II SA/Gl 524/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędzia WSA Rafał Wolnik Protokolant referent Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2006 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2004 r. wydanym w sprawie sygn. akt 3/II SA/Ka 399/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji nieruchomości. Uchyloną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, wydaną w postępowaniu prowadzonym z urzędu, którą zatwierdzono zmianę powierzchni działek położonych w R. przy ul. [...]. W następstwie tej zmiany powierzchnia działki nr A /dawniej [...]/, będąca własnością D. i M. S. z dotychczasowej [...] ha zmieniła się na nową [...]/przybytek powierzchni [...]/, a powierzchnia działki nr B /dawniej [...]/, której właścicielami są A. i A. P., z dotychczasowej [...] ha na nową [...] ha /ubytek powierzchni [...]ha/. W decyzji tej zastrzeżono, że zmiana powierzchni działek nie wpływa na zmianę położenia punktów granicznych i przebieg linii granicznych. Zmiana ta stanowiła – według organów orzekających następstwo wykrytego błędu rachunkowego popełnionego w trakcie sporządzania w 1960 r. operatu na potrzeby postępowania podziałowego, z którego to podziału powstały działki objęte postępowaniem o zmianę powierzchni. W uzasadnieniu wyroku uchylającego powyższą decyzję Sąd wskazał na braki tej decyzji polegające z jednej strony na niewyjaśnieniu przyczyn wadliwości obliczenia powierzchni działek w 1960 r. /operat podziałowy/, a z drugiej brak informacji w jaki sposób została obliczona nowa powierzchnia działek i w takim zakresie nakazał uzupełnienie postępowania. Prezydent Miasta R. rozpoznając sprawę ponownie – po uchyleniu decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. decyzji tegoż Prezydenta z dnia [...] r – decyzją z dnia [...] r. podjętą na podstawie art. 20 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /t.j. Dz.U. nr 100 z 2000 r., poz. 1086 z zm./ dalej "ustawa" oraz § 44 pkt 2, § 47 ust. 3, § 55 pkt 2, § 61 i § 62 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. nr 38, poz. 454/, dalej "rozporządzenie" zatwierdził zmianę powierzchni działek położonych w R. przy ul. [...] w sposób opisany w punkcie [...] i [...] decyzji. Zmiana ta sprowadziła się /identycznie jak w uchylonych poprzednich decyzjach/ do nadania działce stanowiącej własność M. i D. małż. S/ Kw [...] przy Sądzie Rejonowym w R., oznaczonej nr A obręb M. o dotychczasowej powierzchni [...] ha nowej powierzchni [...] ha /przybytek [...] ha/; natomiast działce stanowiącej własność A. i A. małżonków P., Kw [...] przy Sądzie Rejonowym w R. oznaczonej nr B obręb M. o dotychczasowej powierzchni [...] ha nowej powierzchni [...]/ubytek [...] ha/. Równocześnie organ stwierdził, iż zmiana powierzchni działek nie wpływa na zmianę położenia punktów granicznych, jak i przebieg linii granicznych wyznaczających zasięg własności w stosunku do tych nieruchomości. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zmiana powierzchni działek nr B i nr A stanowi następstwo nieprawidłowego obliczenia tej powierzchni dokonanej w 1960 r. w trakcie realizacji podziału geodezyjnego, w wyniku którego powstały przedmiotowe działki. Odwołał się organ do dokumentów źródłowych, protokołu granicznego z [...] 1960 r., w tym szkicu polowego. W oparciu o te dokumenty wykazał, że błąd został popełniony w trakcie prac polowych i polegał na błędnym wpisaniu przez geodetę miar na linii pomiarowej pomiędzy punktami 6 i 1 na przecięciu z linią graniczną, wyznaczoną przez punkty 10 i 9 /załącznik nr [...] do decyzji/. Także błędnie wpisano miarę na linii granicznej pomiędzy punktami 10 i 9. W związku z tym organ dokonał prawidłowych wyliczeń, które wykazał w załączniku nr [...] do decyzji, a zobrazował w załączniku graficznym nr [...]. W następstwie tych obliczeń przeprowadzonych po przyjęciu właściwych miar organ dokonał ponownego obliczenia powierzchni działek zgodnie z § 62 rozporządzenia. Od powyższej decyzji złożył odwołanie A. P. nie zgadzając się ze zmianą powierzchni działki nr B. Podniósł zarzuty identyczne ze zawartymi w skardze na decyzję z dnia [...] r. nr [...], która została uchylona wyrokiem z dnia 7 grudnia 2004 r. sygn. akt 3/II SA/Ka 399/03. Odwoływał się więc do konstytucyjnie gwarantowanego prawa własności uznając, że decyzja zmniejszająca powierzchnię jego działki stanowi w istocie wywłaszczene. Wyraził pogląd, że szkoda została mu wyrządzona niestarannym działaniem organów geodezyjnych i powinna zostać naprawiona. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podzielając ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji podkreślił, że organ ten obliczył powierzchnię spornych działek w oparciu o współrzędne punktów określających przebieg linii granicznych i wykazał prawidłowość wyliczenia nowych powierzchni tych działek. Wskazał przy tym materiały na jakich się oparł i sposób obliczeń. