II SA/Gl 556/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę W piśmie z dnia [...] r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Naczelnik Wydziału Architektury i Urbanistyki U.M. w P. poinformował o wykonywanych niezgodnie z dokonanym i przyjętym zgłoszeniem oraz z naruszeniem terenu działki gminnej nr [...], pracach budowlanych polegających na budowie ogrodzenia posesji przy ul. [...] nr [...], położonej przy zbiegu z ulicą [...]. Po wszczęciu w tej sprawie postępowania oraz po przeprowadzeniu w dniu [...] r. i [...] r. oględzin Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 49b oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym) nakazał J. F. wykonanie rozbiórki ogrodzenia murowanego usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] nr [...] w P. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że ogrodzenie to, usytuowane na działce nr [...], zostało wykonane w [...] r. bez wymaganego art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zgłoszenia. Zostało ono zlokalizowane przy tym na terenie przeznaczonym zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta P. ustalonym uchwałą Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] (zwanym dalej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z dnia [...]r.) pod drogę publiczną W tej sytuacji nie ma możliwości legalizacji tego ogrodzenia na podstawie art. 49b, zaś wydanie nakazu jego rozbiórki jest obligatoryjne. W odwołaniu od tej decyzji J. F. wniósł o jej uchylenie oraz o zawieszenie postępowania administracyjnego. Uzasadniając to żądanie podniósł, że złożył wniosek o zwrot nieruchomości o powierzchni [...] m2, która pomimo upływu [...] lat nie została zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia. Sprawa zwrotu nie została załatwiona a stanowi ona zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa dla rozpoznania legalności wybudowanego ogrodzenia, które zrealizował "dokładnie po linii poprzedniego – grożącego katastrofą budowlaną". Nadto zarzucił, że ogrodzenie wykonał po uprzednim dokonaniu zgłoszenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 49b Prawa budowlanego. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdził, że J. F. zgłosił zamiar przystąpienia do robót budowlanych polegających na utwardzeniu części działki prefabrykowanymi, ażurowanymi elementami betonowymi oraz na przesunięciu istniejącego ogrodzenia o około [...] m w głąb działki nr [...], od strony ul. [...]. Takie też zgłoszenie zostało przez organ architektoniczno-budowlany przyjęte. Objęte nakazem rozbiórki ogrodzenie zostało zaś zlokalizowane od strony ulicy [...] na działce nr ewid. gr. [...], której właścicielem jest Gmina P. Zostało zatem wybudowane bez wymaganego zgłoszenia. Nie może ono być zalegalizowane bo zostało wybudowane na terenie przeznaczonym zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego pod drogę publiczną. W skardze do sądu administracyjnego J. F. wniósł o uchylenie w/w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako wydanej jego zdaniem z naruszeniem art. 29 ust. 1 pkt 23 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając to żądanie powtórzył w ogólnym zarysie stanowisko zaprezentowane wcześniej w odwołaniu co do obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego. Podtrzymał też stanowisko, że ogrodzenie wybudował w oparciu o dokonane i przyjęte zgłoszenie. Podał, że nie mógł dokonać zgłoszenia w zakresie przesunięcia ogrodzenia tylko od strony ulicy [...] gdy ogrodzenie to "stanowi jeden ciąg budowlany", a działka nr [...], co do której dokonał zgłoszenia, "znajduje się głównie od strony ulicy [...]". W konsekwencji nie można mówić zdaniem skarżącego, że ogrodzenie stanowi samowolę budowlaną. Stwierdził nadto, że zgłaszał zastrzeżenia do planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i jego uzasadnienie. Podkreślił, że nakaz rozbiórki dotyczy jedynie tej części ogrodzenia, które usytuowane jest na działce nr [...] stanowiącej własność Gminy P.i przeznaczonej pod drogę, która to część nie była objęta przyjętym zgłoszeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem wbrew jej zarzutom brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem powołanych w niej przepisów prawa. Również z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) Sąd nie stwierdził wydania tej decyzji z naruszeniem obowiązującego prawa (w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 poz. 1269). Nie ulega wątpliwości i również skarżący tego nie kwestionuje, że objęte postępowaniem ogrodzenie zostało zrealizowane od strony drogi publicznej – ulicy [...] i ulicy [...] na działce nr [...] stanowiącej własność Gminy P. Zgodnie zatem z treścią art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jego budowa wymagała zgłoszenia. Wbrew twierdzeniu skarżącego nie zostało wykazane aby takie zgłoszenie zostało przez niego dokonane. Za takie nie może być uznane odnośnie spornego odcinka ogrodzenia, zgłoszenie z dnia [...]r. złożone w UM w P. w dniu [...]r. (karta 41 akt sądowych), które zostało przyjęte pismem z dnia [...] r. (karta 1A akt administracyjnych). Dotyczyło ono bowiem jedynie przesunięcia ogrodzenia na działce nr [...], co wynika wyraźnie nie tylko z samego zgłoszenia ale i dołączonego do niego oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane (działka nr [...]) oraz ze szkicu sytuacyjnego z zaznaczeniem przesunięcia ogrodzenia stanowiącego również załącznik do tego zgłoszenia. W świetle tych dokumentów za dowolne należy uznać twierdzenie skarżącego, że dokonał on zgłoszenia budowy ogrodzenia również na działce nr [...]. Wobec tego zasadnie ustaliły organy, że ogrodzenie na działce nr [...] wykonane zarówno od strony od strony ulicy [...] jak i od strony ulicy [...] zostało zrealizowane bez wymaganego zgłoszenia. Zasadnie też ustaliły organy, że w tej części objęte postępowaniem ogrodzenie nie mogło być objęte postępowaniem legalizacyjnym przeprowadzonym zgodnie z treścią art. 49b ust. 2 i 4 do 6 Prawa budowlanego. Jak wynika bowiem z ustaleń organów obu instancji, których skarżący nie podważył, działka nr [...] znajduje się na obszarze oznaczonym w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta P. z dnia [...]r. symbolem C 130 KD d przeznaczonym pod drogę publiczną dojazdową. W żadnym zatem przypadku nie można w takiej sytuacji mówić, że budowa na tej działce ogrodzenia jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w rozumieniu art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. Nie został też spełniony wynikający z tego przepisu wymóg zgodności ("nie narusza przepisów") budowy z obowiązującymi innymi przepisami (poza przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), a to w sytuacji gdy nie zostało podważone ustalenie, iż działka nr [...] stanowi własność Gminy P. oraz że skarżący nie wykazał się prawem dysponowania tą działką na cele budowlane (w zw. z art. 30 ust. 2 omawianego aktu prawnego). W świetle treści wymogów wynikających z tych przepisów nie ma żadnego znaczenia czy skarżący kwestionował zapisy planu zagospodarowania, gdy formalnie nie doszło do zmiany tego planu. Nie ma też znaczenia, że wystąpił on do Gminy P. o wykup tej części działki nr [...], na której zlokalizowane jest sporne ogrodzenie (a nie jak twierdzi o zwrot tej działki jako wywłaszczonej). Wniosek taki sformułowany w jego piśmie z dnia [...]r. nie wszczynał bowiem postępowania, od którego wyniku zależałoby rozpoznanie sprawy przedmiotowego ogrodzenia. Z tego względu nie doszło też do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem treści art. 97 § 1 pkt 4 kpa, co zarzucono w skardze. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddalenu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. W takiej też sytuacji zgodnie z treścią art. 209 tej ustawy Sąd nie rozstrzygał w przedmiocie wniosku skarżącego o zwrot kosztów.