II SA/Gl 544/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o wymeldowanie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] r. orzekającej o wymeldowaniu G. S. z pobytu stałego w B. przy ul. [...]. Powyższe postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia, zostało wysłane na adres skarżącego w dniu 28 grudnia 2011 r., a następnie ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 29 grudnia 2011 r., na okres 14 dni. Powtórnego awiza dokonano w dniu 10 stycznia 2012 r. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy w dniu 13 stycznia 2012 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W dniu [...] r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga G. S. na opisane wyżej postanowienie. W związku z powyższym Sąd przekazał skargę w dniu [...] r. Wojewodzie [...], celem nadania jej biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do art. 44 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. W § 2 art. 44 kpa wskazano, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa). Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie Wojewody [...] zostało wysłane do skarżącego w dniu 28 grudnia 2011 r. Pierwszą próbę doręczenia Poczta Polska podjęła w dniu 29 grudnia 2011 r. Ponowne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało pozostawione w dniu 10 stycznia 2012 r. Następnie wobec nieodebrania przesyłki przez adresata, została ona zwrócona organowi wraz z adnotacją "nie podjęto w terminie". W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doręczenie dokonane w trybie art. 44 kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została dwukrotnie awizowana, w dniach 29 grudnia 2011 r. i 10 stycznia 2011 r., jednak skarżący nie podjął jej w terminie. Wobec tego stosownie do art. 44 kpa postanowienie należało uznać za doręczone w dniu 12 stycznia 2012 r., a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 lutego 2011 r. W myśl bowiem art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga została natomiast wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, co skutkowało koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi należało przyjąć dzień przekazania skargi. Skargę przekazano organowi w dniu [...] r., tym samym uznać należało, że wniesiono ją z uchybieniem terminu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.