II SA/Gl 531/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: odrzucić skargę Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 maja 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł – zgodnie z treścią § 2 ust 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwania te zostały przesłane na wskazany przez stronę adres i doręczone w dniu [...]r. Oznacza to, że wyznaczony stronie termin upływał z dniem [...]r. We wskazanym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi jak również nie uiścił wymaganego wpisu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) Sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braku formalnego. Tego rodzaju brakiem jest m.in. nienadesłanie odpisu skargi, który zgodnie z treścią art. 47 § 1 P.p.s.a. winien być doręczony uczestnikowi niniejszego postępowania. Niezależnie od powyższego, art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie został od nich uiszczony należny wpis. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi jak również nie uiścił wymaganego wpisu – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.