II SA/Gl 528/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania numeru porządkowego budynkowi oddala skargę. Dnia 16 lutego 2015 r. PPH "A" sp. z o.o. [...] G. (nazywana w dalszej części uzasadnienia "skarżącą") wniosła do Prezydenta G. o ustalenie numeru porządkowego budynku położonego w G. przy ul. [...]. Właścicielem nieruchomości jest Skarb Państwa a użytkownikiem wieczystym skarżąca. Po przygotowaniu projektu numeracji porządkowej budynków ul. [...] organ nadał numerację budynków, przy czym ten zlokalizowany na nieruchomości będącej w użytkowaniu wieczystym skarżącej otrzymał nr [...]. O czynności powyższej PPH "A" została zawiadomiona pismem z dnia 26 lutego 2015 r. Dnia 3 marca 2015 r. PPH "A" sp. z o.o. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na nadaniu budynkowi skarżącej numeru [...]. Dotychczas, w odniesieniu do tego budynku, również w oficjalnej korespondencji, był używany numer [...]. Numer ten widnieje również w rejestrach urzędowych, takich jak KRS, czy też używany jest do oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych. Dodatkowo wskazała, iż zmiana numeru wygeneruje po stronie spółki znaczące koszty. Nie bez znaczenia jest również to, że na zmianie mogą ucierpieć jej interesy finansowe (problem kontaktu z kontrahentami). Pismem z dnia 31 marca 2015 r. Prezydent G. powiadomił skarżącą, iż po dokonaniu analizy dotychczasowej dokumentacji w wersji papierowej ustalił, że dla budynku znajdującego się przy ul. [...] nigdy nie został ustalony numer porządkowy. Zawsze występowało tam oznaczenie "budynek przy [...]". Dlatego tez, działając w oparciu o § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. poz. 125) ustalił numer [...] porządkowy dla budynku. W świetle wspomnianego przepisu "dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę tworzy się odrębne zbiory numerów porządkowych zapewniające przestrzenną regularność tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej". Nadanie budynkowi skarżącej numeru [...] spowodowało by naruszenie powyższych zasad. Skargę na czynność materialno-techniczną polegającą na nadaniu numeru porządkowego budynku złożyła PPH "A" sp. z o.o. Domagając się uchylenia czynności i ewentualnie nadania budynkowi znajdującemu się na nieruchomości będącej w użytkowaniu wieczystym skarżącej numeru porządkowego [...] oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzuciła organowi administracji: - naruszenie przepisów postepowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 w zw. z art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, przejawiające się pominięciem znajdującej się w aktach ksiąg wieczystych dokumentacji, w tym umowy zbycia użytkowania wieczystego i innych dokumentów, - naruszenie przepisów postepowania poprzez sprzeczność dokonanych ustaleń z zebranym materiałem dowodowym i przyjęcie, że brak dokumentacji wskazującej, iż sporny budynek posiadał nadany numer [...], - naruszenie art. 7, 8, i 11 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie interesu skarżącej poprzez nadanie budynkowi innego numeru niż dotychczas funkcjonujący w obrocie, - naruszenie art. 47 b ust. 5 prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z § 5 ust. 2 rozporządzenia w prawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów poprzez przyjęcie, że organ ma obowiązek uwzględnić dotychczasowej numeracji budynków jeśli wynika ona z ewidencji miejscowości, ulic i adresów lub z treści ksiąg wieczystych. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Rozstrzygana sprawa dotyczy legalności czynności materialno-technicznej Prezydenta Miasta G., która dotyczyła nadania numeru porządkowego budynkowi, położonemu na nieruchomości przy ul. [...] w G., której to nieruchomości użytkownikiem wieczystym jest skarżąca. Spór dotyczy nie samego faktu nadania numeru porządkowego (bo o to PPH "A" sp. z o.o. wnosiła), ale nieuwzględnienia wniosku skarżącej o nadanie konkretnego numeru. Nie ulega wątpliwości, iż w powszechnym obrocie, w stosunku do spornego budynku, funkcjonował numer porządkowy [...]. Wynika to z szeregu źródeł, w tym nawet ogłoszenia o przetargu na zbycie prawa użytkowania wieczystego. Co ciekawe, również organ kwestionując proponowaną numerację kierował pismo na adres [...]