II SA/Gl 532/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik,, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant Joanna Małachowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], Burmistrz Miasta i Gminy P. orzekł z urzędu o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w D., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], stanowiącej własność obecnie skarżącego J. K. W wyniku tego podziału miały powstać działki o nr [...] o powierzchni [...] ha i [...] o powierzchni [...] ha. Na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] roku, Nr [...] , uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jako zasadniczy motyw swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał brak wydania w toku postępowania przez organ pierwszej instancji postanowienia w przedmiocie opinii o zgodności planowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozpoznając sprawę ponownie organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] roku, Nr [...] , zaopiniował pozytywnie proponowany z urzędu podział wymienionej na wstępie nieruchomości. Jako materialno-prawną podstawę swojego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2004 roku, Nr 261, 2603 z późn. zm.). W uzasadnieniu wskazano, iż postępowanie w sprawie podziału nieruchomości wszczęte zostało z urzędu. Celem podziału ma być realizacja drogi publicznej oraz zbiornika wodnego. Przytoczono ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym położona jest przeznaczona do podziału nieruchomość. Stwierdzono, że projektowany podział jest zgodny z tymi ustaleniami. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 93 ust. 2 w zw. z art. 93 ust. 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez nie wskazanie, czy wskutek proponowanego podziału istnieć będzie możliwość zagospodarowania wydzielonej nieruchomości oznaczonej w projekcie numerem [...]. Zauważył, że podział nieruchomości doprowadzi do likwidacji urządzeń związanych z infrastrukturą jego gospodarstwa. Projektowana droga ma przebiegać w niewielkiej odległości od tego gospodarstwa, co w jego ocenie nie jest zgodne z zasadami ekologii i normami Unii Europejskiej. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie przepisów postępowania przez brak w zaskarżonym postanowieniu uzasadnienia co do możliwości dalszego zagospodarowania swojego siedliska. Wniósł o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Nadmienił, że swoje uwagi zawarte w zażaleniu składał już wcześniej w korespondencji kierowanej do Burmistrza. Rozpoznając to zażalenie, zaskarżonym w niniejszym postępowaniu postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu potwierdziło, że postępowanie w sprawie jest postępowaniem prowadzonym z urzędu, gdyż planowany podział nieruchomości ma służyć realizacji celów publicznych. Wskazał, że organ pierwszej instancji prawidłowo zaopiniował projekt podziału, gdyż w istocie jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy zauważył także, że po podziale istnieje możliwość zagospodarowania wydzielonych działek zgodnie z przeznaczeniem określonym w planie. Wskazał, że na działce nr [...] oznaczonej w planie symbolem "R" możliwa jest budowa sieci i drobnych urządzeń technicznego uzbrojenia. Także w terenie oznaczonym symbolem "RMN1" plan dopuszcza możliwość budowy obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej. Z kolei teren przeznaczony pod drogę publiczną oznaczony w planie symbolem "KDL" obwarowany jest ścisłymi parametrami co do szerokości jezdni oraz linii zabudowy. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że na obecnym etapie postępowania nie można rozstrzygnąć kwestii kosztów, jakie zostaną poniesione w związku z ewentualnym przeniesieniem i odbudową infrastruktury. Ta kwestia będzie przedmiotem rozważań na etapie wykupu nieruchomości na cele publiczne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił powyższemu postanowieniu naruszenie art. 138 § 2 kpa poprzez odmowę uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji i "wyręczenie" tego organu w uzasadnieniu prawnym i faktycznym. Wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji. Podkreślił, że dopiero w zaskarżonym postanowieniu wskazano czy i jak będą mogły być zagospodarowane działki powstałe w wyniku projektowanego podziału. Takie działanie organu narusza w jego ocenie nie tylko prawo, ale także jego interes prawny. Nie przeprowadzono bowiem szczegółowego postępowania wyjaśniającego przed organem pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odpowiadając na zarzuty skargi wskazano, iż jedynie w sytuacjach określonych w art. 138 § 2 kpa można uchylić zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji, a żadna z takich sytuacji nie wystąpiła, w szczególności wobec kompletności zebranego w sprawie materiału. W dalszych pismach procesowych skarżący wskazał na ogólnikowość twierdzeń organu odwoławczego, a także na brak istotnych jego zdaniem dokumentów, których odpisy dołączył do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając skargę Sąd badał zatem, czy zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jego wydania. Sąd badał również, czy stan faktyczny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu dawał organom podstawę do zastosowania odpowiednich przepisów prawa. Badając w takim zakresie zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem względnie stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. Wskazać przyjdzie, że postępowanie w przedmiocie podziału nieruchomości zainicjowane zostało z urzędu przez organ pierwszej instancji zgodnie z art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, albowiem jego celem miała być realizacja celu publicznego. Zarówno bowiem realizacja drogi publicznej, jak i zbiornika wodnego stanowią cel publiczny, o którym mowa w art. 6 pkt 1 i 4 wymienionej ustawy. Tym samym projektowany podział nieruchomości miał być dokonany na inne cele, aniżeli określone w art. 95 ustawy, co z kolei uzasadniało wydanie postanowienia opiniującego projekt podziału pod względem jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po myśli art. 93 ust. 4 ustawy. Odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdzić przyjdzie, iż sprowadzają się one do jego obaw co do możliwości zagospodarowania powstałej po podziale działki nr [...], a ponadto do pozbawienia go niektórych urządzeń infrastruktury siedliskowej, które znajdują się na działce przeznaczonej pod realizację drogi publicznej ([...]). Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami postanowienie w przedmiocie zgodności z ustaleniami planu dotyczyć winno zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Już z treści postanowienia organu pierwszej instancji wynika, jaka jest możliwość zagospodarowania nieruchomości że po podziale. Wskazano bowiem zarówno przeznaczenie projektowanej działki nr [...], jaki nr [...] . Zgodzić się przyjdzie co prawda ze stanowiskiem skarżącego, że uzasadnienie to nie jest wyczerpujące i nie spełnia wszystkich wymogów określonych w art. 124 § 2 kpa, jednakże to uchybienie pozostawało bez istotnego wpływu na wynik sprawy. Co więcej, jak sam skarżący przyznaje, organ odwoławczy w zaskarżonym rozstrzygnięciu zawarł uzasadnienie, w którym w sposób nie budzący wątpliwości przedstawił możliwości zagospodarowania powstałych w wyniku podziału działek. W takim działaniu organu odwoławczego skarżący dopatruje się "wyręczenia" organu pierwszej instancji i co do zasady ma rację. Nie zmienia to jednak faktu, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., uwzględnienie skargi z tego powodu następuje jedynie w przypadku, kiedy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu powyższe naruszenia takiego wpływu nie miały. W szczególności nie można się dopatrzyć, aby wobec tych naruszeń skarżący został pozbawiony możliwości zaskarżenia kontrolowanych aktów, ani też aby doszło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W postępowaniu opiniującym projekt podziału istotnym jest jedynie zbadanie zgodności tego projektu z planem miejscowym. To powoduje, że również zarzut nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych nie mógł zostać uwzględniony. Organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcia właśnie na ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i tylko w takim zakresie należało ocenić zaskarżone postanowienie. Na marginesie wskazać przyjdzie, że obawy skarżącego co do możliwości dalszego korzystania przez niego z nieruchomości w sposób pozwalający na prowadzenie gospodarstwa przy wykorzystaniu dotychczas istniejącej struktury również nie są uzasadnione. Tak w ocenie organów jak i Sądu możliwe jest bowiem przeniesienie istniejących urządzeń infrastruktury w inne miejsce. Z kolei kwestie odległości od drogi i zachowania norm ekologicznych są uregulowane odrębnymi przepisami, które muszą być uwzględnione na etapie realizacji drogi. Z kolei kwestia kosztów związanych z realizacją celu podziału, jakie miałby ponieść skarżący w związku z reorganizacją swojego siedliska stanowić będzie, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, przedmiot postępowania w sprawie wykupu bądź odszkodowania za przejęte w przyszłości na rzecz Gminy części nieruchomości. Mając na uwadze powyższe Sąd nie uwzględnił skargi, a zatem podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.s.a.