II SA/Gl 52/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2015-03-23
Skład orzekający: Łucja Franiczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia w wyznaczonym terminie uzupełnienia wpisu sądowego, mimo kwestionowania przez stronę skarżącą prawidłowości podstawy prawnej wezwania do uzupełnienia?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany do odrzucenia skargi, jeżeli strona skarżąca nie uiści w wyznaczonym terminie uzupełnienia wpisu sądowego, nawet jeśli kwestionuje ona prawidłowość podstawy prawnej wezwania. Brak uiszczenia należnej opłaty sądowej stanowi podstawę do odrzucenia skargi zgodnie z art. 220 § 3 PPSA. Strona niezgadzająca się z wysokością opłaty może złożyć zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, co przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącą kary pieniężnej. Po przekazaniu sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Sąd wezwał skarżącą Spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł, wskazując, że całkowita opłata wynosi 200 zł. Skarżąca Spółka nie uiściła brakującej kwoty, kwestionując podstawę prawną wezwania. Sąd, wobec nieuzupełnienia wpisu, postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka komandytowa z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Pismem z dnia [...] r. "A" Spółka komandytowa z siedzibą w S. wystąpiła, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Wraz ze skargą uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 1463/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość w powyższej sprawie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.
Po przekazaniu akt sprawy tut. Sądowi Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2015 r. wezwał skarżącą Spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wyjaśniono, że wpis sądowy w sprawie wynosi 200 zł, stosownie do treści § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), gdyż jako wartość przedmiotu zaskarżenia przyjęto całą karę pieniężną w kwocie 5000 zł.
Wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 9 lutego 2015 r. W terminie do uiszczenia wpisu opłata ta nie została jednak uiszczona, lecz skarżąca Spółka skierowała do Sądu pismo, w którym poddała w wątpliwość kwestię prawidłowej podstawy prawnej powyższego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 stycznia 2015 r. prosząc o wyjaśnienie, czy nie zaszła pomyłka i zaznaczając, że wymagana opłata zostanie uiszczona, w sytuacji podtrzymania stanowiska.
Wobec wątpliwości co do rzeczywistych intencji strony skarżącej, Przewodniczący Wydziału II zobowiązał Spółkę do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy jej pismo z dnia 16 lutego 2015 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Przewodniczący Wydziału II z dnia 15 stycznia 2015 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Ustosunkowując się do tego wezwania strona skarżąca wskazała, że przedmiotowe pismo dotyczyło wyjaśnienia stanu prawnego omawianej sytuacji.
Do dnia niniejszego posiedzenia niejawnego wpis sądowy od skargi nie został uzupełniony.
Tymczasem, zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 230 Ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, zaś jego nieuiszczenie w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 Ppsa).
Nadto, stosownie do treści art. 216 Ppsa, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Przedmiot zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie stanowi niewątpliwie należność pieniężna, gdyż zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na skarżącą Spółkę karę za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwocie 5000 zł. Wpis w sprawie ma zatem charakter stosunkowy i wynosi 200 zł, stosownie do treści § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżąca Spółka uiściła opłatę w kwocie 100 zł i mimo wezwania o uzupełnienie tej opłaty o kwotę 100 zł, nie dokonała tej czynności.
Mając na uwadze powyższe, Sąd obowiązany był odrzucić skargę, stosownie do regulacji art. 220 § 3 Ppsa. W zakresie zwrotu wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.
Jednocześnie zauważyć wymaga, że siedmiodniowy terminy do uiszczenia wpisu sądowego od skargi ma charakter ustawowy, co oznacza, że sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia bądź skrócenia. Jednakże w tym terminie skarżący nie zgadzając się z wysokością wymaganej opłaty sądowej może wystąpić z zażaleniem na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w tym przedmiocie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskutek czego siedmiodniowy termin zostaje przerwany. W rozpatrywanej strona skarżąca mimo pouczenia w tym zakresie, nie skorzysta z powyższego uprawnienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło