II SA/Gl 518/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk (spr.), Sędzia WSA Edyta Kędzierska, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania scaleniowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 3 ust. 1 (zdanie drugie) ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów - dalej ustawa scaleniowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 908 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania S. P. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], orzekającej o odmowie wszczęcia postępowania scaleniowego w obszarze działek o nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 i 13 położonych w obrębie [...] , gmina L. , utrzymano w mocy decyzję organu I Instancji. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: E. P. i S. P. w dniu 9 września 2020 r. zwrócili się do Starosty [...] w wnioskiem o wszczęcie postępowania scaleniowego dotyczącego działek o numerach 1, 3, 7, 8, 2, 4, 6, 9 położonych w obrębie [...] , gmina L. , oraz działek przyległych, przez które przebiega ulica [...] . Wnioskodawcy wskazali, że dokonane w 2019 r. zmiany w ewidencji gruntów i budynków, dotyczące sposobu użytkowania przedmiotowych działek, wpisane zostały pośpiesznie i niezgodnie z wymaganiami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przez co mają istotny wpływ na decyzje podatkowe, a równocześnie nie zawierają informacji o spornych odcinkach granic. Wnieśli także o to, aby w wyniku scalenia Gmina L. została właścicielem gruntów, przez które faktycznie przebiega ulica [...] , a w konsekwencji ulica ta uzyskałaby status drogi gminnej. Obszar scalenia został następnie rozszerzony przez S. P. o działki nr 11 i 12, w odniesieniu do których wskazał, że planuje zbudować staw na podstawie zgłoszenia wodno-prawnego i dlatego niezbędnym będzie zwiększenie dopływu wód gruntowych poprzez wybudowanie drenu odwadniającego. Jego budowa będzie miała sens jedynie w połączeniu z remontem przez Gminę ulicy [...] . Poprawa gospodarowania obejmuje także planowane dołączenie do grupy rolników zajmujących się hodowlą ryb. Dodatkowo o dołączenie do uczestników scalenia wnieśli R. K. i A. K. , właściciele działki budowlanej nr 10, którzy wskazali, że wnoszą o uczynienie ul. [...] przejezdną drogą gminną. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy scaleniowej wydał decyzję o odmowie wszczęcia postępowania scaleniowego w obszarze działek o nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 oraz 13 położonych w obrębie [...] , gmina L. Uzasadniając decyzję Starosta wskazał, że na tak małym obszarze niemożliwe jest prawidłowe rozwiązanie problemów ogólnospołecznych, ekologicznych, ekonomicznych i technicznych na wsi, a dla takiego obszaru nie da się prawidłowo ukształtować rolnej i L. przestrzeni produkcyjnej, która da możliwość poprawy życia i pracy na wsi. Zwłaszcza, że przedmiotowe działki znajdują się w przeważającym obszarze w terenach zabudowy mieszkaniowej, a nie w trenach rolnych lub leśnych. Według Starosty główne kryteria do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wszczęcie postępowania scalenia gruntów to: poprawa struktury obszarowej gospodarstw rolnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów, zmniejszenie ilości działek w poszczególnych gospodarstwach rolnych, zmniejszenie ilości działek o kształtach niedogodnych do uprawy mechanicznej, wydzielenie gruntów ekwiwalentnych dla rolników w niewielkiej odległości od siedziby gospodarstwa, dostosowanie granic działek do systemu urządzeń melioracji wodnych i rzeźby terenu. Jednak w ocenie organu I instancji żadne z tych kryteriów w wyniku przeprowadzonego scalania nie byłoby spełnione. Ponadto wszczęcie postępowania scaleniowego na obszarze przedmiotowych nie spełniłoby celu przeprowadzenia scalania gruntów, wynikającego z art. 1 ust. 1 ustawy scaleniowej. Natomiast żądanie stron sprowadza się w zasadzie do żądania uregulowania własności drogi stanowiącej ulicę [...] w J., wraz z jej urządzeniem, co powinno nastąpić na drodze podziałów nieruchomości na koszt zainteresowanych stron. S. P. