II SA/Gl 516/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata) z urzędu. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz ze swoją małżonką, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 90 m2 i wartości około 300.000,00 zł. Skarżący jest ponadto właścicielem samochodu marki [...] z [...]r. Źródłem jego utrzymania się jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w kwocie 7300 zł i wynagrodzenie za pracę w kwocie 1450 zł. Stałe, miesięczne wydatki wnioskodawca określił na kwotę 5000 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przesłał szereg dokumentów obrazujących poziom dochodów uzyskiwanych w jego rodzinie oraz wysokość i strukturę stałych wydatków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Wnioskodawca przesłał do Sądu kopie decyzji waloryzujących świadczenia emerytalne przysługujące jemu oraz jego małżonce. Wynika z nich, że tylko z tych źródeł osiągają oni dochód miesięczny rzędu 9500 zł. Do tego dodać należy deklarowany przez skarżącego dochód ze stosunku pracy w wysokości 1450 zł netto miesięcznie, którego wszak nie udokumentował. Z kolei udokumentowane wydatki kształtują się na poziomie około 1800 zł wliczając w to wydatki na lekarstwa ( w miesiącu wrześniu było to niemal 900 zł; opłaty za usługi rtv – 110 zł; opłaty za wodę -248 zł; wydatki na energię elektryczną – 441 zł; rachunki za telefon – 64 zł. W opisanej wyżej sytuacji znacząca dysproporcja pomiędzy dochodami uzyskiwanymi w rodzinie strony a wydatkami pozwala przyjąć, że wnioskodawca absolutnie nie może być uznany za osobę ubogą, której należałoby przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Przeciwnie, uzyskane informacje pozwalają stwierdzić, że jest on osobą bardzo dobrze sytuowaną, dla której samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika nie powinno stanowić jakiegokolwiek problemu. Dodatkowo odnotować trzeba daleko idące niejasności w kwestii posiadanych prze skarżącego nieruchomości. Jako adres miejsca zamieszkania skarżący podał nieruchomość przy ul. [...] w R., podczas gdy przedłożone rachunki za energię elektryczną i dostawy usług RTV dotyczą nieruchomości pod adresem: ul. [...] w R.. Rozbieżności te stawiają pod znakiem zapytania rzetelność podanych przez stronę informacji. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.