II SA/Gl 548/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-07-21

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, posiadający dochód netto około 900 zł na osobę miesięcznie, wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, uznając, że skarżący nie wykazali, iż znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Dochód netto rodziny w wysokości około 900 zł na osobę miesięcznie, uwzględniając udokumentowane koszty utrzymania, nie został uznany za niski, co uniemożliwia przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący H. H. i E. H. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazali, że ich jedynym dochodem jest emerytura E. H. w wysokości 3200 zł brutto miesięcznie oraz zasiłek na wnuczkę w wysokości 500 zł. Po wezwaniu sądu przedstawili dokumenty potwierdzające dochód netto w wysokości 3154 zł oraz udokumentowane koszty utrzymania wynoszące około 500 zł miesięcznie. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. i E. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, H. i E. H. wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podnosząc, że na utrzymaniu (jako rodzina zastępcza) mają swoja wnuczkę – S. H., a jedynym źródłem ich utrzymania się jest dochód E. H. uzyskiwany ze świadczenia emerytalnego w wysokości 3200 zł brutto miesięcznie oraz zasiłek wypłacany S.H. w wysokości 500 zł. Trzyosobowa rodzina skarżących zamieszkuje w budynku o pow. 150 m2, a z informacji zawartych we wniosku wynika, że nie posiada żadnych oszczędności ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawcy zadeklarowali, że posiadają papiery wartościowe – 411 jednostek programu EMERYTURA PLUS. Ich łączny, miesięczny dochód wynosi 3700 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawcy, po wezwaniu referendarza sądowego, nadesłali szereg dokumentów obrazujących ich sytuację materialną. W oparciu o nie ustalono, że E. H. otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 3154 zł netto miesięcznie, na lekarstwa przeznacza przeciętnie około 60 zł miesięcznie, na opłacenie gazu – 52 zł, na energię elektryczną około 225 zł (w ujęciu miesięcznym), na telefon 80 zł, zaś na wywóz śmieci 32 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza okoliczności dotyczących sytuacji materialnej osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana z uwzględnieniem kosztów, do poniesienia których osoba ta będzie zobowiązana. Na obecnym etapie postępowania sprowadzają się one zasadniczo do wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie stanowi kwota 500 zł i który skarżący uiścili na wezwanie Sądu. Oceniając kondycję materialną rodziny skarżących nie można uznać, że jest on zła. Przeciwnie, uwzględniając wysokość emerytury skarżącego oraz zasiłek uzyskiwany przez jego wnuczkę, a także mając na uwadze udokumentowane koszty utrzymania (około 500 zł) trudno przyjąć, że dochód w wysokości około 900 zł na osobę netto miesięcznie jest dochodem niskim, co uzasadniałoby ewentualne uwzględnienie złożonego wniosku. W tym kontekście twierdzenia E. H. o trudnościach w utrzymaniu rodziny, w tym studiującej osoby, z jednej emerytury nie mogły odnieść skutku, gdyż z przytoczonych wyżej powodów nie można przyjąć, że jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło