II SA/Gl 531/05

Dnia 11 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie: WSA Włodzimierz Kubik WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: st. ref. Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 roku, sprawy ze skargi spółki jawnej działającej pod firmą: T. P., Z. S. Spółka Jawna "A" w M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] 2005 roku inwestor – "B" S.A. z siedzibą w M., zwróciła się do Prezydenta Miasta M. o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji określonej jako zmiana sposobu użytkowania budynku [...] na sklep przyzakładowy wraz z pomieszczeniami biurowymi na piętrze, zlokalizowanych przy ul. [...] w M., na działce nr A. Organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne w tej sprawie. W toku tego postępowania, w dniu [...] roku Prezydent Miasta M. wydał postanowienie w trybie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) nakładając na inwestora obowiązek usunięcia wymienionych w tym postanowieniu nieprawidłowości i braków w przedłożonym projekcie. Projekt został poprawiony i ponownie złożony w dniu [...] 2005 roku (adnotacja na postanowieniu). Decyzją oznaczoną numerem [...] z dnia [...] roku Prezydent Miasta M. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę obejmującego wnioskowany zakres. Odstąpiono od uzasadnienia decyzji powołując się na art. 107 § 4 kpa, zaś odpis decyzji doręczono m.in. skarżącej Spółce. Pismem z dnia [...] 2005 roku, potraktowanym, jako odwołanie od tej decyzji, skarżąca Spółka, jako właściciel działki sąsiedniej wniosła o unieważnienie decyzji organu pierwszej instancji. W piśmie tym wskazano, że Spółka nie brała udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, wobec czego wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o jej anulowanie. Prezydent M. wiedząc o tym wystąpieniu złamał prawo wydając pozwolenie na budowę. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów organ odwoławczy stwierdził, że fakt wniesienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy po wydaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nie ma wpływu na prawidłowość decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja ta stała się bowiem prawomocna z dniem [...] roku, a więc przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Stwierdzono ponadto, że inwestor spełnił wszystkie wymogi przewidziane w art. 33 pkt 2 Prawa budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano na ten sam argument, który znalazł się w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucono naruszenie art. 6 kpa oraz wskazano, że do wydania zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji doszło w wyniku wzajemnych powiązań pomiędzy inwestorem a organami. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 roku przedstawiciel skarżącej oświadczył, iż Spółka złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są w ocenie składu orzekającego zgodne z prawem. Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy. Okoliczności spełnienia przez inwestora tych wymagań są bezsporne. Zarzut skarżącej sprowadza się w istocie do kwestionowania prawidłowości postępowania poprzedzającego postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, zakończonego prawomocną i ostateczną decyzją Prezydenta Miasta M. z dnia [...] roku o warunkach zabudowy. Postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest odrębnym postępowaniem administracyjnym i kończy się wydaniem decyzji. Decyzja taka wiąże organ, który ją wydał (art. 110 kpa), a ponadto o ile się stanie ostateczna wiąże także inne organy i strony, chyba, że nastąpi jej uchylenie, zmiana, stwierdzenie nieważności lub wznowienie postępowania w sytuacjach przewidzianych w ustawach (art. 16 § 1 kpa). W dacie wydawania zaskarżonej decyzji decyzja ustalająca warunki zabudowy była decyzją ostateczną. Samo wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia jej nieważności, jak również zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności nie stanowi przesłanki do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Jedynie w sytuacji, gdyby prawomocnie orzeczono nieważność decyzji ustalającej warunki zabudowy względnie gdyby decyzja ta została zmieniona lub uchylona zachodziłaby przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę (art. 145 § 1 pkt 8 kpa). Zadaniem organu administracji architektoniczno-budowlanej przy wydawaniu pozwolenia na budowę w zakresie warunków zabudowy było jedynie ustalenie, czy inwestor złożył wniosek w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy (art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego) oraz czy złożony projekt budowlany jest zgodny z tą decyzją (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Organ pierwszej instancji wydając pozwolenie na budowę uznał, że oba te wymagania zostały przez inwestora spełnione. Sama zresztą skarżąca nie wskazuje na brak zgodności zatwierdzonego projektu z decyzją ustalającą warunki zabudowy, a jedynie kwestionuje prawidłowość postępowania, w którym ta ostatnia została wydana. W myśl natomiast art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji stanowić może tylko takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatwierdzenie projektu budowlanego w toku postępowania o pozwolenie na budowę stanowi podstawę do twierdzenia, iż nastąpiło ono po przeprowadzeniu procedury określonej w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie świadczy o tym dodatkowo okoliczność, że organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego dostrzeżone zostały braki złożonej przez inwestora dokumentacji. W celu ich usunięcia i uzupełnienia organ wydał postanowienie w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, zaś inwestor wykonał nałożone na niego tym postanowieniem obowiązki. Wykonanie nałożonych obowiązków i pozytywny wynik sprawdzenia projektu został potwierdzony jego zatwierdzeniem i wydaniem pozwolenia na budowę. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącej, że wszczęcie postępowania nadzwyczajnego w stosunku do decyzji wydanej w odrębnym postępowaniu administracyjnym miałby stanowić o naruszeniu art. 6 kpa w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. W świetle powyższego Sąd nie miał podstaw, aby zarzuty skarżącej dotyczące innego postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją mogły zostać uwzględnione w niniejszym postępowaniu. Skarżąca nawet nie wskazała, jaki ewentualny wpływ na wynik niniejszego postępowania miałoby uwzględnienie jej zarzutu co do pozbawienia jej możliwości udziału w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 p.s.a.