II SA/Gl 542/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu S.S. od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 4 czerwca 2012 r. pozostawiającego wniosek skarżącego z dnia [...] r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi S.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie rozłożenia na raty kary pieniężnej za usuniecie drzewa postanawia: pozostawić wniosek skarżącego z dnia [...] r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. W skardze z dnia [...] r. S.S. wniósł między innymi o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z powyższym na podstawie art. 252 § 2 oraz art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący został wezwany do wypełnienia i nadesłania do tutejszego Sądu wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy w dniu 10 maja 2012 r., a następnie w dniu 18 maja 2012 r., stąd przyjęto tzw. fikcję doręczenia i uznano, że wezwanie doręczono w dniu 24 maja 2012 r. (art. 73 § 1-4 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że wyznaczony termin upłynął w dniu 31 maja 2012 r., jednak do tego dnia skarżący nie nadesłał urzędowego formularza PPF. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2012 r. Referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek S.S. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniósł on, powołując się na art. 73 § 4 p.p.s.a., że wedle prawa nieodebrana przez skarżącego przesyłka zawierająca wezwanie do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza została doręczona z upływem czternastego dnia od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, tj. z dniem 24 maja 2012 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie dokonał czynności, do której był wezwany, co obligowało - zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. – do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W piśmie z dnia 18 czerwca 2012 r. S.S. zaskarżył powyższe zarządzenie w całości wskazując, że nie otrzymał przesyłki zawierającej stosowny druk, brak było również awiza w skrzynce do korespondencji, nie dopełnił zatem obowiązku nie ze swojej winy. Sprzeciw jest zatem uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W dniu 20 czerwca 2012 r. strona wniosła sprzeciw od zarządzenia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 czerwca 2012 r. Sprzeciw ten nie został przez Sąd odrzucony, a zatem powyższe zarządzenie utraciło moc. Z akt sprawy wynika, że S.S. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zwarł w skardze z dnia 26 marca 2012 r. W związku z powyższym został wezwana do wypełnienie i nadesłania do tutejszego Sądu druku formularza PPF, do dokonania tej czynności zaś wyznaczono termin siedmiodniowy pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W niniejszym postępowaniu bezspornym jest, że skarżący nie odebrał prawidłowo zaadresowanej przesyłki zawierającej formularz. Oznacza to, że doręczenie wezwania nastąpiło na zasadach określonych w art. 73 § 1 - 4 p.p.s.a., to jest w trybie tzw. doręczenia zastępczego - z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc od pierwszego zawiadomienia, które, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pozostawiono w skrzynce do doręczenia korespondencji w dniu 10 maja 2012 r. Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu dokumentującego jego twierdzenie o braku awiza w skrzynce. Biorąc pod uwagę powyższe fakty trzeba uznać, że ostateczny termin do nadesłania urzędowego formularza upłynął w dniu 31 maja 2012 r. W sprawie zatem wniosku o przyznanie prawa pomocy zawartego w skardze z dnia 26 marca 2012 r. wobec bezczynności skarżącego należało orzec jak w sentencji postanowienia. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że pozostawienie bez rozpoznania dotyczy jedynie wniosku skarżącego zawartego w skardze, do którego w wyznaczonym terminie nie został nadesłany wymagany urzędowy formularz. Jednak z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek może być złożony w każdym czasie, nadesłany następnie przez S.S. wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 lipca 2012 r., prawidłowo wypełniony na urzędowym formularzu i podpisany przez skarżącego, będzie podlegał odrębnemu rozpoznaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.