II SA/Gl 535/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych postanawia: przyznać adwokatowi K. K.-C. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu: wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym podatek VAT w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) oraz kwotę 7,60 zł (słownie: siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu udokumentowanych wydatków. Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. K.-C. Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. pełnomocnik wystąpiła do Sądu z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu informując, że nie stwierdziła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego na wstępie wyroku. Jednocześnie oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uznając, że w sprawie nie została sporządzona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W ustawowym terminie adwokat K. K.-C. wniosła od tego postanowienia sprzeciw, wskazując, że wniesione do Sądu pismo stanowiło wniosek o zasądzenie kosztów, a nie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści tego pisma poinformowano o braku podstaw do złożenia powyższego środka zaskarżenia, zaś sama opinia została przesłana do wiadomości skarżącego oraz Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Pełnomocnik zwróciła uwagę, że zgodnie z treścią uchwały Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 15 września 2007 r. nr 61/2007 w sprawie trybu postępowania adwokatów wyznaczonych z urzędu do oceny zasadności sporządzenia i wniesienia kasacji, pełnomocnik może odmówić sporządzenia skargi kasacyjnej w przypadku braku podstaw do jej sporządzenia. Sporządzając taką opinię przesyła ją klientowi oraz Okręgowej Rady Adwokackiej, zawiadamiając o tym fakcie Sąd. Z uwagi na powyższe pełnomocnik zwróciła się o zasądzenie kosztów za sporządzenie przedmiotowej opinii oraz o zwrot wydatków w kwocie 7,60 zł poniesionych za przesyłki polecone. Do sprzeciwu załączono kserokopię sporządzonej w dniu 12 listopada 2013 r. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 22 sierpnia 2013 r. wraz z kserokopią potwierdzeń nadania przesyłek poleconych zaadresowanych do J. D. oraz Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec powyższego, zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. W myśl § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit b stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1 ust. 1 tego paragrafu, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie będzie to zatem kwota 180 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust.1 pkt 1 c rozporządzenia), podwyższona o stawkę 23 % podatku od towarów i usług. Ponadto, na podstawie § 19 pkt 2 rozporządzenia, adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków, na które w niniejszej sprawie złożyły się poniesione w dniu 14 listopada 2013 r. koszty nadania listami poleconymi do skarżącego oraz Okręgowej Rady Adwokackiej w K. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w wysokości 7,60 zł. Wydatek ten znajduje potwierdzenie w przedłożonych przez pełnomocnika dokumentach, w związku z czym należało go ocenić jako udokumentowany i zarazem niezbędny. W oparciu o powyższe, Sąd działając na podstawie art. 250 ustawy przyznał adwokatowi kwotę 229 zł , na którą składają się: wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł, podwyższone o podatek VAT, tj. o kwotę 41,40 zł oraz udokumentowane przez pełnomocnika wydatki w wysokości 7,60 zł.