II SA/Gl 526/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" Sp. z o.o. w G. na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatami za czynności geodezyjne p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. Przedsiębiorstwo "A" w G. (zwane dalej przedsiębiorstwem) wniosło za pośrednictwem Prezydenta Miasta G. skargę na czynności tego organu polegające na wystawieniu w dniach [...] r. oraz [...] i [...][...]r. pięciu rachunków obciążających przedsiębiorstwo opłatami za udostępnienie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 kwietnia 2012 r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ), zwanej dalej p.p.s.a, rozdzielono powyższe skargi. Skargę w niniejszej sprawie potraktowano jako wniesioną na czynność polegającą na wystawieniu rachunku z dnia [...]r. nr [...] na kwotę 38,50 zł. Przedmiotowy rachunek został doręczony stronie skarżącej w dniu 13 stycznia 2012 r. Pismem z dnia 26 stycznia 2012 r. złożonym osobiście w organie w dniu 27 stycznia 2012 r. skarżące przedsiębiorstwo wniosło o dokonanie korekty ww. opłaty wskazując, że jest ona zawyżona o kwotę 38,50 zł. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. doręczonym skarżącemu w dniu 14 lutego 2012 r. odmówił dokonania korekty rachunku. Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r., doręczonym skarżącemu w dniu 1 lutego 2012 r. organ wystąpił z upomnieniem, żądając uiszczenia opłaty z tytułu wszystkich pięciu rachunków. Odpowiadając na upomnienie przedsiębiorstwo pismem z dnia 3 lutego 2012 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w tej samej dacie) wniosło o anulowanie opłat, w tym opłaty w wysokości 38,50 zł z tytułu rachunku z dnia 10 stycznia 2012 r. nr [...], jednocześnie wskazano, że przedmiotowy wniosek należy potraktować jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest czynność Prezydenta Miasta G. polegająca na obciążeniu strony skarżącej opłatą za czynności geodezyjne, która w ocenie Sądu jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Organ administracji publicznej zażądał opłaty za wydane dokumenty mając do tego uprawnienie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37 poz. 333). Skoro więc organ wykonał przewidziane prawem uprawnienie, skutkujące dla strony obowiązkiem uiszczenia stosownej należności, a przepisy obowiązującego prawa dla realizacji tego uprawnienia nie przewidują formy decyzji lub postanowienia, to z tego względu należy uznać ten akt za czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu powołanego art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na tę czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wystąpiła do Prezydenta Miasta G. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 3 lutego 2012 r., a zatem z naruszeniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w ww. przepisie. Czynność Prezydenta Miasta G. polegająca na obciążeniu skarżącego opłatą za czynności geodezyjne, tj. rachunek z dnia 10 stycznia 2012 r., nr [...] został doręczony stronie skarżącej w dniu 13 stycznia 2012 r., tym samym termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął dla skarżącego w dniu 27 stycznia 2012 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, a jego upływ wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W tej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne z powodu naruszenia czternastodniowego terminu do wezwania usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 3 p.p.s.a. Skarga podlega ponadto odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego. Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jednocześnie stosownie do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wobec stwierdzonego braku formalnego w tym zakresie, Sąd wezwał skarżącą Spółkę do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje natomiast jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, w ustawowym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi.