II SA/Gl 540/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r., nr [...] postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., na podstawie której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r., nr [...] o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii [...] prawa jazdy, określonych w dokumencie nr [...] wydanym w dniu [...]r. W skardze z dnia [...]r. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (nazwany "wstrzymaniem rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżanej decyzji") z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu podniesiono, że wnioskodawca w tym roku kończy szkołę, posiadając zaś prawo jazdy dostałby pracę i nie musiał martwić się o swój byt. Zdaniem skarżącego z uwagi na wymagania dzisiejszego rynku pracy nieposiadanie uprawnień do kierowania pojazdami spowoduje, że będzie on bezrobotny, co wyrządzi mu znaczną szkodę, a nadto może być czynnikiem patogennym. Pozbawienie takich uprawnień spowoduje również trudne do odwrócenia skutki w postaci braku po stronie skarżącego należytej praktyki w kierowaniu pojazdami. W opinii P.P. nie istnieje również zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, skoro w ciągu roku od ukarania mandatem i przypisania mu punktów karnych, nie popełnił on żadnego innego czynu skutkującego nałożeniem kary, a organ w tym okresie nie cofnął mu uprawnień dopuszczając do kierowania przez niego pojazdami, pomimo posiadanej wiedzy na temat przekroczenia przez niego [...] punków karnych. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...]r., nr [...]odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Możliwość wstrzymania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej sprawy, co oznacza zdaniem Sądu, że przedmiotem rozważań może być nie tylko rozstrzygnięcie zaskarżone do sądu, ale również decyzja organu pierwszej instancji. W tym miejscu podkreślić należy, że Sąd potraktował wniosek skarżącego o "wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżanej decyzji" jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...]r., nr [...], której na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – zwanej dalej KPA) nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Z uwagi na fakt, że instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest wyjątkiem od zasady wykonalności takich ostatecznych aktów, ewentualne uwzględnienie wniosku strony w tym zakresie musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach rozpoznawanej sprawy P.P. powołał się przede wszystkim na wyrządzenie znacznej szkody spowodowanej utrudnieniem, a nawet uniemożliwieniem mu poszukiwania pracy zarobkowej. Podkreślić jednak należy, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, zatem prawdopodobieństwo powstania szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem decyzji, na które wskazuje strona w konkretnym wniosku, winno wystąpić w okresie od wydania decyzji ostatecznej, ewentualnie od wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, do czasu wydania przez sąd administracyjny orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Skarżący wskazuje natomiast na fakt ewentualnego ubiegania się o pracę w bliżej nieokreślonej perspektywie czasowej, zaznaczając, że dopiero w tym roku kończy naukę w szkole. W tej sytuacji okoliczności związane z posiadaniem w przyszłości statusu bezrobotnego i związane z tym "czynniki patogenne" nie mogą być brane pod uwagę, tym bardziej, że skarżący, jak wynika z treści skargi, poszukiwań pracy na dzień dzisiejszy nie rozpoczął, a swoje opinie w tym zakresie opiera na ogólnikowych twierdzeniach o wymaganiach rynku pracy co do mobilności pracownika, nie wskazując nawet, jakiego rodzaju pracę planuje on wykonywać. Odnosząc się do argumentu "wyjścia z wprawy" Sąd zauważa, że nie są to trudne do odwrócenia skutki, skoro skarżący może, jeśli zaistnieje taka potrzeba, doskonalić swoje umiejętności w zakresie kierowania pojazdami w odpowiednim ośrodku doskonalenia techniki jazdy, a ewentualnego kosztu z tym związanego nie można uznać - zdaniem Sądu - za znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto należy wskazać, że nie bez znaczenia jest również okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, które w niniejszej sprawie nie zostały wykazane. Sąd nie podziela zdania skarżącego, że bezpieczeństwo to nie jest zagrożone z uwagi na fakt, że przez okres jednego roku nie popełnił on żadnego wykroczenia. Podkreślenia wymaga bowiem, że z kolei wykroczenia, jakie skarżący popełnił (czego nie kwestionuje), a które skutkowały cofnięciem mu uprawnień do kierowania pojazdami, zostały dokonane w pierwszym roku posiadania tych uprawnień, a więc w okresie szczególnym, w którym przepisy zarówno poprzednio obowiązującej ustawy z dnia z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm.), jak i ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 z późn. zm.) przewidują szczególne zasady postępowania w stosunku do tych osób w porównaniu do kierujących posiadających takie uprawnienia przez dłuższy czas. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.