze zm.). W opisywanych przez organ odwoławczy 6 przypadkach przekroczono 28 dniowy termin. Chybiony jest też zarzut skargi, że organy inspekcji drogowej władne są do kontroli tarcz (plików) wydruków z tachografów za okres do 28 dni poprzedzających dzień kontroli. Okres kontroli w przedsiębiorstwie obejmuje bowiem 1 rok. Sam fakt korzystania z usług wyspecjalizowanej firmy, zajmującej się rozliczaniem czasu pracy kierowców oraz przeprowadzaniem cyklicznych szkoleń oraz audytów wewnętrznych oraz deklarowanie przez skarżącą dochowania standardów prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowi przesłanek ekskulpacyjnych z art. 92b i art. 92c ustawy. Organ I instancji już przy zawiadamianiu o wszczęciu postępowania pouczył stronę o treści tych przepisów i obowiązku wykazania wymienionych tam okoliczności. Brak zatem podstaw do ferowania zarzutu naruszenia art. 7, 10, 75, 77, 80 i 136 kpa oraz art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 tej ustawy.