II SA/Gl 547/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie: NSA Ewa Krawczyk (spr.), WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant st. ref. Magdalena Jankowska, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" – Spółka z o. o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu o d d a l a s k a r g ę Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 40 ust. 3, art. 42 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. nr 15/99 poz. 139 z zm./ oraz ustaleń planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. zatwierdzonego uchwałą MRN w S. z [...] r. wraz z późniejszymi zmianami ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla "A" Sp. z o.o. dla inwestycji polegającej na budowie [...] z infrastrukturą zewnętrzną – przyłącza: wody i kanalizacji oraz włączenie do DK [...] i ul. A na terenie działek wymienionych w decyzji, a położonych w S. pomiędzy ul. A i DK-[...]. W uzasadnieniu organ wskazał na zgodność projektowanej inwestycji z zapisami obowiązującego planu dla jednostki [...] i dopuszczonymi interpretacjami zapisu planu dla terenu o symbolu [...], w obszarze którego mieszczą się działki objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Podkreślono, że postępowanie w sprawie przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi przepisami dla tego typu inwestycji – z udziałem społeczeństwa i po dokonaniu wymaganych prawem ustaleń. Odwołanie od powyższej decyzji złożyło Stowarzyszenie [...], Oddział Terenowy w Z., dopuszczone do udziału w postępowaniu postanowieniem organu I instancji z dnia [...] r. Stowarzyszenie domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji wskazując na brak odpowiedzi inwestora na pismo skierowanego do niego przez Stowarzyszenie oraz poważne zastrzeżenia do raportu oddziaływania na środowisko. Zastrzeżeń tych odwołujące się Stowarzyszenie nie sprecyzowało. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. w oparciu o art. 138 § 2 kpa i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717 z zm./ uchyliło w całości orzeczenie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że wprawdzie zarzuty Stowarzyszenia [...] nie zasługiwały na uwzględnienie jednakże z uwagi na zasadę orzekania przez organ odwoławczy w oparciu o obowiązujące przepisy, zaskarżone rozstrzygnięcie nie może zostać utrzymane w mocy. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego miasta S. z 1988 r. wraz ze zmianami i modyfikacjami. Plan ten utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. /art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym/, a więc nie mógł on po tej dacie stanowić podstawy do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Po dniu 1.01.2004 r. ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego – wobec braku planu miejscowego – może nastąpić jedynie w trybie określonym w ustawie z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "A" Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżącej Spółki zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 85 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez przyjęcie, że wskutek utraty mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. podstawą tej decyzji nie może być ten plan. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wniosek skarżącej spółki o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie [...] wraz z infrastrukturą zewnętrzną wpłynął do organu I instancji w dniu [...].2003 r. Data ta jest datą wszczęcia postępowania w sprawie zgodnie z art. 61 § 3 kpa. Kodeks postępowania administracyjnego datę wszczęcia postępowania łączy z datą złożenia żądania organowi, a nie datą zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania w sprawie /tutaj [...].2003 r./. Wszczęcie postępowania z wniosku skarżącej Spółki nastąpiło więc pod rządami ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. Nr 15/99 poz. 139 z zm./. Zgodnie z art. 40 ust. 3 tej ustawy ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następowało na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na terenie miasta S. w dacie wszczęcia postępowania w sprawie, a także orzekania przez organ I instancji obowiązywał plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta S. z 1988 r. z zmianami i modyfikacjami. W dniu 11.07.2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717/, która uchyliła ustawę z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /art. 88 ustawy z 27.03. 2003 r./. W art. 85 ustawy z 27.03.2003 r. zawarto normę regulującą zastosowanie przepisów ustawy z 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniach administracyjnych w sprawach indywidualnych, wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniach administracyjnych w sprawach indywidualnych, wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tą regulacją do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy /to jest 11.03.2003 r./ stosuje się przepisy dotychczasowe. Artykuł 85 został umieszczony w Rozdziale 7 – Przepisy przejściowe i końcowe, które to przepisy regulują przejście z rozwiązań dotychczas obowiązującej ustawy do rozwiązań nowej ustawy. Przedmiotem regulacji art. 85 ust. 1 są kwestie normowane w tych właśnie ustawach, a nie w innych aktach prawnych. Celem omawianego przepisu było zatem zastosowanie do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną jedynie przepisów ustawy z 1994 r. Jeżeli zatem wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu został złożony przed 1.07.2003 r., to organ orzekający po tej dacie, winien wydać stosowną decyzję na zasadach i w trybie przewidzianym ustawą z 1994 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekając w dniu [...] r. zobowiązane było do wydania decyzji na podstawie ustawy z 7.07.1994 r., a więc przede wszystkim po stwierdzeniu, że zamierzona inwestycja jest zgodna z planem. Jednakże w dacie orzekania przez organ odwoławczy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta S. już nie obowiązywał. Utracił on bowiem moc z dniem 1.01.2004 r. na podst.awie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.03.2003 r., bo jak wyjaśniono wyżej art. 85 ust. 1 ustawy nie dotyczy planów miejscowych. Tym samym plan ten nie mógł stanowić podstawy do ustalenia warunków zabudowy. Trafnie zatem organ odwoławczy stwierdził, iż po dniu 1.01.2004 r. ustalenie warunków zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia – wobec braku planu miejscowego - może być dokonane w trybie określonym w nowej ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27.03.2003 r., co wymaga przeprowadzenia przewidzianego tą ustawą postępowania. Zaskarżona decyzja znajduje więc podstawę w art. 138 § 2 kpa i dlatego skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z zm./.