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. P. podtrzymał dotychczasowe zarzuty oraz ich argumentację. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy domagał się jej oddalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem w ocenie składu orzekającego zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a tylko pod tym względem podlega kontroli w niniejszym postępowaniu. Przede wszystkim należy stwierdzić, że obecnie kontrolowana przez Sąd decyzja została wydana po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2004 r. sygn. akt 3/II SA/Ka 399/03. Decyzja ostateczna uchylona tym wyrokiem była identyczna z decyzją obecnie kontrolowaną, a stan prawny i faktyczny sprawy nie uległ zmianie. Stosownie do art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U nr 153, poz. 1270 z zm./ dalej ppsa orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, że wyrokiem wydanym w sprawie sygn. akt 3/II SA/Ka 399/03 związany jest zarówno obecnie orzekający skład jak i związane były organy administracyjne, orzekające w sprawie ponownie. Moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może już być ona ponownie badana /J.Kunicki, glosa do post. SN z 21.10.1999 r. I CKN 169/98, OSP 2001, 2.4, poz. 63/. Skutkiem zasady mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia jest to, że przesądzenie we wcześniejszym wyroku o zagadnieniach dla kontrolowanej decyzji istotnych oznacza, że w postępowaniu późniejszym kwestie te w ogóle nie podlegają badaniu. W poprzednim wyroku – powołanym wyżej – co do zasady Sąd podzielił stanowisko organów orzekających o dopuszczalności wymiany danych ewidencyjnych w ramach prowadzonej przez starostę modernizacji tej ewidencji. Zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych zostały określone o rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów /Dz.U. nr 38, poz. 454/. Do zadań starosty, związanych z prowadzeniem ewidencji, należy m.innymi jej modernizacja polegająca na działaniach technicznych, organizacyjnych, administracyjnych podejmowanych m.innymi w celu modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Działania te wykonuje się w sposób ciągły, w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego, na zasadach określonych w § 45 – 49 rozporządzenia. Danymi ewidencyjnymi działki jest m.innymi jej powierzchnia /§ 60 ust 1 pkt 3 rozporządzenia/. Z kolei § 61 i § 62 rozporządzenia stanowią podstawę do obliczenia powierzchni działki, jak i dokonania zmian w tym zakresie, w sytuacji gdy dotychczasowe dane w ewidencji są w tym przedmiocie błędne. Źródłami danych, będących podstawą do dokonania zmian są między innymi materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym / § 35 pkt 1 rozp./. W niniejszej sprawie podczas przeprowadzania modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu M. wykryto błąd rachunkowy w obliczeniach powierzchni działek nr A i B. Błąd jak szczegółowo wyjaśnił organ I instancji i podał na czym on polegał, został popełniony w trakcie wykonywania przez geodetę prac polowych w 1960 r. związanych z podziałem nieruchomości. Następstwem przyjęcia przez geodetę "błędnych" miar została błędnie określona powierzchnia działek A i B. Orzekając o wymianie danych w zakresie błędnie przyjętej powierzchni działek organ oparł się na aktualnie wykonanych obliczeniach, które przedstawiono na wydrukach komputerowych załączonych do akt. Organy dostosowały się tym samym do poleceń Sądu zawartych w wyroku z dnia 7 grudnia 2004 r. Wymiana danych w ewidencji dotycząca zmiany ich powierzchni nie wpłynęła na zmianę położenia punktów granicznych ani przebieg linii granicznej wyznaczającej zasięg prawa własności w stosunku do tych nieruchomości. Tym samym zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione, co stwierdził już skład orzekający w sprawie 3/II SA/Ka 399/03, uchylając decyzję z dnia [...] r. z przyczyn niezależnych od tych zarzutów. Obecnie kontrolowana decyzja nie powoduje bowiem skutku wywłaszczenia, nie narusza prawa własności ani nie doprowadza do faktycznego ubytku gruntu będącego w posiadaniu skarżącego. Działka skarżącego nie zmieniła także walorów użytkowych, skoro dokonana wymiana nie ma wpływu na przebieg linii granicznych i stan stosunków własnościowych. Kwestia wysokości płaconych podatków i wyrządzenia szkody przez ich pobieranie zgodnie z danymi wypływającymi z ewidencji przed zmianą dokonaną zaskarżoną decyzją, nie była przedmiotem postępowania organów, a tym samym nie może stanowić przedmiotu kontroli Sądu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ppsa, oddalono skargę.