II SA/Gl 553/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze strony, po wznowieniu postępowania, w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. S. D. wniosła skargę na postanowienie Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania jej za stronę w toczącym się po wznowieniu postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę budynku [...] do realizacji w m. C. ul. [...] nr ewid. działki [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz., 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 tej ustawy. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na decyzje administracyjne, na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, na inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na bezczynność organów administracji publicznej w podanych wyżej przypadkach. Jeśli zatem w określonej kwestii rozstrzyganej postanowieniem służy na to postanowienie zażalenie, to dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym możliwe będzie złożenie skargi do sądu administracyjnego. Natomiast, jeżeli określona kwestia nie jest rozstrzygana postanowieniem, na które służy zażalenie, to w świetle wskazanego powyżej przepisu niedopuszczalne będzie złożenie skargi do sądu administracyjnego. Dodatkowo zwrócić należy uwagę na stanowisko podnoszone w orzecznictwie, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidziały poza uregulowaniem w art. 31 § 2 kpa, wydawania przez organy administracji publicznej postanowień o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia do udziału danego podmiotu w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym. Niedopuszczalne jest zatem rozpoznanie przez Sąd skargi na postanowienie niemieszczące się w katalogu spraw poddanych kontroli sądów administracyjnych. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.