II SA/Gl 519/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpadów w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy B. K. wystąpił o ustanowienie adwokata z urzędu wskazując, że ze względu na trudną sytuację materialną nie jest w stanie samodzielnie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Z formularza wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych bądź też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jako jedyne źródło utrzymania wnioskodawca wskazał dochód z tytułu stosunku pracy (na 1/4 etatu) otrzymywany w kwocie 375 zł miesięcznie. Do druku formularza dołączone zostało oświadczenia komornika o zajęciu wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego na poczet zobowiązania alimentacyjnego względem wierzyciela – M. K. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2012 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W orzeczeniu tym Sąd uznał, że ze względu na wysokość dochodu B. K. oraz istnienie zadłużenia względem podmiotów trzecich zasadnym jest uwzględnienie złożonego przezeń wniosku. Mając na uwadze, że kryteria warunkujące przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych są takie same jak w przypadku odrębnego wniosku o ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu uznano, że zasadnym jest uwzględnienie złożonego obecnie wniosku i wyłożenie ze środków publicznych kwot zastępstwa procesowego dla fachowego pełnomocnika wyznaczonego dla strony. Dodatkowym argumentem przemawiającym za uwzględnieniem złożonego wniosku jest to, że postanowieniem z dnia 8 października 2012 r. Sąd odrzucił skargę B. K., a mając na względzie treść obowiązujących regulacji (art. 175 § 1 P.p.s.a.) ewentualne wniesienie środka zaskarżenia od tego orzeczenia obwarowane jest koniecznością skorzystania z usług profesjonalisty. W tej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy mogłaby zamknąć skarżącemu możliwość weryfikacji tego rozstrzygnięcia przez sąd odwoławczy. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.