II SA/Gl 520/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie skarżący motywując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej wskazał, że ich wykonanie, a więc rozbiórka [...] narazi go na wysokie koszty finansowe. Mając na uwadze okoliczności sprawy, a zwłaszcza charakter spornego obiektu budowlanego Sąd doszedł do przekonania, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania wskazanych przez stronę decyzji. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych skarżący został zobowiązany do rozbiórki [...] o wymiarach [...] m. Tego rodzaju konstrukcja jest obiektem, którego rozmontowanie nie nastręcza znaczących trudności, a w razie potrzeby może być on zmontowany na nowo. Wnioskodawca nie wskazał przy tym na czym konkretnie opiera swoje twierdzenie o wysokich kosztach związanych z rozbiórką wspomnianej [...], nie wyjaśnił także co rozumie pod tym pojęciem. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.