. Jak jednak wynika z zebranych akt administracyjnych faktycznie nigdy nie doszło do formalnego nadania numeru porządkowego spornemu budynkowi. Budynek ten jest w tych dokumentach lokalizowany jako "przy ul. [...]". Również w rejestrze budynków, w rubryce "udział/forma władania" wpisano adres PPG "A" sp. z o.o. jako [...]. Jednakże w rubryce "adres lub położenie" brak wpisu. Dlatego też nie ulega wątpliwości, iż nie został nadany, w sposób formalny, numer budynkowi skarżącej. Zgodnie z art. 47a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne do organu wykonawczego gminy należy "ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów". Szczegóły w tym zakresie reguluje rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. poz. 125). Zgodnie z art. § 5 ust. 2 tego aktu, dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe, ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, oraz dotychczasowe zasady tej numeracji. Przepis powyższy określa podstawowe reguły nadawania numerów budynkom. Zatem: 1. numery porządkowe powinny być nadawane w sposób ciągły przy zachowaniu przestrzennej regularności zbiorów, 2. w miarę możliwości organ powinien zachować istniejące numery porządkowe ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości oraz dotychczasowe zasady tej numeracji. W sprawie poza sporem jest to, że dla budynku skarżącej nigdy nie został nadany numer ewidencyjny ujawniony w ewidencji numeracji porządkowej. Okoliczności tej nie można wykazywać innymi dowodami niż treścią ewidencji. W związku z tym nie są uzasadnione zarzuty skarżącej, iż organ administracji nie przeprowadził dowodów z innych zbiorów dokumentów (np. treści ksiąg wieczystych). Organ powinien zatem, przy rozstrzyganiu sprawy kierować się tym, aby numery porządkowe były nadawane w sposób ciągły przy zachowaniu przestrzennej regularności zbiorów. W aktach administracyjnych znajduje się "Projekt numeracji porządkowej budynków położonych przy ul. [...]". W ocenie składu orzekającego odpowiada on wymaganiom określonym w § 5 ust. 2 rozporządzenia. W szczególności wynika z niego brak zasadności nadania budynkowi skarżącej numeru [...]. Zatem kontrolowana czynność organu została dokonana zgodnie z obowiązującym prawem. Należy również odnieść do podniesionych przez skarżącą zarzutów dotyczących naruszenia art. 47b ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 7, 8, i 11 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie interesu skarżącej poprzez nadanie budynkowi innego numeru niż dotychczas funkcjonujący w obrocie. Art. 47b ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że "minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizację i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania tych baz, a także wzór wniosku, o którym mowa w art. 47a ust. 6, mając na uwadze zachowanie w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych, zasadę interoperacyjności, o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, potrzebę harmonizacji zbiorów danych tej ewidencji ze zbiorami innych rejestrów publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, a także usprawnienie obsługi obywateli". Zauważyć przyjdzie, że przepis ten nie stanowi zobowiązania dla organu administracji, ale "wytyczne" dla ministra dotyczące treści samego aktu. Trudno zatem stawiać zarzut naruszenia tego przepisu (czy też jego błędnej wykładni) przez organ administracji. Nie można również w tej sprawie mówić o naruszeniu uzasadnionego interesu skarżącej. Nadanie budynkowi numeru przez nią żądanego stanowiło by naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenia. Numeracja nie miała by bowiem wówczas charakteru uporządkowanego, ciągłego. Zatem skład orzekający uznał, że również w tym zakresie czynność organu odpowiada prawu. Bez znaczenia są tu twierdzenia zawarte w piśmie skarżącej z dnia 16 września 2015 r. dotyczące możliwości zmian w przebiegu ul. [...]. Organ nadając sporną numerację był zobowiązany do uwzględnienia jedynie istniejącego stanu faktycznego i prawnego. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.