II SA/Gl 556/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) Sędziowie Asesor Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Protokolant stażysta Ewelina Kutermankiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 października 2006 r. sprawy ze skargi W. R. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie wymeldowania oddala skargę. Wojewoda Ś. postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez W. R. odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o wymeldowaniu go z pobytu stałego z lokalu przy ulicy K. w G. S. W uzasadnieniu tego postanowienia Wojewoda wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji doręczona została odwołującemu się w dniu [...]r. (przesyłkę odebrała, z powodu nieobecności adresata, S. Z. – dorosły domownik), co oznacza, że odwołanie mogło być wniesione do [...]r. Tymczasem W. R. odwołanie złożył w dniu [...]r. na poczcie, nie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sprecyzowanej na rozprawie, W. R. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia Wojewody Ś. Skarżący potwierdził, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniósł po upływie ustawowego terminu, jednakże wyjaśnił, że spowodowane to zostało "splotem okoliczności, na które nie miał wpływu". Osoba z którą zamieszkuje w dniu [...]r. dostała silnej gorączki, Urząd Pocztowy w W. czynny jest do godziny 1900, wrócił zaś z pracy po godzinie 2100. Zdaniem skarżącego te okoliczności uzasadniają potraktowanie złożonego w dniu [...]r. odwołania jako wniesionego w terminie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zawarte w niej zarzuty jak również okoliczności, które sąd administracyjny wziął pod rozwagę z urzędu, nie mogły doprowadzić do podważenia legalności zaskarżonego postanowienia. W oparciu zaś o kryterium zgodności z prawem należało dokonać kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U Nr 153, poz. 1269). Warunkiem skuteczności czynności procesowej jest zachowanie terminu do jej dokonania. Taką czynnością jest odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, a zgodnie z art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie należy wnieść do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od doręczenia stronie decyzji, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej zgłoszenia stronie. Uchybienie tego ustawowego terminu powoduje bezskuteczność środka odwoławczego i stwarza podstawę do wydania przez organ odwoławczy postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w oparciu o art. 134 kpa. W rozpoznawanej sprawie decyzja Wójta Gminy P. zawierająca prawidłowe pouczenie o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia odwołania została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...]r. W myśl bowiem art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo można doręczyć, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba ta podejmie się oddania pisma adresatowi. Zresztą skarżący nie kwestionuje prawidłowości doręczenia decyzji S.Z., która jest dorosłym domownikiem, a ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że podjęła się doręczenia pisma skarżącemu. Oznacza to, że 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w poniedziałek [...]r., który to dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Wobec tego, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, sporządzone w dniu [...]r., zostało nadane na poczcie tego dnia (stwierdza to datownik Urzędu Pocztowego w W. na kopercie nadawczej), słusznie przyjął Wojewoda Ś., że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Skoro zaś wniesieniu odwołania nie towarzyszyła prośba o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego, upoważniało to organ odwoławczy do podjęcia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 134 kpa. Zauważyć przy tym przyjdzie, że skarżący miał świadomość faktu, iż odwołanie wnosi z jednodniowym uchybieniem terminu, co przyznał w trakcie przemówienia na rozprawie przed Sądem. Nie sposób więc w takiej sytuacji czynić organowi odwoławczemu zarzutu, iż wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu, skoro skarżący ani w odwołaniu, ani w innym piśmie do czasu podjęcia postanowienia nie wnioskował o przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na prośbę strony. Wbrew pośrednio wyartykułowanemu w skardze zarzutowi, naprowadzone w odwołaniu okoliczności w żaden sposób nie pozwalały na potraktowanie ich jako prośby o przywrócenie terminu. Kierując się powyższymi względami zaskarżone postanowienie należało uznać za zgodne z prawem. Skarga przeto podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). SW