II SA/Gl 519/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odpadów w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi postanawia przywrócić skarżącemu termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. B. K. wniósł w dniu [...] r. za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpadów. Na podstawie zarządzeń z dnia 20 kwietnia 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie trzech jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania obu tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując skarżącego, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwania zostały prawidłowo doręczone pod wskazany w skardze adres w dniu 27 kwietnia 2012 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie B. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, nie nadesłał jednak odpisów skargi stosownie do wezwania z dnia 24 kwietnia 2012 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 3 września 2012 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Następnie zgodnie z postanowieniem z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 519/12 Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi w terminie. Po doręczeniu skarżącemu powyższego postanowienia złożył on w tutejszym Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, a Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowym zakresie. Ponadto B. K. w piśmie nadanym w dniu 30 października 2012 r., zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi podnosząc, że uchybienie terminu nastąpiło "ze względu na bardzo trudne położenie życiowe". Dalej w uzasadnieniu wskazał, że w [...] roku stracił dorobek życia w wyniku podpalenia nie otrzymując do dnia dzisiejszego żadnej rekompensaty od sprawcy. Ponadto w tym czasie małżeństwo skarżącego zakończyło się rozwodem, a kontakt z małoletnią córką jest utrudniony ze względu na odległość dzielącą ich miejsca zamieszkania. Następstwem tych okoliczności są nie tylko problemy finansowe, ale także trudna sytuacja osobista strony. Pismem z dnia [...] r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu uzupełniając wniosek skarżącego podkreślił, że utrata dorobku życia i miejsca pracy, a nadto problemy osobiste doprowadziły do tego, że skarżący stał się osobą niezaradną życiowo. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 grudnia 2012 r. uczestnikom postępowania doręczno odpisy wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się do niego w terminie pięciu dni. Na powyższe nie udzielono odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jednakże - zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu i z uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.) w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu). Na wstępie należy zauważyć, że skarżący składając przedmiotowy wniosek dochował terminu do jego wniesienia wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd przyjął bowiem, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia był dzień doręczenia odpisu postanowienia z dnia 8 października 2012 r. odrzucającego skargę (26 października 2012 r.). Tym samym siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał z dniem 2 listopada 2012 r., wniosek zaś przesłano na adres Sądu w dniu 30 października 2012. Spełniony został również wymóg formalny określony w art. 87 § 4 p.p.s.a. Z kolei analizując okoliczności podane przez B. K. i jego pełnomocnika, jak również dokumenty zgromadzone w aktach sprawy Sąd doszedł do przekonania, że skarżący w okresie począwszy od [...] roku, w tym w terminie wyznaczonym przez Sąd na uzupełnienie braku formalnego skargi, rzeczywiście znalazł się w sytuacji życiowej, która mogła niekorzystnie oddziaływać na jego zachowanie, a tym samym nie można mu przypisać winy w niedochowaniu terminu. Z materiałów przedstawionych przez skarżącego wynika bowiem, że w jednym czasie toczyły się trzy postępowania sądowe w jego udziałem: karne prowadzone przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Karny w B. w związku z podpaleniem stajni wykorzystywanej przez skarżącego w prowadzonej działalności gospodarczej; cywilne z powództwa J. K. przeciwko skarżącemu o rozwód, jak również sądowoadministracyjne zainicjowane skargą z dnia [...] r. Biorąc pod uwagę przedmiot tych postępowań i związane z nimi konsekwencje prawne, sytuację materialną skarżącego po utracie źródła przychodu, a także sytuację osobistą (rozwód orzeczono w dniu [...] r.) uznać należało zdaniem Sądu, że wniosek skarżącego jest zasadny. Strona znalazła się bowiem w szczególnie trudnej sytuacji życiowej, która usprawiedliwia brak dochowania należytej staranności przy dokonywaniu jednej z czynności w prowadzonym postępowaniu sądowym. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.