II SA/Gl 54/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi E. L. na zarządzenie pokontrolne Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ochrony środowiska oddala skargę. Zarządzeniem pokontrolnym nr [...] z dnia [...] r. Śląski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2018r. poz. 1471, ze zm.) zobowiązał A z siedzibą w Z. (nazywaną dalej skarżącą) do: - prowadzenia ewidencji w zakresie gospodarowania odpadami dla odpadów przyjętych w celu przetworzenia. Termin realizacji: na bieżąco, od dnia otrzymania zarządzenia pokontrolnego, - zawarcia umowy o której mowa w art. 18 ust. 2 Rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów. Termin realizacji: bezzwłocznie, - zaprzestania przetwarzania odpadów bez posiadania stosownych decyzji. Termin realizacji: bezzwłocznie, - zaprzestania magazynowania odpadów bez posiadania stosownych decyzji. Termin realizacji: bezzwłocznie. Jednocześnie organ wezwał przedsiębiorcę do przedstawienia pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń do 14-tu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Skargę na to zarządzenie do tutejszego Sądu złożyła jego adresatka. Domagając się uchylenia zarządzenia i zasądzenia kosztów postępowania zarzuciła organowi administracji naruszenie: 1. przepisów prawa procesowego, poprzez naruszenie art. 6 k.p.a., a w konsekwencji działanie organy administracji publicznej z naruszeniem przepisów prawa, podczas gdy powinien działać na podstawie przepisów prawa, a prawidłowe zastosowanie przepisów prawa jest uwarunkowane uprzednim rzetelnym ustaleniem stanu faktycznego, gdyż w przeciwnym wypadku to fikcja tworzona na potrzeby postępowania, w oparciu o którą dokonywana jest subsumpcja, 2. obrazę przepisów prawa procesowego, poprzez przyjęcie rozstrzygnięcia z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej wynikającej z treści art. 7 k.p.a., co na gruncie niniejszego postępowania oznacza, że brak należytej staranności wymaganej od urzędników, wobec nie przeprowadzenia czynności z urzędu, niezbędnych do wydania zarządzeń pokontrolnych a w konsekwencji brak rzetelnych i znajdujących oparcie w zebranym materiale dowodowym argumentów mogących stanowić ustalenia stanu faktycznego pozwalających na uzasadnienie zaskarżonego zarządzenia, 3. obrazę przepisów prawa procesowego, poprzez przyjęcie rozstrzygnięcia z naruszeniem zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony wynikającej z treści art. 7a § 1 k.p.a. poprzez niezastosowaniem tego przepisu, co więcej WIOŚ postąpił zupełnie odwrotnie, tak jakby wyżej powołany przepis nie istniał i orzekł wbrew temu przepisowi, bowiem nie posiadając stosownego materiału dowodowego orzekł bezzasadnie na niekorzyść skarżącej, 4. obrazę przepisów prawa procesowego, poprzez naruszenie art. 8 § 1 k.p.a. i wadliwe prowadzenie postępowania, które budzi brak zaufania do władzy publicznej i opieranie zaskarżonego zarządzenia o dowolne ustalenia, iż skarżąca prowadzi przetwarzanie odpadów bez posiadania stosownych decyzji, magazynuje odpady bez posiadania stosownych decyzji, nie prowadzi ewidencji w zakresie gospodarowania odpadami dla odpadów przyjętych w celu przetworzenia i nie zawarła umowy na przemieszczanie odpadów, ponieważ nie ma takiego wymogu prawnego, a nakładanie takiego wymogu bez podstawy prawnej stanowi nadużycie prawa, 5. obrazę przepisów prawa procesowego, poprzez niezastosowanie dyspozycji z art. 77 § 1 k.p.a. a w konsekwencji niewypełnienie obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co skutkowało dokonaniem błędnych i sprzecznych ustaleń faktycznych nie znajdujących oparcia w zebranym materiale dowodowym, przy jednoczesnym braku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i rzetelnej analizie wyników kontroli, 6. obrazę przepisów prawa procesowego, poprzez poczynienie dowolnych i błędnych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji naruszenie art. 80 § 1 k.p.a. podczas gdy zasadą jest swobodna ocena na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a w szczególności dotyczy to : - bezpodstawnego przyjęcia, iż skarżąca prowadzi przetwarzanie odpadów bez stosownego zezwolenia, a ustalenia te były poczynione na przeprowadzonych oględzinach w dniu 21 września 2018r., podczas których inspektorzy WIOŚ stwierdzili, że na ww. teren zostały dowiezione odpady w postaci taśm gumowych oraz trwało wycinanie na prasie kółek z taśm gumowych, w konsekwencji przyjęto, iż na podstawie ilości magazynowanych krążków wynika, że proceder nie był chwilowy, a na tej podstawie bezzasadnie przyjęto iż trwa ruch zakładu, podczas gdy skarżąca nie zajmuje się przetwarzaniem odpadów, - bezpodstawnego przyjęcia, iż skarżąca prowadzi przetwarzanie odpadów bez stosownego zezwolenia, podczas gdy urządzenie zostało uruchomione na prośbę inspektorów WIOŚ celem zademonstrowania jego działania, a było obsługiwane demonstracyjnie przez osobę dokonującą naprawy w związku z uszkodzeniami zaistniałymi podczas transportu, nie pomijając, że w czasie kontroli nie było żadnych pracowników niezbędnych do normalnego toku produkcji, - niezasadne przyjęcie, że skarżąca prowadzi działalność polegającą na magazynowaniu odpadów, podczas gdy skarżąca nie prowadzi działalności polegającej na magazynowaniu odpadów, a są to towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży jako towar handlowy nieprowadzący do zasadniczej zmiany jego wykorzystania, odmienną od głównego przeznaczenia, do którego przestał on się nadawać, a wszystko to w pozostaje w sprzeczności z okolicznościami obiektywnymi umożliwiającymi odtworzenie zamiaru, wobec jego niewykazania w postępowania dowodowego dowodowego jaki spoczywa na organie, który wywodzi z tego skutki prawne - a to z naruszeniem art. 6, 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a., - nieuprawnione przyjęcie, że a w istocie przypisywanie zachowań skarżącej, których się nie dopuściła, a na gruncie zaskarżonego zarządzenia nie zostało wykazane żadnymi dowodami, w konsekwencji błędne i nieuprawnione przyjęcie w treści uzasadnienia i sentencji zaskarżonego zarządzenia, iż skarżąca prowadzi działalność bez wymaganej decyzji, bowiem nie prowadzi w G. działalności związanej z przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów, 7. błędne sporządzenie treści protokołu nr [...]z przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia 2018r., [...] września 2018r. i [...] października 2018 r. kontroli, mogącej sugerować prowadzenie działalności polegającej na magazynowaniu i przetwarzaniu odpadów, w oparciu o dowiezione taśmy gumowe, a także trwało wycinanie na prasie kółek z taśm gumowych o charakterze produkcyjnym, podczas gdy zdarzenia o tym charakterze nie miały miejsca niezasadne przyjęcie, iż skarżąca przetwarza odpady i magazynując je, zaniechała prowadzenia ewidencji gospodarowania odpadami, podczas gdy nie prowadziła ewidencji z uwagi na fakt nie prowadzenia działalności w tym zakresie, 8. niezasadne pominięcie faktu, iż skarżąca posiada stosowne zezwolenia na przetwarzanie i magazynowanie odpadów, o czym informowała kontrolujących i złożyła stosowne dokumenty: decyzja - zezwolenie na zbieranie odpadów wydane przez Starostę [...] dnia [...] stycznia 2016r, decyzja na odzysk odpadów Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. i decyzja Starosty [...] na wytwarzanie odpadów z dnia [...] sierpnia 2016r., 9. obrazę przepisów prawa procesowego, poprzez niezastosowanie wytycznych z art. 107 § l i § 3 k.p.a. oraz poprzez brak ustawowych elementów uzasadnienia, brak rozważań i podania jasnych kryteriów dokonanych ocen, wskazanie motywów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne- wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, a zaskarżone zarządzenie elementów tych nie posiada, 10. naruszenie prawa materialnego w postaci art. 48 ust 3 pkt 4 ustawy Prawo przedsiębiorców z dnia 29 listopada 2018 r. poprzez niezgodność wskazanego zakresu przedmiotowego kontroli wskazanego w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli, a zakresem przeprowadzonej kontroli, a w konsekwencji działanie poza zakresem przyznanych uprawnień kontrolnych. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991r. o Inspekcji Ochrony Środowiska " Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może [...] wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej". Jak wynika z akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy w miejscu prowadzenia przez skarżącą działalności były trzykrotnie przeprowadzone kontrole. Zatem istnieje prawna podstawia działania Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, jak również wydane zarządzenie jest wynikiem przeprowadzonej kontroli. Na początku należy podkreślić, iż nie budzi wątpliwości Sądu to, że skarżąca prowadzi działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami, zaś znajdujące się na terenie nieruchomości taśmy gumowe (i inne elementy z tego surowca) odpadami są. Bez znaczenia jest okoliczność, że skarżąca przedstawiła faktury zakupu "surowców". Nie przestają one być poprzez to odpadami. Są tam przetwarzane a także magazynowane, o czym świadczy zebrany w sprawie materiał dowodowy (w tym bogata dokumentacja fotograficzna). Zatem na skarżącej ciążą wszystkie obowiązki przewidziane w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701). Dotyczy to między innymi posiadania stosowanych pozwoleń, jak również prowadzenia ewidencji. Takowych jednak nie okazała. Zupełnym nieporozumieniem jest argumentacja skargi, iż skarżąca posiada pozwolenia wydane przez Starostę [...]. Pozwolenie, w tym na przetwarzanie odpadów jest wydawane przez właściwego terytorialnie starostę (prezydenta miasta). Jak wynika z akt sprawy w odniesieniu do prowadzonej przez skarżącą instalacji na terenie G. takie pozwolenia nie zostały wydane. Powyższe wskazuje, że zarzuty oznaczone numerami 1, 2, 5, 6, 7 i 8 są nieuzasadnione. Nie doszło w sprawie do naruszenia art. 7a k.p.a. (zarzut oznaczony cyfrą 3). W rozpatrywanej sprawie brak wątpliwości, które należałoby rozstrzygać na korzyść strony. Wykazano , iż prowadzi ona działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami bez zachowania rygorów ustawy o odpadach. W sprawie nie mogło dojść do naruszenia art. 107 § l i § 3 k.p.a. Przepis powyższy odnosi się bowiem do decyzji administracyjnej a oceniany akt to zarządzenie pokontrolne. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności wskazujących, że doszło do naruszenia art. 48 ust 3 pkt 4 ustawy Prawo przedsiębiorców. Przedmiotem kontroli (trzech kolejnych) było ustalenie legalności działalności skarżącej, a wydane zarządzenie tej materii właśnie dotyczy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) oddalił skargę.