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Odwołujący wskazał, że przyczyną złożenia wniosku o wszczęcie postępowania scaleniowego były zmiany w ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości położonych w L., które wprowadzono tuż przed terminem podejmowania decyzji o podatkach lokalnych za rok 2020. Odwołujący zaakcentował, że zgodnie z rozporządzeniem w sprawie ewidencji gruntów i budynków (§ 44 ust. 8) modernizacja ewidencji leży w zakresie zadań starosty, a treść § 45 ust. 1 tego rozporządzenia nakazuje staroście eliminowanie błędnych danych, w tym danych niezgodnych ze stanem faktycznym. W przekonaniu odwołującego błędy w ewidencji gruntów i budynków powinny być naprawione w postępowaniach administracyjnych, przy czym postępowanie scaleniowe, być może o szerszym zakresie niż proponowane we wniosku, wydaje się być jak najbardziej stosownym. Zdaniem odwołującego uzasadnienie odmowy wszczęcia postępowania oparte jest na kilku przesłankach o charakterze subiektywnym, w tym na dogmatach (ekonomicznych) znanych tylko nielicznym oraz nie mających uzasadnienia w przepisach prawa. Odwołanie nie przyniosło jednak skutku, gdyż wskazaną na wstępie decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda zrelacjonował najpierw przebieg dotychczasowego postępowania oraz wskazał, że według art. 7 ust. 1 ustawy scaleniowej wszczęcie postępowania scaleniowego następuje w drodze postanowienia starosty. Wszczęcie może odbyć się na wniosek lub z urzędu. W przypadku złożenia wniosku wszczęcie postępowania powinno być poprzedzone postępowaniem wstępnym, w ramach którego należy zbadać, czy w toku postępowania osiągnięte zostaną cele wskazane w art. 1 ustawy scaleniowej. Wojewoda podzielił przy tym stanowisko Starosty, wedle którego warunkiem koniecznym do wszczęcia postępowania scalania gruntów powinien być przewidywany efekt tego postępowania, a mianowicie: poprawa struktury obszarowej gospodarstw rolnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów, zmniejszenie ilości działek w poszczególnych gospodarstwach rolnych, zmniejszenie ilości działek o kształtach niedogodnych do uprawy mechanicznej, wydzielenie gruntów ekwiwalentnych dla rolników w niewielkiej odległości od siedziby gospodarstwa, dostosowanie granic działek do systemu urządzeń melioracji wodnych i rzeźby terenu. Tymczasem żaden z tych efektów nie zostałby osiągnięty. Przedmiotowe grunty stanowią zwarty obszar (nie są rozdrobnione) z prawidłowo ukształtowanym rozłogiem. Działki mają dogodny kształt do uprawy mechanicznej, nie zachodzi konieczność dostosowania granic do systemu urządzeń melioracji wodnych czy też rzeźby terenu. Działka nr 9 jest działką zabudowaną i stanowiącą w części - jak to wynika z danych ewidencji gruntów i budynków - tereny mieszkaniowe. Ponadto w planie miejscowym działki będące własnością (współwłasnością) skarżącego i jego żony, przeznaczone są na tereny zabudowy mieszkaniowej z dopuszczeniem usług. Sam zaś fakt istnienia gospodarstwa rolnego nie jest kryterium, wystarczającym do przeprowadzenia w obrębie tego jednego gospodarstwa postępowania scaleniowego według przepisów ustawy scaleniowej. Postępowanie scaleniowe musi bowiem obejmować grunty stanowiące przedmiot własności bądź będące w posiadaniu samoistnym co najmniej kilku osób, będących uczestnikami scalenia. Niemożliwym będzie scalenie gruntów stanowiących własność jedynie jednego uczestnika postępowania. Nie można bowiem poprawić struktury obszarowej gospodarstwa rolnego, skorygować jego granic bez naruszenia granic struktury obszarowej innego gospodarstwa rolnego stanowiącego własność osoby trzeciej. Dlatego według organu odwoławczego uwzględnienie przedmiotowego wniosku o wszczęcie postępowania scaleniowego nie spełniłałoby celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy scaleniowej, w szczególności nie poprawiłoby struktury obszarowej gospodarstw rolnych położonych na projektowanym obszarze. Tym bardziej, że część proponowanego przez wnioskodawców obszaru scalenia stanowiłaby droga gminna - ulica [...] i woda płynąca. Wojewoda dostrzegł także, że przyczyną złożenia wniosku o wszczęcie postępowania scaleniowego były zmiany w ewidencji gruntów. Tymczasem postępowanie scaleniowe nie jest postępowaniem, którego celem jest aktualizacja ewidencji gruntów i budynków, w tym usuwanie z tej ewidencji błędnych informacji. Organ odwoławczy wskazał także, że właściciela działki nr 10 wnosi wyłącznie o uczynienie ulicy [...] przejezdną drogą gminną i jego wniosek nie dotyczy wszczęcia postępowania scaleniowego, zaś działka nr 10 w planie miejscowym przeznaczona jest na cele mieszkaniowe. Wojewoda odniósł się także odrębnie do poszczególnych zarzutów odwołania i przedstawił powody, dla których żaden z nich nie został uznany za uzasadniony. W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie: - art. 1 pkt 1, art. 5 ust 1 pkt 2, art. 14 ust. 2, art. 19 ust. 2 i ust. 3, art. 20 ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, - art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 3a, art. 3 ust. 7, art. 7 ust. 6, art. 9 ust. 1 oraz art. 10 ust. 10 pkt. 1 ustawy scaleniowej, - rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w szczególności § 44 ust. 8, § 45 ust. 1 pkt. 1 oraz § 45 ust. 1 pkt. 3 tego rozporządzenia. Skarżący podniósł, że działki leżące w proponowanym obszarze scaleniowym są porośnięte drzewami i większość z nich to grunty nieprzydatne do produkcji rolnej oraz grunty nieużytkowane rolniczo z powodu ich rozdrobnienia oraz trwałego uszkodzenia przez funkcjonujące tam kilkadziesiąt lat cegielnie. Nadają się one do zalesienia na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy o lasach, a na podstawie art. 19 ust. 3 oraz art. 21 ust. 2 tej ustawy obowiązki inwentaryzacji oraz sporządzenia decyzji z planem urządzenia lasu ciążą na staroście. Tymczasem organy nie odniosły się do ustawy o lasach, z których skarżący zamierza korzystać. Z tego też powodu stale powiększa stan posiadania gruntów. Skarżący domaga się także, aby Sąd zobowiązał Starostę do wykonania obowiązków wynikających z ustawy o lasach i to przed podjęciem ponownej decyzji dotyczącej wszczęcia postępowania scaleniowego. Domaga się także nakazania Staroście przywrócenia terminu składania zastrzeżeń do operatu, na podstawie którego wprowadzono zmiany w ewidencji lub nakazania wycofania tych zmian do czasu wypełnienia przez Starostę zobowiązań z ustawy o lasach. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Zauważył przy tym, że zarzuty skargi dotyczą w zasadzie decyzji organu I instancji i odnoszą się do spraw nieistotnych z punktu widzenia wszczęcia lub odmowy wszczęcia postępowania scaleniowego. Na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2021 r. skarżący zaakcentował, że przede wszystkim zależy mu na wyznaczeniu granic lasu. Podał też, że sąsiednie działki wykorzystywana są na parking, która nie umocowania w przepisach prawa. Wskazał także na problem drogi, które nie ma wyznaczonych granic, a ponadto nie wiadomo, czy spełnia wymagane dla niej kryteria. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325, t.j. ze zm. ) dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona przez Sąd, w oparciu o wskazane powyżej kryteria, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, wykazała, że decyzja ta nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa. W ocenie Sądu, postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, ustalenia organu nie pozostawiają wątpliwości, a ocena dokonana na podstawie przyjętych ustaleń znajduje umocowanie w zgromadzonym materiale dowodowym. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 908 ze zm), zwanej dalej jak dotychczas "ustawą scaleniową". Zgodnie z tym przepisem odmowa wszczęcia postępowania scaleniowego następuje w drodze decyzji starosty. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 2 tej ustawy postępowanie scaleniowe może być wszczęte na wniosek większości właścicieli gospodarstw rolnych, położonych na projektowanym obszarze scalenia, lub na wniosek właścicieli gruntów, których łączny obszar przekracza połowę powierzchni projektowanego obszaru scalenia. Z zestawienia tych dwóch przepisów wynika, że jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania scaleniowego nie może zostać uwzględniony, to wówczas organ odmawia wszczęcia postępowania scaleniowego, przy czym odmowa ta odbywa się w formie decyzji administracyjnej. Zanim jednak dojdzie do wydania takiej decyzji należy zbadać, czy w toku postępowania osiągnięte zostaną cele wskazane w art. 1 ustawy scaleniowej. Dopiero negatywny wynik takiego badania daje podstawę do wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania. Ustawodawca nie wskazał co prawda wprost z jakich powodów organ zobligowany jest odmówić wszczęcia postępowania scaleniowego. Nie budzi jednak wątpliwości to, że taka odmowa powinna nastąpić wtedy, gdy już z treści wniosku wynika, że został on złożony w innym celu, niż ten jakiemu w świetle ustawy scaleniowej służyć ma scalenie. W ocenie Sądu taka właśnie sytuacja występuje w realiach rozpoznawanej sprawy. Z uzasadnienia wniosku o wszczęcie postępowania scaleniowego wynika bowiem, że powodem jego złożenia jest wcześniejsze dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działek, których właścicielami są wnioskodawcy. Zdaniem wnioskodawców, w tym skarżącego, zmiany te zostały wpisane do ewidencji pośpiesznie oraz na podstawie wadliwego operatu, do którego wpisano nieprawidłowe dane dotyczące sposobu użytkowania działek. Wnioskodawcy zabiegają o wszczęcie postępowania scaleniowego w celu doprowadzenia danych zawartych w ewidencji do zgodności ze stanem faktycznym i usunięcia zaistniałych według nich w tym zakresie nieprawidłowości. Dodatkowo wnioskodawcy domagają się, aby w wyniku scalenia dokonano stosownych modyfikacji danych ewidencji, a przy okazji aby doprowadzono do stanu, w którym Gmina L. zostałaby właścicielem gruntów, przez które przebiega ulica [...] . Ulica ta stała by się wówczas drogą gminną, której użytkowanie podlega kodeksowi drogowemu. Wskazany powyżej cel wynika także z treści odwołania oraz skargi. Ponadto, jak wskazał skarżący w trakcie rozprawy przed tutejszym Sądem, przede wszystkim zależy mu na wyznaczeniu granicy lasu oraz na rozwiązaniu problemu z nielegalnym wykorzystywaniem sąsiednich działek na parking. W ocenie Sądu tak oznaczone cele, dla realizacji których skarżący zabiega o wszczęcie postępowania scaleniowego nie mieszczą się w zakresie celów, jakim w obowiązującym stanie prawnym ma służyć scalenie. Jak wynika bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy scaleniowej celem scalenia gruntów jest tworzenie korzystniejszych warunków gospodarowania w rolnictwie i leśnictwie poprzez poprawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych, lasów i gruntów leśnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów, dostosowanie granic nieruchomości do systemu urządzeń melioracji wodnych, dróg oraz rzeźby terenu. W świetle przytoczonego przepisu tworzenie korzystniejszych warunków gospodarowania odbywać się ma poprzez poprawę struktury obszarowej. Nie sposób jednak mówić o takiej poprawie w sytuacji, gdy działki skarżącego i jego żony objęte wnioskiem tworzą już zwarty obszar, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Ponadto, jak prawidłowo ustaliły organy, są to działki z prawidłowo ukształtowanym rozłogiem. Nie sposób też nie przyznać racji organom, że działki maja dogodny kształt do uprawy mechanicznej. Bez wątpienia też nie zachodzi potrzeba dostosowania granic do systemu urządzeń melioracji wodnych czy rzeźby terenu. Należy przy tym zaakcentować, że postępowanie scaleniowe nie może być traktowane jako instrument do zmiany klasyfikacji gruntów przyjętej przez organ ewidencyjnych w odniesieniu do pojedynczych właścicieli gruntów, którzy kwestionują dokonane uprzednio zmiany w ewidencji gruntów. Stanowisko, jakie w tym zakresie zaprezentowały organy, zasługuje na pełną aprobatę. Zgodzić się także należy z organem odwoławczym, że przeszkodą do wszczęcia postępowania jest również to, że wniosek zmierzający do zainicjowania postępowania scaleniowego pochodzi wyłącznie od skarżącego i jego żony. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 ustawy scaleniowej wniosek o wszczęcie postępowania powinna złożyć większość właścicieli gospodarstw położonych na projektowanym obszarze scalenia. Jeżeli zatem wniosek pochodzi od właścicieli tylko jednego gospodarstwa rolnego, to wówczas na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy scaleniowej obowiązkiem organu jest wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania scaleniowego. Przepis ten posługuje się pojęciem "właścicieli gospodarstw rolnych", więc dotyczy sytuacji, gdy tych gospodarstw rolnych jest więcej niż jedno. Przyjmując zatem nawet, że skarżący i jego żona mogliby zostać uznani za właścicieli gospodarstwa rolnego, to aby wniosek o wszczęcie postępowania mógł odnieść skutek, o scalenie powinni wnioskować równocześnie właściciele jeszcze innego gospodarstwa rolnego. Za takich właścicieli nie sposób uznać R. K i A. K., gdyż z treści maila, w którym wnieśli oni o dołączenie do uczestników postępowania wynika, że celem ich działań jest uczynienie ulicy [...] przejezdną droga gminną. Ponadto, jak prawidłowo ustaliły organy R. K. jest właścicielem działki budowlanej, a nie gospodarstwa rolnego. W świetle dotychczasowych rozważań, zdaniem Sądu, nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że organy prawidłowo odmówiły wszczęcia wnioskowanego przez skarżącego postępowania scaleniowego. Odmowa ta została oparta o prawidłowo wskazane przez organy przesłanki ustawowe, które zostały szczegółowo przedstawione i omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a przedstawione w tym zakresie rozważania organu odwoławczego nie budzą zastrzeżeń Sądu. Organy również prawidłowo określiły działki, których dotyczył wniosek o wszczęcie postępowania scaleniowego, przy czym ani w postępowaniu odwoławczym, ani w skardze strona skarżąca nie podnosiła zarzutów w tym zakresie. Nie mogły również odnieść skutku zarzuty podniesione w skardze. Wskazane przez skarżącego przepisy ustawy o lasach nie stanowią podstawy materialnoprawnej scalenia oraz nie znajdują zastosowania przy ocenie wniosku o wszczęcie postępowania scaleniowego, co jednoznacznie wynika z ich treści. Zaskarżona decyzja nie narusza także wskazanych w skardze przepisów ustawy scaleniowej. Organy prawidłowo odczytały i zastosowały art. 1 ust 1 tej ustawy. Pozostałe zaś przepisy ustawy scaleniowej, co do których w skardze zarzucono ich naruszenie, dotyczą już wszczętego postępowania scaleniowego i nie znajdują zastosowania na etapie oceny wniosku o wszczęcie tego postępowania. Zaskarżona decyzja nie narusza również wskazanych w skardze przepisów obowiązującego w dacie jej wydania Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393). Wskazane przez skarżącego przepisy rozporządzenia, podobnie jak wskazane przez niego przepisy ustawy o lasach, nie dotyczą postępowania scaleniowego. Nie mogły też odnieść skutku dodatkowe wnioski zawarte w skardze dotyczące zobowiązania Starosty do wykonania obowiązków wynikających z ustawy o lasach, czy przywrócenia terminu do składani zastrzeżeń do operatu stanowiącego podstawę zmiany w ewidencji gruntów. Już z samej zasady zagadnienie te wykraczają poza ramy kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, które ograniczają się wyłącznie do oceny legalności zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty o odmowie wszczęcia postępowania scaleniowego. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.