II SA/Gl 552/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję nr (...) Starosty Powiatowego w Z. z dnia (...) r. znak (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika bezodpływowego, na działce nr ewid. (...) w D., dla B. i K. H., zam. w D. nr (...). Pismem z dnia (...) r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podniosła, iż zostało wszczęte postępowanie o rozgraniczenie w Urzędzie Gminy K. (nr sprawy (...)), które nie zostało jeszcze zakończone. Nadto wskazała, że uczestnicy postępowania B. i K. H. rozpoczęli już budowę przy istniejącej granicy, w związku z czym zachodzi obawa, iż budynek może zostać wybudowany na jej posesji. Odpis wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono organowi oraz uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie ustosunkował się do jego treści. Pismem z dnia (...) r. uczestnicy postępowania B. i K. H. odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji podnieśli, iż zarzuty skarżącej, że ich budynek może zostać wybudowany na posesji skarżącej są bezpodstawne i bezzasadne, skarżącej nie chodzi bowiem o ustalenie granicy, a jedynie o uniemożliwienie im budowy. Nadto wskazali, iż w związku z utrudnianiem przez skarżącą budowy, ponoszą duże straty materialne, psują im się materiały budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Sąd winien ocenić te okoliczności zarówno w stosunku do skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora jak i pozostałe strony postępowania. Rozpatrując złożony wniosek nie można pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej przez nią decyzji. Co więcej, nie przybliżyła też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jej znacznej szkody, nadto zaś, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Oceniając zatem wniosek skarżącej, Sąd doszedł do przekonania, iż realizacja projektowanej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika bezodpływowego na działce nr ewid. (...) w D. przez uczestników postępowania B. i K. H., nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej oraz ewentualnie także innym podmiotom znacznej szkody. Decyzja taka nie powoduje też w ocenie Sądu trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć bowiem należy, iż gdyby w następstwie wyroku sądu administracyjnego doszło do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, a budowa ta zostanie ukończona bądź poważnie zaawansowana, pociągnie to za sobą obowiązek wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego postępowania w trybie przepisów art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. W toku tego postępowania wskazany organ uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez skarżącą, a rozważane przez Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń, uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. W związku powyższym wniosek skarżącej podlega oddaleniu na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.