II SA/Gl 538/09

Dnia 26 sierpnia 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] roku, skarżący W. P., złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] roku, nr [...], mocą której uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., z dnia [...] roku, nr [...], przedmiotem której było nałożenie na W. P. obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. W kolejnym piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Sądu, W. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia jego skargi. Zarówno organ odwoławczy jak i uczestnicy postępowania, mimo takiej możliwości nie ustosunkowali się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Co do zasady więc, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Przepis ten nie ma jednak charakteru bezwzględnie suspensywnego. W myśl bowiem § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przywołanego wyżej przepisu p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie zatem o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu wyżej określonych przesłanek. Przy tym, ciężar dowodu spoczywa w tym zakresie na wnioskodawcy. Innymi słowy, to strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu powinna wykazać, że wykonanie ciążącego na niej zobowiązania spowoduje, iż wypełnią się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tej kwestii, strona winna była wykazać, a przynajmniej uprawdopodobnić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniono. Powyższe sprawia, że Sąd z urzędu zobowiązany jest rozważyć możliwość ich wystąpienia przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności sprawy. Analiza tej kwestii prowadzi jednak do wniosku, że w niniejszej sprawie tego rodzaju przesłanki nie zachodzą. Nadto należy zgodzić się z poglądem, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne ..., s.146), a także takie, które wywołują określone skutki materialnoprawne. Do takich aktów nie należy decyzja uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć bowiem spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracji dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. np. T. Woś /w:/ T. Woś, H. Krzysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 295-296). Cech tych nie posiada zaskarżona przez skarżącego decyzja - w piśmie z dnia [...] r. W. P. wyraźnie zaznaczył, że uzupełniając skargę na decyzję nr [...] wnosi o wstrzymanie jej wykonania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.