II SA/Gl 518/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. i innych na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W piśmie z dnia [...] r. L. G., jako skarżący i pełnomocnik pozostałych skarżących w rozpoznawanej sprawie, wystąpił z wnioskiem o cofnięcie skargi. W związku powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 194/07 podjął zawieszone, na zgodny wniosek stron, postępowanie sądowe. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku podano, iż Rada Miejska w B. w dniu [...] r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta B. dla terenu położonego w dzielnicy G. przy ul. [...]. Jak wynika z protokołu rozprawy, w dniu 29 października 2007 r. L. G. wnosząc o zawieszenie postępowania sądowego, poinformował o prowadzonych pracach nad zmianą planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w G., zaznaczając przy tym, iż w przypadku uwzględnienia w nowym planie oczekiwań strony skarżącej możliwe jest wycofania przez nią skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a także na podstawie art. 161 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.