II SA/Gl 550/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie podziału nieruchomości w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżące od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżących adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M. L. i T. B. wystąpiły o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z podanych informacji wynika, że obie skarżące są osobami cierpiącymi na poważne schorzenia o przewlekłym charakterze, nie posiadają żadnego majątku a ich jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne T. B. uzyskiwane w kwocie 1572 zł miesięcznie. Do druku formularza wnioskodawczynie dołączyły obfitą dokumentację medyczną potwierdzającą informacje dotyczące stanu ich zdrowia. Na wezwanie referendarza sądowego skarżące nadesłały szereg dokumentów pozwalających ustalić wysokość ich dochodów oraz wydatków. W oparciu o ich treść ustalono m.in., że M. L. jest osobą, która uzyskała status bezrobotnego, pozbawioną prawa do zasiłku. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów i odnosząc je do informacji uzyskanych od skarżących uznano, że w realiach rozpoznawanej sprawy zachodzą podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku. Na powyższej ocenie zaważyła przede wszystkim sytuacja osobista stron, tj. stan ich zdrowia oraz związane z tym konsekwencje materialne. Zarówno przesłana dokumentacja medyczna jak i rachunki oraz faktury nadesłane na wezwanie referendarza potwierdzają istnienie poważnych schorzeń oraz kosztów związanych z ich leczeniem. Tylko w miesiącu kwietniu br. dwie faktury opiewają na kwotę ponad 200 zł. Jeśli uwzględni się przy tym inne wydatki – na energię elektryczną – około 60 zł, na usługi telekomunikacyjne – 35 zł, badania laboratoryjne (24 zł) suma wydatków stanowi znaczącą pozycję w budżecie domowym skarżących. Co istotne, ich jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne T. B. W takiej sytuacji niepodobna oczekiwać że skarżące będą w stanie ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi oraz samodzielnie opłacić usługi fachowego pełnomocnika. Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.