II SA/Gl 523/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T.J. oraz E.S. i Z.S. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w wyniku wniosku skarżących E.S. i Z.S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wobec bezskutecznego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, postanowieniem z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 523/14 odrzucił skargę E.S.i Z.S. Jak ustalił Sąd, wyznaczony termin do dokonania opłaty upłynął skarżącym w dniu 18 września 2014 r. (tj. w czwartek). Odpisy powołanego postanowienia, jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, doręczone zostały E.S. w dniu 6 listopada 2014 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu następnym, E. i Z.S. wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając wniosek skarżący oświadczyli, że wobec otrzymania w dniu 11 września 2014 r. wielostronicowej korespondencji sądowej przeoczyli wezwanie do uiszczenia wpisu w zawisłej sprawie. Zwrócili uwagę, że w dniu 14 września 2014 r. dokonali wpłaty na kwotę 300,00 zł przekonani, że dotyczy ona "całości sprawy". Podnieśli, że ich zamiarem było nadanie biegu dwóm wniesionym przez nich skargom, a nie tylko jednej z nich. Na wezwanie Sądu, w terminie do tego przewidzianym, wnioskodawcy nadesłali odpisy wniosku o przywrócenie terminu, a nadto uiścili wpis sądowy od skargi. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik organu ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku zwrócił się m.in. o jego oddalenie. W oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych pełnomocnik podniósł, że przywołana we wniosku okoliczność nie wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu, zaś nieuważne sprawdzenie korespondencji wypełnia znamiona zaniedbania. Jak wynika z akt zawisłej sprawy oraz sprawy o sygn. akt II SA/Gl 524/14, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 2 września 2014 r. - na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." - rozdzielił wniesione w jednym piśmie przez E. i Z.S. skargi na uchwały Rady Miejskiej w T. z dnia [...]r. Skarga na uchwałę nr [...], której dotyczy zawisła sprawa, początkowo zarejestrowana została pod sygn. akt II SA/Gl 1154/14, zaś skarga na uchwałę nr [...] - pod sygn. akt II SA/Gl 1155/14. Następnie rozdzielone skargi, Sąd zarządzeniami z tej samej daty - na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. - połączył odpowiednio ze skargami T.J. (II SA/Gl 523/14 i II SA/Gl 524/14). Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, ażeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w doktrynie utrwalony jest pogląd, że brak winy strony w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, jak również wówczas, gdy zaistniałe okoliczności są niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność bądź brak uwagi w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Mając na względzie powyższe rozważania, na wstępie należy zaznaczyć, że Sąd wyszedł naprzeciw wnioskodawcom i uznał, że rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu przyjęto dzień doręczenia skarżącym małżonkom postanowienia o odrzuceniu skargi. Jednakże w odniesieniu do powołanych we wniosku okoliczności, kierując się ugruntowaną linią orzecznictwa sądowoadministracyjnego - nie sposób uznać, by wystąpiła po stronie wnioskodawców przesłanka braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a. Bezsporne jest, że w dniu 11 września 2014 r. E.S. oraz Z.S. (każdy osobiście) odebrali korespondencję sądową dotyczącą dwóch spraw zarejestrowanych pod sygn. II SA/Gl 523/14 oraz II SA/Gl 524/14. Przedmiotowe przesyłki zawierały wezwania do uiszczenia wpisów od skarg, odpisy odpowiedzi organu na skargi, informacje o rozdzieleniu skarg, zarządzenia o ich połączeniu oraz pouczenia. Podkreślić należy, że każdy ze skarżących otrzymał odrębną korespondencję. Wskazać jednocześnie należy, że to skarżący zainicjowali postępowania sądowe, a zatem to w wyniku ich działań należało podjąć stosowne czynności zmierzające do nadania dalszego biegu skargom. W ocenie Sądu nawet obszerna korespondencja sądowa, będąca następstwem wniesienia jednym pismem dwóch skarg, nie zwalnia skarżących z braku winy przy niedochowaniu przewidzianych prawem terminów. Wskazane jako przyczyna uchybienia terminu - przeoczenie wezwań do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie, nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminu. Jest natomiast wynikiem braku należytej staranności i dbałości o własny interes, a tylko ich dochowanie, pozwala przyjąć niezawinione uchybienie terminu, a tym samym uniknąć negatywnych konsekwencji procesowych. Od strony postępowania sądowego oczekiwać należy dbałości o prowadzenie swoich spraw. Stąd też następstwa ewentualnych zaniedbań, o ile nie były one wywołane czynnikami obiektywnymi, obciążają tę właśnie stronę. Wskazana zaś we wniosku okoliczność nie jest ani nadzwyczajna, ani nagła, ani też nieprzewidywalna czy niezależna, której nie można by było przeciwdziałać. W konsekwencji wobec niespełnienia warunku dotyczącego uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.