II SA/Gl 551/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. i T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie podziału nieruchomości na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżących – adwokata J.F. o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżących – adwokatowi J.F. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,2 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 55,2 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 maja 2013 r. ustanowiono dla skarżących adwokata z urzędu. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 31 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazać trzeba, że przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 poz. 461) stanowi, że stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 240 zł. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżących nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie. Wobec tego wynagrodzenie dla pełnomocnika procesowego winno wynosić 240 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT, tj. 55,2 zł (240 x 23% = 55,2 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżących należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.