II SA/Gl 52/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-03-30
Skład orzekający: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o niewniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Pismo organu informujące o niewniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych nie jest aktem administracyjnym podlegającym kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie jest władczym przejawem woli organu, nie zawiera rozstrzygnięcia ani podstawy prawnej. W związku z tym skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
J. L. i E. L. wnieśli skargę na pismo Starosty informujące o niewniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia przez P. A. budowy ogrodzenia. W trakcie postępowania ustalono, że E. L. zmarła, a J. L. został uznany za jej następcę prawnego. Sąd uznał, że zaskarżone pismo nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 14 grudnia 2015 r. J. L. oraz E. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], informujące skarżących o niewniesieniu przez organ sprzeciwu wobec zgłoszenia przez P. A. budowy ogrodzenia o wysokości powyżej 2,20 m na działce
o nr geod. 1, obręb P., będącej własnością inwestora.
W odpowiedzi na skargę organ uznał ją za nieuzasadnioną i bezpodstawną.
Jak wynikało z treści nadesłanego do Sądu pisma Wójta Gminy M.
z dnia [...] r., nr [...], skarżąca E. L. zmarła w dniu [...] r. W konsekwencji w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1241/15 zwrócono się do skarżącego J. L. o wskazanie w terminie 7 dni następców prawnych ww. zmarłej skarżącej. Wobec nieudzielenia w wyznaczonym terminie odpowiedzi, uznano również i w niniejszej sprawie, że J. L. jest jedynym następcą prawnym E. L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 P.p.s.a. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzuceniu.
Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że zaskarżone pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], informujące skarżących o niewniesieniu przez organ sprzeciwu wobec zgłoszenia przez P. A. budowy ogrodzenia o wysokości powyżej 2,20 m na działce o nr geod. 1, obręb P., nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego.
Zdaniem Sądu zaskarżone pismo jest jedynie pismem informującym skarżącego o stanie sprawy, nie zawiera przy tym w swej treści rozstrzygnięcia i nie przesądza o zastosowaniu konkretnej normy prawnej. Wobec tego, że taki rodzaj rozstrzygnięcia nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych - skargę na ww. pismo nie będące ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej - uznać należy za niedopuszczalną. Jest to pismo informujące i jako takie nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie zawiera trzech decydujących o takim charakterze pisma cech, tj. nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej - władczym rozstrzygnięciem, lecz jest oświadczeniem, nie wskazuje podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia,
a jedynie w sposób generalny informuje skarżącego o zgłoszeniu przez P. A. budowy ogrodzenia.
Należy też podnieść, że tryb zgłaszania robót budowlanych nie objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę został całościowo uregulowany
w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290) i nie przewiduje on udziału w tym postępowaniu innych podmiotów niż inwestor (do czasu ewentualnego wniesienia przez organ sprzeciwu, która to sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi). W trybie tym nie przewidziano nawet formy informowania inwestora, a tym bardziej innych podmiotów o niewniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru wykonania zgłoszonych robót budowlanych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło